IV SA/Wa 1580/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2008r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowej kwoty połowowej dorsza uchyla zaskarżoną decyzję IV SA/Wa 1580/08 UZASADNIENI E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], odmawiającą przyznania dodatkowej kwoty połowowej dorszy do odłowienia w 2008 r. Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ wskazał, iż pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. B. W., zwany dalej "skarżącym", wniósł o przyznanie mu dodatkowej kwoty dorsza do odłowu w 2008 r. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił przyznania dodatkowej kwoty połowowej. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie. Organ wskazał, iż zgodnie z art.21 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz.U. nr 62, poz.574 z późn.zm.), zwanej dalej "ustawą", kwoty połowowe niewykorzystane po wydaniu decyzji, o której mowa w art.15 ust.1 pkt 1 i art.20 minister właściwy do spraw rybołówstwa może rozdzielić po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno - zawodowych rybaków. W przedmiotowej sprawie, na podstawie przywołanego przepisu, po stwierdzeniu puli kwot niewykorzystanych dorszy, wystąpiono pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. do organizacji społeczno-zawodowych rybaków o wyrażenie opinii w sprawie rozdzielenia tych kwot pomiędzy armatorów jednostek rybackich, którzy złożyli stosowne wnioski o przyznanie dodatkowych kwot połowowych dorsza właśnie na podstawie art.21 ustawy. Za bezpodstawny w świetle przepisów prawa wspólnotowego uznał organ zarzut skarżącego, iż dodatkową kwotę połowową otrzymały jednostki rybackie, które powinny zostać wykreślone z rejestru statków rybackich. Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż decyzja podjęta została nie w oparciu o opinie organizacji społeczno - zawodowych rybaków, a o lobbing wybranych osób, organ podkreślił, iż wydanie decyzji, o której mowa w art.21 ustawy, nie jest obligatoryjnie uzależnione od stanowiska organizacji, gdyż jest to przede wszystkim decyzja uznaniowa Ministra. Rozdzielając niewykorzystane kwoty połowowe Minister kieruje się głównie faktem rzetelnego i dającego gwarancję właściwego, tj. nie naruszającego przepisów o rybołówstwie dokonywania połowów przez armatorów statków rybackich. W skardze na decyzję Ministra skarżący poczynił zarzuty: 1. naruszenia art.13 pkt b i dalszych Rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 poprzez przydzielenie limitów do odłowu trzem kutrom ([...]), które nie powinny figurować w rejestrze statków rybackich, 2. dowolności organu przy podejmowaniu decyzji w przedmiocie przydzielania dodatkowej kwoty dorsza. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnicy organu podnieśli, iż skarżący nie otrzymał dodatkowej kwoty połowowej dorsza, albowiem jego jednostka połowowa przeznaczona jest do połowu szprotów i śledzi. Specjalizację skarżącego w tym zakresie potwierdza w ocenie pełnomocników specjalne zezwolenie połowowe nr [...] udzielone skarżącemu w dniu [...] stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r, Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem art.7, 77 i 107§3 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art.21 ustawy o rybołówstwie kwoty połowowe niewykorzystane po wydaniu decyzji, o której mowa w art.15 ust.1 pkt 1 i art.20, minister właściwy do spraw rybołówstwa może rozdzielić po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno -zawodowych rybaków. Trafnie wywiódł z treści tego przepisu organ, iż, po pierwsze, opinia organizacji społeczno - zawodowych rybaków nie jest dla Ministra wiążąca i po drugie, iż rozstrzygnięcie wydawane jest w ramach uznania administracyjnego (organ może zatem wniosek uwzględnić, nie jest jednakże do tego zobowiązany). W świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa i doktryny prawniczej przyjmuje się jednakże, iż orzekanie w ramach uznania administracyjnego wiąże się ze szczególnym zobowiązaniem organu do wyczerpującego wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia, tak aby wiadomym było jakie konkretne przesłanki przesądziły o wydaniu decyzji uwzględniającej wniosek strony albo też załatwiającej wniosek odmownie. Obowiązek ten wynika konsekwentnie w szczególności z art.8 k.p.a. (zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa), z którego należy wywodzić, iż organy winny dokładać należytych starań, aby ich działania nie były postrzegane jako stronnicze, czy też podejmowane w oparciu o nieprzejrzyste kryteria. Mając na uwadze te założenia należy stwierdzić, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji wyjaśnia motywy jej wydania w sposób nazbyt ogólny. Niezależnie od wspomnianego już braku związania Ministra opinią, o której mowa w art.21 ustawy, organ winien był przytoczyć i zanalizować jej konkluzje, oraz wyjaśnić, czy bierze je pod uwagę przy orzekaniu, czy też nie, a jeżeli nie bierze, to z jakich przyczyn. Organ natomiast oparł de facto uzasadnienie swojej decyzji jedynie na stwierdzeniu, iż działa w ramach uznania administracyjnego, co jest w oczywisty sposób niewystarczające, oraz na podkreśleniu, iż w tego rodzaju sprawach zobowiązany jest kierować się oceną, czy strona daje gwarancję właściwego dokonywania połowów. To ostatnie stwierdzenie uznać należy za niewiele wnoszące do sprawy w sytuacji, w której organ zaniechał jakichkolwiek rozważań odnośnie tego, czy wspomnianą gwarancję daje skarżący. Konkretyzacja przesłanek, którymi w niniejszej sprawie kierował się organ nastąpiła dopiero na rozprawie przed Sądem, kiedy to pełnomocnicy Ministra podnieśli, iż skarżący nie specjalizuje się w połowach dorsza (z przedłożonej kopii specjalnego zezwolenia połowowego na rok 2008, jakim legitymuje się skarżący wynika, iż skarżący dysponuje kwotami połowowymi szprota i śledzia znacznie przewyższającymi kwotę połowową dorsza). Powyższe nie może jednakże sanować uchybień uzasadnienia decyzji. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku organ ponownie rozpozna wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej jego decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Czyniąc powyższe organ w wyczerpujący sposób przedstawi motywy rozstrzygnięcia, z tymże jednak zastrzeżeniem, iż motywy te nie mogą ograniczyć się jedynie do wskazania przesłanek podniesionych na rozprawie. W szczególności bowiem organ winien wskazać wielkość kwoty przeznaczonej do rozdysponowania zgodnie z art.21 ustawy oraz odnieść się do treści opinii, o której mowa w art.21 ustawy. W sytuacji, w której podtrzymałby swoje stanowisko motywowane przyczynami przedstawionymi na rozprawie, winien on wyjaśnić jakie racje przemawiają za reglamentacją nadwyżki połowowej dorsza w odniesieniu do armatorów, dla których połów dorsza nie jest działalnością zasadniczą. Natomiast podniesioną przez skarżącego kwestię przydziału kwot w odniesieniu do innych jednostek połowowych, które nie były objęte ocenianym postępowaniem administracyjnym, uznać należy za nie pozostającą w związku z rozpoznawaną sprawą. Z powyższych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c p.p.s.a.