IV SA/Wa 1596/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi Szkoły [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję orzekającą o pobraniu od Skarżącego opłaty w wysokości 241 139,50 zł z tytułu wzrostu wartości prawa użytkowania wieczystego oznaczonej w niej nieruchomości, spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrokiem z 7 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Warszawie z 13 listopada 2013 r. i przekazał temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. 11 kwietnia 2016 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji z uwagi na niekorzystną sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji polega na uiszczeniu przez Skarżącego kary pieniężnej w wysokości 241 139,50 zł. Skarżący uprawdopodobnił, że uiszczenie takiej kwoty może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia dla niego skutki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.