IV SA/Wa 1601/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-06-07

Skład orzekający: Michał Majcher

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli wnioskodawca nie uzupełnił wezwania organu o dodatkowe dokumenty dotyczące jego stanu majątkowego?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie może zostać przyznane, jeśli wnioskodawca, mimo wezwania organu na podstawie art. 255 P.p.s.a., nie przedstawił dodatkowych oświadczeń lub dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Uchylanie się od złożenia pełnego oświadczenia uniemożliwia ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy.
Stan faktyczny
M. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Wnioskodawca podał, że osiąga niskie dochody i jest przewlekle chory, wskazując na posiadanie nieruchomości rolnej i ciągnika oraz miesięczny dochód 600 zł przy racie kredytu 1700 zł. Sąd wezwał go do uzupełnienia wniosku o dodatkowe dokumenty dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów i wydatków. Wnioskodawca nie odpowiedział na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. i Stowarzyszenia [...] w P. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 10 stycznia 2018 r. (data nadania) M. C. wniósł (na urzędowym formularzu) o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie m.in. z jego skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. We wniosku podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, ponieważ osiąga niskie dochody i jest przewlekle chory. Wskazał, że jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 9,86 ha, ciągnika rolniczego z 2013 r. Podał, że osiąga miesięczny dochód w kwocie 600 zł . Jako wydatki wskazał ratę kwartalna kredytu – 1700 zł. W dniu 20 kwietnia 2018 r. wezwano Wnioskodawcę do nadesłania, w terminie 14 dni: wyciągów z wszelkich posiadanych przez niego rachunków bankowych (w tym z rachunków bankowych, za pomocą których dokonuje rozliczeń związanych z prowadzoną działalnością rolniczą), obejmujących okres ostatnich sześciu miesięcy; zaświadczenia (lub zaświadczeń) z właściwego urzędu gminy potwierdzającego (lub potwierdzających) podaną we wniosku powierzchnię nieruchomości rolnych których właścicielem lub współwłaścicielem jest M. C.; zaświadczenia z właściwego biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazującego jakie i w jakiej wysokości w roku 2017 otrzymał płatności bezpośrednie i/lub inne świadczenia wypłacane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; dokumentów potwierdzających, wskazaną w rubryce nr 11 formularza wniosku, wysokość zadłużenia; dokumentów (rachunków, faktur, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów itp. – ze wskazaniem, czy są rozliczenie w okresie miesięcznym, dwumiesięcznym lub innym) potwierdzających aktualną wysokość ponoszonych przez skarżącego wydatków związanych z zaspokojeniem koniecznych kosztów utrzymania (np. opłat związanych z eksploatacją domu). Wezwanie to doręczono w dniu 30 kwietnia 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554). Sytuacja majątkowa Skarżącego przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazała się niewystarczająca, dlatego został wezwany do podania dodatkowych informacji. Zgodnie bowiem z art. 255 Ppsa jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wezwanie do nadesłania wskazanych wyżej informacji zostało doręczone Skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2018 r. pozostało jednak bez odpowiedzi. Skarżący wskazał we wniosku, że osiąga dochód w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym zadeklarował, że rata kredytu kwartalnie wynosi 1700 zł. Skoro osiągany dochód, wg. oświadczenia Skarżącego, niemal w całości był przeznaczony na spłatę raty kredytu koniecznym było ustalenie skąd czerpie środki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wobec odmowy udostępnienia informacji na temat swojego stanu majątkowego – do czego Wnioskodawca na podstawie art. 255 P.p.s.a. była zobowiązany, Referendarz nie miał możliwości dokonania oceny jego faktycznej sytuacji majątkowej. Uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, uniemożliwiła ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych. Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło