IV SA/Wa 1602/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.), asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2019 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią oddala skargę Przedmiotem skargi M. Ł. (dalej także: "Strona", "Skarżąca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej także: "Prezes") z [...] maja 2019 r. nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej także: "Dyrektor") nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. orzekającej o umorzenia postępowania o przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...] w związku ze zmianą ukształtowania terenu na północnej części działki o nr ew. [...] z obrębu [...] , gm. [...],powiat [...] , woj. [...] (dalej także: "Nieruchomość", "działka nr [...]"). Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor, w związku z informacją pozyskaną od Zarządu Zlewni [...] z siedzibą we [...] o wynikach kontroli gospodarowania wodami w zakresie przestrzegania warunków ochrony przed powodzią, a także zgłoszeniami Strony dotyczącymi zagrożenia powodziowego, wszczął postępowanie dotyczące wydania decyzji, o której mowa w art. 88o ust. 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2017 poz. 1121) tj. w przedmiocie przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią na obszarze szczególnego zagrożenia. Sprawa związana była ze zmianą ukształtowania terenu na Nieruchomości, należącej do M. i J. K. . W toku postępowania Dyrektor wystąpił do Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej - Państwowego Instytutu Badawczego Oddziału we [...] z prośbą o podanie dla potrzeb prowadzonego postępowania, sporządzonych w ramach opracowania map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego, wyników obliczeń hydraulicznych, w szczególności wielkości przepływów Q10% i Q1% oraz odpowiadających im rzędnych poziomów zwierciadła wody w profilu podłużnym rzeki [...] na odcinku od prawostronnego wału rzeki [...] przy ujściu do [...] do mostu drogowego nad [...] w [...] , tj. na odcinku od km ok. 249 - do km ok. 250 (kilometraż podano wg map zagrożenia powodziowego), o podanie numerycznego modelu powierzchni wody, sporządzonego dla potrzeb opracowania map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego rzędnych poziomów zwierciadła wody przy przepływie Q1% na terenie działki nr [...] i działkach sąsiednich oraz o podanie informacji o wystąpieniu w rejonie przedmiotowej działki w okresie od 15 kwietnia 2017 r. do chwili obecnej przepływów zbliżonych do przepływu Q1%. Dyrektor Oddziału IMGW udzielił odpowiedzi w piśmie z 5 stycznia 2018 r. Natomiast pismem z 11 stycznia 2018 r. Dyrektor zwrócił się Zarząd Zlewni w [...] o udostępnienie dla potrzeb postępowania dokumentacji inwentaryzacyjnej dla tzw. [...] oraz prawostronnego obwałowania rzeki [...] w rejonie ujścia rzeki [...] do [...] , tj. na odcinku od zbiornika [...] do [...] . Pismem z 9 stycznia 2018 r. organ I instancji zwrócił się również do Starostwa Powiatowego w [...] - Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej o udostępnienie wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów dla Nieruchomości oraz działek sąsiadujących oraz mapy sytuacyjno-wysokościowej. Po zebraniu materiału dowodowego Dyrektor wydał [...] kwietnia 2018 r. decyzję o umorzeniu postępowania o przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w związku ze zmianą ukształtowania terenu na Nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z mapami zagrożenia powodziowego część Nieruchomości znajduje się w obszarze szczególnego zagrożenia powodziowego – w przedziale głębokości wody do 0,5 m oraz częściowo w przedziale głębokości wody 0,5-2,0 m, bliżej dolnej granicy. Z oględzin Nieruchomości przeprowadzonych 15 grudnia 2017 r. wynikało, że jest ona usytuowana w ok. 60% poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią przy przepływie Q1%, jednocześnie stwierdzono podwyższenie terenu w północnej części działki – wykonane w 2015 r. – natomiast przy granicy z działkami nr [...] i nr [...] stwierdzono wykonanie rowu umożliwiającego odprowadzenie wód opadowych z podwyższonego terenu w kierunku północnym do [...]