IV SA/Wa 1599/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi E. D. i D. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów, o których mowa w powołanym przepisie, możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy. W niniejszej sprawie, po wezwaniu pismem z dnia 30 października 2009 r. do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, działająca przez pełnomocnika E. D. w piśmie z dnia 9 listopada 2009 r. zrezygnowała z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Występujący jako pełnomocnik, ojciec skarżącej oświadczył, iż wycofanie wniosku związane jest z nieobecnością córki w kraju. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, iż chociaż oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 9 listopada 2009 r. oznacza, że skarżąca rezygnuje z możliwości ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy państwa w procesie sądowym, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Przedmiotem wezwania z dnia 30 października 2009 r. były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawczyni. Od skarżącej zażądano wyciągów z posiadanych przez nią i jej męża rachunków bankowych, dokumentu potwierdzającego wysokość otrzymywanej przez nią renty oraz dokumentu potwierdzającego wysokość straty ponoszonej przez męża z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Wezwano również do nadesłania oświadczenia wskazującego, czy syn E. D. zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna i oświadczenia wskazującego wysokość miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym. Nienadesłanie przez działającą przez pełnomocnika skarżącą żądanych dokumentów oraz wycofanie przedmiotowego wniosku pismem z dnia 9 listopada 2009 r. jest równoznaczne z odstąpieniem od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 30 października 2009 r. W zaistniałym stanie rzeczy, barak jest więc możliwości pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych E. D. Przy czym brak jest prawnych podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Powyższe wyklucza możliwość ustalenia, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 ppsa. Brak jest zatem podstaw do przyznania prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.