IV SA/Wa 1591/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. O. i A. O. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego postanawia: odrzucić skargę Skarżący – E. i A. O. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie zobowiązania do przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2014 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Ponadto pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisów skargi. Powyższe wezwania zawierały pouczenia, iż uiszczenie wpisu oraz uzupełnienie braków formalnych skargi winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a nieusunięcie braków w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 4 września 2014 r. w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis od skargi. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie podkreślić należy, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Odnosząc się do braków formalnych skargi podkreślić należy, że w myśl art. 47 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do opłacenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W przedmiotowej sprawie skarżący zostali zobowiązani do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. do nadesłania odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwania zostały skierowane na podany w skardze adres skarżących i doręczone im w dniu 18 sierpnia 2014 r. Siedmiodniowy termin wyznaczony skarżącemu do wykonania wezwań Sądu rozpoczął zatem bieg w dniu 19 sierpnia 2014 r. i zakończył się w dniu 25 sierpnia 2014 r. (poniedziałek). Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, to z tej przyczyny skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z kolei nieuiszczenie przez skarżących wpisu od skargi stanowiło kolejną podstawę odrzucenia skargi, stosownie do ww. przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.