IV SA/Wa 1600/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2022 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania S. M. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2021 r., nr [...], stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia, polegającego na rozbudowie i modernizacji tartaku na działce o numerze ew. [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], woj. [...] - utrzymał ww decyzję w mocy. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 21 września 2018 r. do Gminy [...] wpłynął wniosek H. i J. A. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji ww tartaku. Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:5000, załącznik graficzny z przedstawionym zasięgiem oddziaływania inwestycji, uproszczony wypis z rejestru ewidencji gruntów podmiotów ewidencyjnych, obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na którym będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego inwestycją. Decyzją o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji tartaku na działce o nr [...] w m. [...] wskazując na aktualne uwarunkowania prawne oraz dokonane, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, ustalenia w sprawie. W uzasadnieniu decyzji wskazał m.in., iż inwestycja ta, polegająca w szczególności na rozbudowie i modernizacji istniejącego tartaku poprzez zwiększenie jego zdolności produkcyjnej z 18 000 m³ drewna na rok do 60 000 m³ drewna na rok, zaliczona jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko nie jest wymagane lecz może być stwierdzony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko). Wójt, w trybie art. 64 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej "ustawa ocenowa"), co do potrzeby przeprowadzenia ww oceny oraz co do zakresu ewentualnego raportu, wystąpił o opinie do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Organy te wydały: - Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] - opinię z dnia 16 października 2018 r., stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla powyższego przedsięwzięcia; - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] - opinię z dnia 11 października 2018 r. stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla powyższego przedsięwzięcia; - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] - opinię z dnia 21 listopada 2018 r., także stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla powyższego przedsięwzięcia, jednocześnie wskazując na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, warunków i wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy ocenowej oraz nakładając obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b ww ustawy. Wójt Gminy [...] podzielił stanowisko wyrażone w ww opiniach. W zakresie lokalizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego ustalił, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] września 2004r. (Dz. Urz. Woj. [...]Nr [...], poz. [...] z dnia [...] grudnia 2004 r.) działka inwestycyjna o nr ew. [...] znajduje się w strefie oznaczonej symbolem B2 U/P - tereny zabudowy usługowej i przemysłowej. Działka ta pozbawiona jest drzew i krzewów. W zasięgu oddziaływania planowanego zamierzenia nie ma innych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, których oddziaływania mogłyby prowadzić do skumulowanych oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Odwołanie od powyższej decyzji Wójta wniósł skarżący – S. M., będący właścicielem działki nr [...], bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł głównie, iż jego działka jest przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele mieszkaniowe, zaś hałas i zapylenie pochodzące z rozbudowanego tartaku przekroczą dopuszczalne normy i uniemożliwią korzystanie z jego nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem w planie miejscowym. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia w ogóle pominięto powyższe przeznaczenie, ograniczając się do wskazania, że działka ta jest niezagospodarowana. Skarżący zwrócił też uwagę, że zgodnie z planem miejscowym uciążliwości (§ 43 ust. 4 Uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]) nie mogą wykraczać poza granice działki produkcyjnej. A także, że planowany rębak będzie służył do rozdrabniania drewna i materiałów drewnopochodnych (m.in. meble, stolarka budowlana, elementy wyposażenia) generując wysoko poziom hałasu. Zwrócił również uwagę na powstające w procesie rozdrabiania odpady (m.in. plastik, szkło, guma) oraz pyły pochodzące z farb, lakierów i klejów w materiałach poddanych procesowi