IV SA/Wa 1601/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia. - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa" w związku z art. 17 ust. 1 pkt 16, art. 54 ust. 1 i 2 oraz art. 63 ust. 1, 3 i 4, art. 65, art. 66, art. 68 i art. 72 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o ocenach" utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy R. z dnia [...] czerwca 2011 r. nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na przebudowie hali dla garażowania i serwisu maszyn rolniczych na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji na działce ew. nr [...] w R. oraz ustalające zakres raportu oddziaływania na środowisko. Wskazane postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: 1. Pismem z dnia 20 maja 2011 r. T. M. wystąpił o "wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla stacji demontażu wycofanych z eksploatacji pojazdów" na terenie siedliska po byłej Spółdzielni Produkcyjnej w hali zbudowanej dla garażowania i serwisu maszyn rolniczych. We wniosku wskazano, że budynek zostanie wyposażony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 143, poz. 1206 ze zm) - dalej jako "rozporządzenie o stacjach demontażu". 2. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Burmistrz Gminy R. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "przebudowie hali dla garażowania i serwisu maszyn rolniczych na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji na działce ew. nr [...] w R." oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko. Postanowienie zostało wydane po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej "RDOŚ") oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. (dalej "PIS") - obie z [...] czerwca 2011 r. 3. Zażalenie na postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r. wniósł T. M., zarzucając organowi błędy i nieścisłości oraz wskazując na brak merytorycznego uzasadnienia w przedmiocie jego wydania. Podniósł również, że nie będzie on dokonywał przebudowy hali, lecz chce jedynie poprawić jej estetykę i wyposażenie zgodnie z wymogami rozporządzenia o stacjach demontażu. 4. Wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy R. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z art. 59 ust. 1 pkt 1, art. 72 ustawy o ocenach. W ocenie Kolegium, Burmistrz prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, zaś sugestie żalącego w zakresie błędów i nieścisłości są niezasadne i nie mają wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. W ocenie Kolegium zmiana estetyki, doposażenia i dostosowania przedmiotowej hali do wymogów określonych w rozporządzeniu o stacjach demontażu jest przebudową. Dalej wskazano na definicję pojęcia "przebudowa" zawartą w Słowniku Języka Polskiego. Samo sformułowanie użyte we wniosku przez stronę potwierdza, że w sprawie mamy do czynienia z przebudową A skoro przebudowa dotyczy przedsięwzięcia, które zawsze może potencjalnie oddziaływać na środowisko, zatem wymagane jest uzyskanie zarówno decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego jak i opracowania raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie. Przy czym zaważono, że opracowanie raportu w niniejszej sprawie jest obligatoryjne, stąd też organ nie miał możliwości odstąpienia od nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W skardze T. M. powyższemu postanowieniu zarzucił: a) niezasadne uznanie, że hala przeznaczona do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wymaga przebudowy; b) brak merytorycznego uzasadnienia wydanego postanowienia, poprzez: - brak rozstrzygnięcia wg jakich przepisów należy rozpatrzyć zażalenie, - brak uwzględnienia postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, - brak uwzględnienia czynników terenowych wymienionych w ustawie o ocenach, - brak uwzględnienia zakresu przewidywanej prowadzonej działalności, - niedoręczenia opinii (postanowienia) RDOŚ inwestorowi oraz bylejakość opinii PIS. W uzasadnieniu skargi zauważono, że hala przeznaczona pod demontaż wymaga tylko prac konserwacyjnych (malowanie wnętrz) oraz wyposażenia zgodnie z rozporządzeniem o stacjach demontażu. Zakwalifikowanie prac jako przebudowę na podstawie Słownika Języka Polskiego jest nietrafne, gdyż definicję tego pojęcia znajduje się w prawie budowlanym. Zgodnie z tą ustawą analizowane przedsięwzięcie polegające na pracach konserwacyjnych nie wymaga ani zgłoszenia ani pozwolenia. Do spraw dotyczących zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części niestosuje się art. 72 ust. 1 ustawy o ocenach. Przyznano, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), dalej zwanym "rozporządzeniem o przedsięwzięciach" w § 2 ust. 1 pkt 42 zalicza stacje demontażu do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, co oznacza w myśl art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o ocenach obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednakże wskazano, że do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy o ocenach wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe (§ 4). Do 15 listopada 2010 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. Przedmiotowe przedsięwzięcie jest zlokalizowane od 30 lat wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] czerwca 2006 r. opublikowanym w Dz. Urz. Województwa [...] na terenie oznaczonym symbolem P oznaczającym zabudowę techniczno - produkcyjną. Na terenie działki [...] w R. począwszy od 1968 r. znajduje się zabudowa produkcyjno-składowo-magazynowa oraz hala przeznaczona dla przechowywania i serwisu maszyn rolniczych. Obowiązujący plan dopuszcza wymianę, rozbudowę, przebudowę, nadbudowę tego terenu. Ostatecznie skarżący wniósł o uznanie, że realizowana inwestycja nie jest przebudową, gdyż wymaga tylko prac bieżącej konserwacji i ewentualnego montażu wyposażenia nie wymagającego zezwolenia budowlanego. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna zostać wydana w oparciu o przepisy obowiązujące przed 15 listopada 2010 r., zaś zakres raportu powinien uwzględniać art. 49 ustawy o ocenach oraz postanowienia zawarte w miejscowym planie zagospodarowania tego terenu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zw. w dalszej części p.p.s.a), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, iż nie narusza ono prawa, w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy o ocenach uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje w szczególności przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, tj. ze zm.). Realizacja przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 59 ust. 1 ustawy o ocenach). W pierwszej kolejności wskazać należy, iż żądanie skarżącego by w sprawie wydano rozstrzygnięcie w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem 15 listopada 2010 r. (w szczególności dokonanie klasyfikacji przedsięwzięcia w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z 9 listopada 2011 r.) jest błędne. Wskazać należy, iż wniosek skarżącego wpłynął do organu w dniu 20 maja 2011 r. W dacie tej obowiązywało już rozporządzenie o przedsięwzięciach, zatem organy obu instancji prawidłowo procedowały w sprawie na podstawie obowiązującego przepisu prawa. Wskazany w skardze § 4 rozporządzenie o przedsięwzięciach nie miał zastosowania, ponieważ postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody zostało wszczęte po wejściu w życie rozporządzenia o przedsięwzięciach (co miało miejsce w dniu 15 listopada 2010 r.). Z materiału zgromadzonego w sprawie jednoznacznie wynika, że treścią żądania skarżącego jest nadanie istniejącej na działce ew. nr [...] hali dla garażowania i serwisu maszyn rolniczych cech stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Przy czym skarżący nie posługuje się pojęciem "przebudowa" lecz uważa, że wystarczające dla osiągnięcia zamierzenia inwestycyjnego będą prace konserwacyjne (malowanie wnętrz) oraz dokonanie wyposażenia obiektu zgodnie z wymogami rozporządzenia o stacjach demontażu, na przeprowadzenie których nie będzie wymagane zarówno pozwolenie jak i zgłoszenie. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący takiej stacji w momencie składania wniosku nie prowadził, a jego celem było uzyskanie niezbędnej dokumentacji by taką stację w obiektach hali garażowania i serwisu maszyn rolniczych móc zrealizować. Skoro rezultatem działań skarżącego ma być przedsięwzięcie, które prawodawca w § 2 ust. 1 pkt 42 rozporządzenia o przedsięwzięciach zaliczył do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, zatem jego realizacja w myśl art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o ocenach będzie wymagała przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a z tym wiąże się konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zatem po przyjęciu w niniejszej sprawie, że wniosek dotyczy inwestycji mającej na celu realizację stacji demontażu pojazdów (przedsięwzięcia na realizację którego wymaga się przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko), organ mógł co najwyżej wezwać stronę do sprecyzowania czy składając kartę informacyjną przedsięwzięcia domaga się ustalenia zakresu raportu. Organ tego nie zrobił, lecz nadał wnioskowi dalszy bieg, poprzez zwrócenie się do RDOŚ i PIS o opinię. RDOŚ wniosek potraktował jako domaganie się ustalenia zakresu raportu. Organ ten wskazał, że nie widzi podstaw do odstąpienia od sporządzenia dla przedsięwzięcia raportu w pełnym zakresie wskazując, że charakter przedsięwzięcia sprawia, że może być ono przyczyną znacznych oddziaływań w zakresie hałasu lub zanieczyszczenia powietrza. W swej opinii (postanowieniu) organ ten szczegółowo wskazał, co powinien zawierać raport (wpływ na obszar Natura 2000, dostosowanie do wymagań wynikających z § 1-11 rozporządzenia o stacjach demontażu, wpływ na gospodarkę wodną, odpadami, oddziaływanie na klimat akustyczny, możliwość kumulacji oddziaływań). Również PIS wskazał, że raport w niniejszej sprawie jest obligatoryjny, w 10 punktach określając co powinno się w nim znaleźć. Dlatego też postanowienie Burmistrza z dnia [...] czerwca 2011 r. w zakresie w jakim nakłada obowiązek sporządzenia raportu oraz ustala zakres tego raportu należy uznać za prawidłowe. Niezasadny jest również zarzut skargi, wskazujący, że skoro przedmiotem inwestycji nie będzie "przebudowa" lecz wyłącznie prace konserwatorskie to w niniejszej sprawie sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko (raportu) nie będzie konieczne. Definicja stacji demontażu znajduje się w art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202, ze zm.). Przez stację rozumie się przez to zakład prowadzący przetwarzanie, w tym demontaż obejmujący następujące czynności: a) usunięcie z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów, b) wymontowanie z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia, c) wymontowanie z pojazdów wycofanych z eksploatacji elementów nadających się do odzysku lub recyklingu. Skoro przedsięwzięciem jakie zamierza zrealizować inwestor jest stacja demontażu, zatem każda inicjatywa inwestora zmierzająca do powstania na danym terenie takiej stacji (gdzie wcześniej istniejący obiekt nie miał takich cech) musi skutkować zaliczeniem go do przedsięwzięć o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 42 rozporządzenia o przedsięwzięciach). Przeciwne rozumienie skutkowałoby nierównością podmiotów wobec prawa, w sytuacji gdy nowo planowany obiekt musi "przejść" całą procedurę środowiskową, zaś inwestor adaptujący obiekty które funkcji wcześniej nie pełniły został zwolniony z takiej procedury. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "ppsa") orzekł jak w sentencji wyroku.