IV SA/Wa 1589/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., K. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. W. i K. K. złożyli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] odmawiające wyłączenia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. – R. N. od udziału w postępowaniu w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. km [...] w zakresie poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w B." wnosząc o jego uchylenie w związku z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż Główny Inspektor Sanitarny nie tylko odmówił wyłączenia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. od udziału w postępowaniu, ale również stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia na własne postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami min.: art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 poz. 1071 tj. ze zm.), zwana dalej "kpa" nie przewiduje złożenia zażalenia na każde postanowienie. Z treści art. 141 § 1 kpa wynika, iż na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, jedynie gdy kodeks tak stanowi. Zaś postanowienie na które nie służy zażalenie, można zaskarżyć jedynie w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa). Wskazać należy, iż wyłączenie lub odmowa wyłączenia organu następuje w formie postanowienia (art. 123 kpa). W niniejszej sprawie zaskarżono postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od załatwienia sprawy, zaś kpa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na wydane w trybie art. 25 § 1 kpa postanowienie organu administracji. Postanowienie to także nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wniesienie skargi na powyższe postanowienie jest zatem niedopuszczalne. Na marginesie należy wskazać, iż skarżący będą mogli zaskarżyć niniejsze postanowienie w odwołaniu od wydanej w przyszłości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. km [...] w zakresie poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w B." na podstawie art. 142 kpa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.