rozdrabniania. Skarżący dodał, że tego rodzaju rębak już aktualnie jest okresowo wykorzystywany na terenie inwestycji, i jego pracy towarzyszy emisja bardzo dużego hałasu oraz pyłów, przedostających się m.in. na teren działki skarżącego. Skarżący zwrócił również uwagę na zaniżoną, w jego ocenie, ilość powstających zmieszanych odpadów opakowaniowych (0,1 Mg na rok – tyle według skarżącego wytwarza kilkuosobowe gospodarstwo domowe) oraz trocin, wiór, forniru (10 Mg na rok). Zdaniem skarżącego, przy zakładanym przerobie 60 000 m³ samych trocin powstaje ok. 10 %, czyli 4440 Mg na rok. Rozpoznając wniesione od powyższej decyzji odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] marca 2019 r. uznało podniesione w nim zarzuty za niezasadne i utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Orzekający w sprawie niniejszej tut. Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1060/19 uchylił powyższą decyzję SKO w [...] i sprawę przekazał organowi odwoławczemu do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem Sądu, decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uwzględniając stanowisko orzekającego Sądu, decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na konieczność przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie. Organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę wezwał Inwestora (informując również pozostałe strony postępowania) do przedłożenia szczegółowej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie: - oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na stan powietrza atmosferycznego, - oddziaływania akustycznego planowanego przedsięwzięcia, - gospodarki odpadami. Inwestor w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego przedłożył dokumenty i opracowania dotyczące oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko tj.: - sprawozdanie z badań pomiarów hałasu z dnia 21 października 2019 r. sporządzone przez [...] P. D., z których wynika, że obliczony, w dniu dokonywania pomiarów, poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8 - godzinnego dnia pracy, nie przekroczył dopuszczalnej wartości na przebadanym stanowisku pracy, pozostałe zmierzone parametry hałasu, tj. maksymalny poziom dźwięku A i szczytowy poziom dźwięku C również kształtowały się poniżej dopuszczalnych wartości na przebadanym stanowisku pracy; - sprawozdanie z badań pyłowych czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy z dnia 3 kwietnia 2019 r. sporządzone przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w [...] Oddział Laboratoryjny, zgodnie z którymi nie przekroczono dopuszczalnych norm; - wyniki badań dołączonych do pisma (data wpływu do organu - 25 listopada 2020 r.) dotyczących wpływu przedsięwzięcia na stan powietrza atmosferycznego oraz czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (dokumentacja sporządzona w dniu 23 listopada 2020 r. przez E. M.), z których wynika, iż: 1) działalność zakładu, po realizacji planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na powietrze atmosferyczne poza terenem zakładu; przeprowadzone obliczenia wykazały, iż godzinowa emisja dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, a także tlenku węgla, pyłu, węglowodorów alifatycznych i aromatycznych wprowadzonych do powietrza podczas pracy kotła oraz przemieszczania się samochodów ciężarowych nie będzie powodowała przekroczeń w zakresie poziomu stężeń imisyjnych tych substancji w otoczeniu zakładu, a ich maksymalne stężenia średnioroczne mieszczą się w wartościach dyspozycyjnych; opracowanie uwzględnia podane przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] października 2020 r. wartości stężeń średniorocznych zanieczyszczeń w rejonie działki nr [...] w miejscowości [...]; 2) wyniki badań dotyczące analizy akustycznej, zgodnie z którymi planowane przedsięwzięcie nie będzie wpływać ponadnormatywnie na najbliższe tereny podlegające ochronie akustycznej; prognozowana emisja poziomu dźwięku po realizacji przedsięwzięcia na najbliższych terenach chronionych przed hałasem będzie niższa od wartości dopuszczalnych w porze dnia i w porze nocy (w wariancie najmniej korzystnym), jednoznacznie stwierdzono brak negatywnego oddziaływania na klimat akustyczny terenów chronionych a także brak ponadnormatywnego znaczenia w kształtowaniu się klimatu akustycznego; powyższe obliczenia wykonano przy założeniu występowania ciągłej pracy wszystkich źródeł emisji hałasu z maksymalnym obciążeniem oraz przy prognozowaniu największego natężenia ruchu samochodów, ze wskazaniem, iż w rzeczywistości takie warunki nie będą występować i faktycznie oddziaływanie przedsięwzięcia będzie niższe niż wynika z przedstawionych wyników obliczeń; - sprawozdanie z badań pomiarów hałasu z dnia 2 października 2020 r. sporządzone przez [...] P. D., zgodnie z którym, w dniu dokonywania pomiarów obliczony poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8 - godzinnego dnia pracy nie przekroczył dopuszczalnej wartości na przebadanym stanowisku pracy, pozostałe zmierzone parametry hałasu, tj. maksymalny poziom dźwięku A i szczytowy poziom dźwięku C również kształtowały się poniżej dopuszczalnych wartości na przebadanym stanowisku pracy; - przewidywane ilości i rodzaje wytwarzanych odpadów oraz ich wpływ na środowisko (przy piśmie - data wpływu 25 listopada 2020 r.), wyjaśnienie z tego zakresu dotyczy każdego z etapów realizacji inwestycji związane z pracami budowlano - montażowymi, pracą silników spalinowych i elektrycznych; wskazano, że wszystkie materiały do budowy będą posiadały wymagane atesty dopuszczające je do obrotu, natomiast firma wykonując usługę będzie postępować z odpadami zgodnie z zapisami posiadanej przez Inwestora decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami, sstosownie do wymogów ustawy o odpadach; odpady wytwarzane na terenie zakładu będą selektywnie magazynowane w sposób zabezpieczający środowisko przed ich negatywnym wpływem na wydzielonych powierzchniach; prawidłowa gospodarka odpadami powstałymi w związku z funkcjonowaniem zakładu nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska gruntowo-wodnego. W związku z zastrzeżeniami S. M. co do przedstawianego opracowania dotyczącego analizy akustycznej organ I instancji wezwał inwestora do odniesienia się do podnoszonych przez skarżącego kwestii (pismo z dnia 10 grudnia 2020 r.), w odpowiedzi na które inwestor przedłożył Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia - analiza akustyczna - sporządzoną w dniu 28 grudnia 2020 r. przez E. M., która stanowi uzupełnienie opracowania w tym zakresie sporządzonego w dniu 23 listopada 2020 r. Odnosząc się do oddziaływania skumulowanego przedsięwzięcia Wójt także wskazał, że przedmiotowy teren to teren obszarów niezabudowanych i zabudowanych obiektami Inwestora. W sąsiedztwie i zasięgu 100 m nie występują inne zakłady mogące stanowić istotne źródło hałasu. Ostatecznie, w oparciu o powyższe dokumenty, jak również mając na uwadze położenie działki inwestycyjnej znajdującej się w strefie zabudowy usługowej i przemysłowej, Wójt ponownie stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W odwołaniu od powyższej decyzji S. M., wniósł o jej uchylenie. Podniósł, że w ponownym postępowaniu organ nie przeprowadził wnikliwej analizy w zakresie szkodliwego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Skarżący stwierdził, iż organ I instancji nie odniósł się do składanych przez niego zastrzeżeń co do zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie pominięcia istotnego źródła hałasu i zapylenia - tj. wytwarzanych przez funkcjonującą w tartaku maszynę o dużej uciążliwości, tzw. recykler firmy [...]. Nadto podniósł, iż niezależnie od przedstawionej analizy akustycznej oraz wartości zapylenia w punkcie F dotyczącym ilości wytwarzanych odpadów, inwestor podał ilość wytwarzanych odpadów - trocin, wiórów, ścinków drewna itp. 10,00 Mg na rok. Natomiast zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska oraz Ministra Gospodarki z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie określenia gęstości drewna, przy planowanej produkcji 60 000 m3 będzie powstawało rocznie około 4400 mg. Takie ilości spowodują wysokie zapylenie sąsiadujących działek budowlanych, o czym inwestor celowo nie informuje organów wydających opinie wstępne oraz organu wydającego decyzję w niniejszej sprawie - Wójta Gminy [...]. Zdaniem strony, wobec zaistniałych nieprawidłowości w pierwotnym opracowaniu autorstwa S. F., wymagane było ponowne wystąpienie do wszystkich organów opiniujących, tj. Regionalnego Inspektora Ochrony Środowiska, Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii na temat możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji. Jednak nie podjęto w tym zakresie działań, tym samym wymienione organy nie miały możliwości zaopiniowania planowanej inwestycji na podstawie opracowania, które zawierałoby rzetelne i prawdziwe wartości oraz pełne dane. Po przeprowadzeniu analizy akt postępowania i w tym aspekcie kontroli zaskarżonej decyzji Wójta, organ odwoławczy ocenił, iż zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Dokonując