IV SA/Wa 1594/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. z dnia 13 października 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów, o których mowa w powołanym przepisie, możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. W niniejszej sprawie, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 27 października 2008 r. do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, B. Z. w dniu 17 listopada 2008 r. wniosła do Sądu pismo, w którym oświadczyła, iż odwołuje prośbę o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Jako przyczynę wycofania wniosku skarżąca podała ilość wyciągów i odpisów jakie musiałaby zgromadzić oraz konieczność przeprowadzenia ewidencji wydatków w celu zadośćuczynienia wezwaniu Sądu. Oświadczyła również, iż podjęła decyzję o uiszczeniu wpisu od skargi i zażądała zwrotu kosztów postępowania w razie wydania orzeczenia uwzględniającego jej skargę. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż chociaż oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy oznacza, że skarżąca rezygnuje z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Podkreślić trzeba, że przedmiotem wezwania Sądu z dnia 27 października 2008 r. były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawczyni. Nienadesłanie przez skarżącą żądanych dokumentów oraz zawarte w piśmie z dnia 17 listopada 2008 r. oświadczenie o rezygnacji z żądania przyznania prawa pomocy oznacza, iż odstąpiła ona od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony przez Sąd we wskazanym wezwaniu. W zaistniałym stanie rzeczy, barak jest więc możliwości pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej. Przy czym Sąd nie jest zobligowany do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Rzecz jasna, nie może też uzupełnić powstałych wątpliwości w drodze jakichkolwiek domniemań. Powyższe wyklucza możliwość ustalenia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 ppsa. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.