IV SA/Wa 1580/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zobowiązania z tytułu opłat za brak sieci postanawia: - zwolnić P. M. od kosztów sądowych. P. M. w dniu 30 sierpnia 2011 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i małoletnim synem. Do dnia 9 września 2011 r. skarżący prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo [...] ul. [...], [...]. Według zbiorczego podsumowania księgi przychodów i rozchodów w miesiącu sierpniu 2011 roku firma skarżącego poniosła stratę na poziomie 32.497, 45 zł. W chwili złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący posiadał zaległość w ZUS na kwotę 8.515, 24 zł oraz w Urzędzie Skarbowym na kwotę 679 zł. Wnioskodawca zatrudniał cztery osoby, jednak ze względu na brak wystarczających środków na pokrycie powstałego zadłużenia zmuszony był rozwiązać z nimi stosunek pracy. Skarżący posiada zadłużenie u swoich kontrahentów na kwotę 12.741, 90 zł, co potwierdza rejestr zakupów z dnia 3 września 2011 r. Z powyższych przyczyn wnioskodawca zmuszony jest zamknąć działalność gospodarczą i zarejestrować się jako osoba bezrobotna. Wnioskodawca ma na utrzymaniu małoletniego syna, a jego żona osiąga dochód w kwocie ok. 1400 zł netto miesięcznie. Od dłuższego czasu jest to jedyny dochód rodziny skarżącego. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Z dokumentów źródłowych nadesłanych przez pełnomocnika skarżącego w dniu 31 października 2011 r. wynika, iż skarżący od dnia 27 października 2011 r. zarejestrowany jest w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] września 2011 r. dokonano wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej firmy skarżącego. Według oświadczenia skarżącego z dnia 27 października 2011 r., wydatki ponoszone w jego gospodarstwie domowym wynoszą średnio miesięcznie ok. 1300 zł. W sezonie grzewczym koszty utrzymania rodziny skarżącego wzrastają o kwotę 600 zł ( koszt 1 tony miału). Przy czym w miesiącu wrześniu skarżący poniósł dodatkowo 450 zł z tytułu wyprawki syna do szkoły. Skarżący wraz z rodziną zajmuje dom jednorodzinny należący do jego rodziców. Z tytułu samego zajmowania domu skarżący nie ponosi żadnych opłat tylko wskazane powyżej opłaty eksploatacyjne. Dodatkowe obciążenia jakie ponosi skarżący to koszt kredytu zaciągniętego w 2009 r. na ratowanie firmy, w wysokości 1.595.95 zł miesięcznie. Skarżącemu pozostało do spłacenia jeszcze 12 rat. Ponadto, skarżący posiada zadłużenie w łącznej wysokości 14.193,67 zł, wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej. Z nadesłanych wyciągów z kont bakowych wynika, iż saldo na rachunku skarżącego w dniu 24 października 2011 r. było ujemne i wynosiło – 176, 93 zł. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od całości kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z dokumentów źródłowych nadesłanych w dniu 31 października 2011 r., uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, co potwierdza zaświadczenie Starosty G. z dnia 27 października 2011 r. Jedynym dochodem rodziny skarżącego jest wynagrodzenie jego żony z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.880,57 zł brutto miesięcznie. Należy mieć na uwadze, iż skarżący oprócz stałych kosztów utrzymania w wysokości ok. 1300 zł miesięcznie (poza sezonem grzewczym) ponosi stałe wydatki z tytułu zaciągniętego kredytu w wysokości 1.595.95 zł miesięcznie. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący posiada zaległość z tytułu należności wynikające z prowadzonej do dnia 9 września 2011 r. działalności gospodarczej na kwotę łącznie 14.193,67 zł. Mając na uwadze, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania należy uznać, iż spełnia on przesłankę, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który nie osiąga stałych dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób, a przy tym nie posiada dostatecznych zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych. Tak ukształtowana sytuacja materialna P. M. pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.