oceny kwestii formalnych SKO wskazało, że wniosek Inwestora odpowiada wymogom, o których mowa w art. 74 cyt. ustawy. A także, biorąc pod uwagę stanowiska wyrażone w powyższych opiniach: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i w opinii Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, SKO stwierdziło, że w rozpatrywanym przypadku odstąpienie od przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko nie narusza obowiązujących przepisów. Informacje zawarte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia oraz w jej uzupełnieniu jednoznacznie bowiem wskazują na to, że w wyniku realizacji inwestycji nie dojdzie do powstania emisji akustycznych jak i zapylenia, powodujących nadmierną uciążliwość przedsięwzięcia dla środowiska. W ocenie Kolegium nie ma natomiast podstaw do odmowy przyznania wiarygodności informacjom zawartym w powyższej Karcie, w tym także w części w jakiej dotyczą one oddziaływań. Jednocześnie, odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu SKO wskazało, że kwestia dotycząca uciążliwości recyklera była przedmiotem opracowania w zakresie oddziaływania na środowisko w przedstawionych na wstępie opracowaniach. Nie stwierdzono uciążliwości ponad normy dopuszczalne. Zdaniem organu, bez znaczenia pozostaje również zakres bieżącej działalności prowadzonej na przedmiotowej działce, jako że postępowanie środowiskowe ma dotyczyć oddziaływania na środowisko inwestycji, która ma dopiero powstać. Wskazywane przez odwołującego się okoliczności związane z emisją hałasu, zapylenia i odpadów, nie zostały poparte żadnymi konkretnymi dowodami. SKO podniosło także, że lokalizacja inwestycji jest zgodna z planem miejscowym. Niezależnie, w toku prowadzonego postępowania została zbadana kwestia oddziaływania na obszary Natura 2000 i nie stwierdzono ryzyka ich pogorszenia w związku z realizacją inwestycji. Podobnie, mając na względzie charakter przedsięwzięcia, jego skalę, lokalizację oraz planowane rozwiązania techniczne ochrony środowiska, organ odwoławczy nie stwierdził wystąpienia negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na stan jednolitych części wód oraz na realizację celów środowiskowych, określonych dla nich Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]. Kwestionowana decyzja zawiera też zapisy dotyczące ochrony życia i zdrowia ludzi, minimalizacji możliwych uciążliwości i szkodliwych wpływów na okoliczną zabudowę, jak również zapisy odnoszące się do ochrony wód powierzchniowych i podziemnych. Ostatecznie, organ odwoławczy nie dostrzegł potrzeby przeprowadzania dalszych analiz dotyczących uciążliwości związanych z inwestycją w zakresie wytwarzanego hałasu, zapylenia i odpadów. Wobec przewidywanego zamknięcia się oddziaływań w granicach nieruchomości objętej wnioskiem nie dostrzeżono również możliwości występowania oddziaływań skumulowanych. W świetle powyższego Kolegium zaskarżoną do Sądu decyzją uznało, że orzeczenie Wójta Gminy [...], o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, nie narusza przepisów, jak również celów ustawy. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem S. M. wystąpił do tut. Sądu ze skargą wnosząc o uchylenie ww decyzji SKO w [...] i o ponowne przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego lub uchylenia obu skarżonych decyzji i przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organ I instancji. Skarżący powyższej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w celu ustalenia stanu faktycznego w sprawie, braku wyjaśnienia wszelkich wątpliwości i rozstrzygnięcia sprawy, nie biorą pod uwagę interesu społecznego i słusznego interesu obywateli; a także: 2) organy obu instancji, rozstrzygając sprawę, oparły się na przedłożonej przez inwestora Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (KIP) oraz na kolejnych uzupełnieniach do KIP, nie analizując błędnych zapisów w nich zawartych, niezgodnych z pozostałymi dowodami w sprawie; jak również: 3) dokonały dowolnej a nie swobodnej oceny całokształtu materiału dowodowego; Karta Informacyjna Przedsięwzięcia zawiera bowiem szereg nieprawdziwych, bądź nawet nieprecyzyjnych zapisów, które nie znajdują popracia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżący min. podniósł, iż w uprzedniej skardze, wniesionej do WSA w Warszawie, wskazał na 10 błędów i nieprawidłowości w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia. Pomimo wytycznych orzekającego w sprawie Sądu jak i wielu uwag i zastrzeżeń, zgłaszanych przez skarżącego w toku całego postępowania, w jego ocenie, wszystkie opracowania KIP nie uwzględniają istotnych faktów, które mają ogromny wpływ na oddziaływanie inwestycji na środowisko. Nie uwzględnienie tych elementów nie pozwala na przedstawienie rzeczywistego obrazu inwestycji. Sam fakt przetwarzania odpadów drzewnych znacznie pogorszył stan życia mieszkańców [...]. Realizacja planowanego przedsięwzięcia, zakładająca ponad 3 - krotny wzrost produkcji w istniejącym tartaku doprowadzi do znacznych przekroczeń, zarówno hałasu, jak i zapylenia sąsiadujących terenów, w tym też i działek skarżącego, przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. W KIP został drastycznie zaniżony poziom wytwarzanych trocin (inwestor podaje 10 Mg na rok). Przedstawione przez inwestora uzupełnienie do KIP autorstwa E. M. zostały sporządzone na podstawie badań stanowiskowych na poszczególnych stanowiskach pracy w tartaku, a zatem odnoszą się do stanu obecnego, czyli przerobu 18 000 m3 drewna, a nie zakładanych 60 000 m3. Pomimo wielu zastrzeżeń Wójt Gminy [...] nie wystąpił ponownie o zaopiniowanie projektu przez organy opiniujące, które wydały wcześniej opinie na podstawie błędnych i niepełnych zapisów w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia sporządzonej przez S. F.. Wszystkie wyżej wymienione zastrzeżenia zostały także przedstawione w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2021 r., które przez organ odwoławczy nie zostały jednak uwzględnione. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przypomniało przebieg postępowania w niniejszej sprawie, w całości podtrzymało dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Sąd w całości aprobuje stanowisko obu organów i poczynione przez nie ustalenia faktyczne jak i powołaną ocenę prawną i przyjmuje ją za własną. W ocenie Sądu zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Decyzja ta wydana została w warunkach prowadzenia ponownego postępowania administracyjnego. Sprawa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez Wójta Gminy [...], jak również Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Orzekający w sprawie niniejszej tut. Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1060/19 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej przedsięwzięcia. Sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia organowi odwoławczemu, który z kolei mając na uwadze przepis art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję organu I instancji celem ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W ocenie ówcześnie orzekającego Sądu Kolegium, utrzymując w mocy decyzję Wójta, nie odniosło się do konkretnych zarzutów zawartych w odwołaniu, czym istotnie naruszyło m.in. art. 11 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. Zarzuty nie zostały nawet przywołane w części sprawozdawczej uzasadnienia zaskarżonej decyzji, zaś jej część merytoryczna zawiera w zasadzie przywołanie wybranych przepisów ustawy ocenowej oraz stanowiska organów współdziałających. Jak podniósł Sąd, nie wystarcza lapidarne stwierdzenie, że planowana inwestycja nie wpłynie szkodliwie na środowisko przyrodnicze oraz zdrowie i życie ludzi, zaś wszelkie uciążliwości z nią związanie zamykać się będą na terenie, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Stanowisko te nie zostało w jakikolwiek sposób uzasadnione, zawłaszcza, że działka skarżącego nr [...] leży w bezpośrednim sąsiedztwie planowanych obiektów budowlanych, a uciążliwości powodowane przez przedmiotową inwestycję polegają przede wszystkim na emisji hałasów i pyłów. W powyższym orzeczeniu wskazano także, że organ nie odniósł się do przeznaczenia działki skarżącego w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego wskazanego pod cele mieszkaniowe (w Karcie Informacyjnej znajduje się jedynie informacja, że teren ten jest niezabudowany). Powyższy brak mógł mieć natomiast znaczenie chociażby w aspekcie ochrony przed hałasem. Jak również, organ nie odniósł się rzeczowo do zarzutu naruszenia § 43 ust. 4 Planu Miejscowego, który to przepis stanowi, że: "Plan ustala realizację obiektów usługowych i produkcyjnych wolnostojących, o uciążliwości (w rozumieniu przepisów szczególnych) nie wykraczającej poza granice działki". To samo dotyczy zarzutów związanych z kwestią zaniżenia w karcie informacyjnej danych dotyczących produkcji odpadów. Ostatecznie, zdaniem Sądu, obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy w jej całokształcie, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii podniesionych w odwołaniu. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdza, iż aktualna weryfikacja poprawności zaskarżonego aktu ma przede wszystkim na celu sprawdzenie, czy organ administracji wypełnił wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w uzasadnieniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku, celem zgodnego z prawem wydania decyzji w przedmiocie przeprowadzenia (bądź nie) oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, iż art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co z kolei oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu. Związanie organu i sądu ma szeroki zakres, ponieważ skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie to zostało wydane; postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne; przyszłe postępowanie administracyjne, w tym także w sprawie stwierdzenia nieważności aktu i wznowienia postępowania administracyjnego oraz ewentualne przyszłe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym także przed NSA w przypadku ewentualnego rozpoznawania skargi kasacyjnej od ponownego wyroku sądu pierwszej instancji. Skutkiem wyroku sądu administracyjnego w toku każdego z tych postępowań jest zakaz formułowania nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez sąd administracyjny poglądem. W konkretnej sprawie administracyjnej organ zatem jest związany wykładnią dokonaną przez sąd, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej nie zastosuje się do ocen i wskazań sądu, wówczas uzasadnia to możliwość zaskarżenia aktu lub czynności na tej podstawie i spowoduje jej uchylenie przez sąd. Stanowi to gwarancję przestrzegania przez te organy związania orzeczeniem sądu administracyjnego. Mając zatem powyższe na uwadze podkreślić należy, że rozpatrując sprawę, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., Sąd związany był oceną prawną i stanowiskiem co do kierunku dalszego prowadzenia postępowania, wyrażonymi w ww wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1060/19. Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja zapadła z uwzględnienim wytycznych zawartych w powyższym wyroku, po wnikliwej analizie całości, również zebranego podczas ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, materiału dowodowego. Istota sądowej kontroli przedmiotowego postępowania administracyjnego, oczywiście w kontekście ww art. 153 p.p.s.a., sprowadza się do ustalenia, czy organ odwoławczy ponownie prowadząc postępowanie administracyjne prawidłowo uznał za zasadne rozstrzygnięcie Wójta Gminy [...], w zakresie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej "ustawa ocenowa"). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, biorąc pod uwagę stanowiska wyrażone w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz w opinii Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie należy za organami stwierdzić, że w rozpatrywanym przypadku odstąpienie od przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko nie narusza obowiązujących przepisów. Informacje zawarte w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia oraz w jej uzupełnieniu jednoznacznie wskazują, iż w wyniku realizacji inwestycji nie dojdzie do powstania emisji akustycznych, zapylenia, powodujących nadmierną uciążliwość przedsięwzięcia dla środowiska. Zaznaczyć też należy, że realizacja przedsięwzięcia dotyczy modernizacji i przebudowy istniejącego tartaku na przedmiotowej działce a nie nowej inwestycji. Natomiast, co oczywiste, przedmiotowa inwestycja jak każda inna inwestycja, niewątpliwie musi się wiązać z dodatkowym oddziaływaniem (np. akustycznym). W świetle ponownie poczynionych przez organ ustaleń Sąd nie dostrzegł potrzeby, zgodnie z sugestią skarżącego, przeprowadzania dalszych analiz dotyczących uciążliwości związanych z inwestycją w zakresie wytwarzanego hałasu, zapylenia i odpadów. Przedstawione w ww opracowaniach wyniki nie budzą wątpliwości, zaś oddziaływanie inwestycji ogranicza się wyłącznie do nieruchomości objętej wnioskiem, nie dostrzeżono również możliwości występowania oddziaływań skumulowanych. Wbrew zarzutom skargi, analiza treści Karty (sporządzonej przez profesjonalny podmiot) potwierdza, że zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W Karcie, zgodnie z ww wytycznymi, dokładnie scharakteryzowano rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia wraz z opisem zajmowanej nieruchomości. Określono przewidywane ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii. Scharakteryzowano źródła oddziaływania planowanego przedsięwzięcia i wskazano szczegółowo rozwiązania chroniące środowisko poprzez minimalizację oddziaływań, w tym wymagania co do pracy sprzętu, pory wykonywanych prac, zasad gospodarki wodno-ściekowej i odpadowej, wymagań co do wykorzystywanego sprzętu technicznego i ich pracy. W Karcie wymieniono również obszary podlegające ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody wskazując jednocześnie ich położenie względem działki zainwestowanej. Scharakteryzowano także wpływ planowanej inwestycji na jednolite części wód poziemnych i powierzchniowych, oraz przeanalizowano oddziaływania skumulowane i wpływ przedsięwzięcia na klimat. Dodatkowo, w Karcie zamieszczono charakterystykę przedsięwzięcia pozwalającą na wykluczenie jej z grupy zakładów o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Oczywiście, jak wyżej wskazano, i co wynika z przedstawionej Karty, w trakcie realizacji oraz eksploatacji planowanego przedsięwzięcia wystąpi emisja hałasu, substancji pyłowych i gazowych do powietrza, pochodzących z eksploatacji urządzeń i maszyn budowlanych, urządzeń i maszyn funkcjonujących na terenie tartaku a także środków transportu. Jednak, na podstawie przedłożonej dokumentacji, w ocenie Sądu, przy przyjętych w KIP założeniach oraz wyjaśnieniach uzupełniających postępowanie, dopuszczalne poziomy emisji hałasu, substancji pyłowych i gazowych do powietrza zostaną dotrzymane. Także, pomimo iż expressis verbis w kwestionowanej decyzji Wójta nie wskazano bezpośrednio na zapis § 43 ust. 4 Uchwały Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], to jednak jego treść, dotyczącą przeznaczenia działki skarżącego w planie zagospodarowania przestrzennego, jako działki podlegającej zabudowie mieszkaniowej, została uwzględniona. Sąd również zauważa, iż organ ustalił także, na etapie realizacji i eksploatacji inwestycji, sposób gospodarki odpadami. Odpady mają być zbierane w sposób selektywny, tymczasowo magazynowane w wyznaczonym miejscu, a następnie przekazywane uprawnionym podmiotom do dalszego zagospodarowania (w myśl obowiązujących przepisów). A zatem, wbrew twierdzeniom skargi, Sąd nie dopatrzył się uciążliwości ponad normy dopuszczalne. Należy też podkreślić, iż podnoszone w skardze okoliczności związane z emisją hałasu, zapylenia i odpadów, nie zostały przez skarżącego poparte żadnymi konkretnymi dowodami. Skarżący nie przedstawił żadnego kontropertau (do KIP), opinii właściwego specjalisty w poszczególnych zakresach, które stanowiłyby odmiennie do kwestionowanego przez stronę stanowiska organów. Odnosząc się do podnoszonego przez skarżącego braku ponowienia opinii ww organów podkreślić należy, że organy współdziałające wydają ‚"tylko" opinie. To ma ten skutek, że organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy nie jest nimi formalnie związany. Oczywiście są to organy wyspecjalizowane w poszczególnych zakresach jak: gospodarki wodnej (Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie), w zakresie ochrony środowiska (Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska) czy w zakresie higieny (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny). Jednak choć wyrażone stanowisko jest przez organ brane pod uwagę, co miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, to jednocześnie nie jest ono dla organów wiążące. Stąd też w ocenie Sądu niezasadnym byłoby ponowne żądanie sporządzenia przez wymienione wyżej organy nowych opinii, które to uprzednio nie dostrzegły szczególnych okoliczności świadczących o konieczności przeprowadzenia postępowania środowiskowego w pełnym zakresie, a zgromadzone poźniej dowody w sprawie, ten fakt tylko potwierdziły. Sąd bowiem stwierdza, iż cały zgromadzony materiał dowodowy zawiera kompletne informacje charakteryzujące planowane przedsięwzięcie, jego uwarunkowania, w tym charakter sąsiedztwa, stanowiące wystarczającą podstawę do oceny wymogów środowiskowych. Z przeprowadzonej przez Sąd analizy wynika, iż pomimo zasadniczych zastrzeżeń skarżącego, brak jest podstaw do odmowy przyznania wiarygodności informacjom zawartym w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, w części w jakiej dotyczą one podnoszonych oddziaływań. Jak wyżej już podniesiono, skarżący poza samymi twierdzeniami czy hipotetycznymi przypuszczeniami, nie przedstawił wiarygodnych dowodów przeczących ustaleniom zawartym w KIP, która została w znacznym zakresie uzupełniona z uwzględnieniem dodatkowych badań. Także, wbrew zarzutom skargi, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy obu instancji przepisów procedury administracyjnej. Mając zatem powyższe na uwadze, wniesioną skargę Sąd oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.