. Z analizy map zagrożenia powodziowego dla rzeki [...] wynika, że w rejonie [...] przekrojem dolinowym, decydującym o przepustowości doliny [...] , mającym zasadniczy wpływ na warunki przepływu wód powodziowych i poziom wód powodziowych przy przepływie Q1%, występuje najwęższy przekrój dolinowy o szerokości obszaru szczególnego zagrożenia powodzią ok. 500 m, zlokalizowany na wysokości ok. 249+050 km rzeki [...] , powyżej którego znajduje się przedmiotowa działka nr [...] . W przekroju dolinowym w rejonie 249+500 km na wysokości działki nr [...] szerokość obszaru szczególnego zagrożenia powodzią jest znacznie większa i wynosi ok. 1800 m. Zatem zmniejszenie tej szerokości o długość wykonanego nasypu na działce nr [...] o ok. 26 m w tym przekroju jest nieznaczne w stosunku do całkowitej szerokości doliny zalewowej przy Q1%. Z dołączonej przez J. K. opinii hydrogeologicznej oraz hydrologicznej wynika, że nasyp ten ma znikomy wpływ na warunki przepływu wód powodziowych oraz zalewanie sąsiednich działek. Podobne stanowisko wyraził także Dyrektor IMGW-PIB Oddział we [...] . Powyższe doprowadziło Dyrektora do zajęcia stanowiska, iż wykonane podwyższenie terenu na północnej części działki nr [...] nie wpływa w sposób znaczący na utrudnianie ochrony przed powodzią, w tym w szczególności na pogorszenie warunków przepływu wód powodziowych rzeki [...], której koryto usytuowane jest w dużej odległości od przedmiotowej działki. W związku z powyższym prowadzone postępowanie - przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią umorzono, jako bezprzedmiotowe. M. Ł., właścicielka działki [...] , sąsiadującej z Nieruchomością, wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu podniesiono szereg zarzutów dotyczących rzetelności ustaleń co do kwestii występowania rzeczywistego zagrożenia powodziowego. Strona podniosła, że jej działka była w zalewana w trakcie powodzi m. in. w [...] r. oraz w [...] r. Ponadto zarzucono, że ustalenia dotyczącego faktycznych prac wykonanych na działce [...] – w tym jedynie częściowym podwyższeniu terenu - oparto wyłącznie na oświadczeniach J. K., podczas gdy w rzeczywistości pominięto np. fakt podwyższenia pasa drogowego, oraz zaniżono powierzchnię obszaru, na którym wykonano prace niwelujące. Twierdzenia o nieznacznym ryzyku zagrożenia powodziowego zawarte w treści decyzji odnoszą się zdaniem Strony jedynie do działki nr [...], a nie do działek sąsiednich, w tym należącej do niej. Jednocześnie nie wykazano, jaki faktycznie wpływ ma podwyższenie działki nr [...]na występowanie tego zagrożenia wobec działek sąsiednich. Prezes po rozpatrzeniu odwołania wydał wskazaną na wstępie decyzję z [...] maja 2019 r., którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje Dyrektora. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności wskazano, że na mocy art. 88l ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym zmiany ukształtowania terenu oraz składowania materiałów. Od powyższego zakazu, na podstawie art. 88l ust. 2 ww. ustawy, może zwolnić dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jeżeli nie utrudni to zarządzania ryzykiem powodziowym. W przypadku stwierdzenia wykonania ww. robót lub czynności, bez posiadania stosownej decyzji zwalniającej od zakazów obowiązujących na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, organ właściwy do wydania ww. decyzji może nakazać, w myśl art. 88o ust. 1 ustawy Prawo wodne, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią, na koszt tego, kto wykonał te roboty lub czynności. Stwierdzono, że w przypadku niniejszej sprawy zmiana ukształtowania terenu na działce nr [...] istotnie miała miejsce bez wymaganego zwolnienia. Jednakże przeprowadzone przez Dyrektora postępowanie wykazało, że zmiana ta nie ma wystarczająco dużego wpływu na przepływ wód powodziowych, aby koniecznym było nakazywanie przywrócenia stanu poprzedniego, wobec czego umorzenie postępowania było zasadne. Zgromadzone w sprawie materiały dowodowe – wizja lokalna, opinia hydrogeologiczna i hydrologiczna oraz stanowisko Dyrektora IMGW-PIB – w opinii Prezesa wystarczająco uzasadniają przyjęcie, że wykonane podwyższenie terenu nie powodują utrudnienia w ochronie przed powodzią. Odnosząc się do treści odwołania Strony, Prezes wskazał, że jej obawy związane ze zwiększeniem ryzyka zalewania należącej do niej działki przez wykonanie nasypu na działce nr [...] nie znajdują uzasadnienia w związku z ustalonym stanem ukształtowania terenu, w szczególności szerokości doliny zalewowej, nieznaczną długość nasypu w stosunku do całkowitej szerokości obszaru szczególnego zagrożenia powodzią oraz fakt położenia przedmiotowej działki na skraju zalewu wodą 1% i bezpośredniego sąsiedztwa terenów położonych poza zagrożeniem powodziowym. W odpowiedzi na zarzuty dotyczące nieprawidłowego zgromadzenia materiału dowodowego, Prezes wskazał, że choć istotnie omyłkowo zostały wskazane okresy wystąpienia na tym terenie przepływów zbliżonych do przepływu Q1% od 15 kwietnia 2017 r. – stwierdzono, iż prawdopodobnie chodziło o okres od 15 kwietnia 2015 r. – to nie miał to decydującego wpływu na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie, albowiem nastąpiło po opublikowaniu obowiązujących map zagrożenia powodziowego. W kwestii braku wykonania analiz dotyczących ukształtowania terenu działki przed wykonaniem nasypu w 2015 r. oraz stanu obecnego, Prezes zaznaczył, że rzędne ukształtowania terenu zostały wyznaczone w oparciu o Numeryczny Model Terenu (NMT) powstały w ramach projektu ISOK, który został wykonany w latach 2011-2013. Aktualność danych wysokościowych dla przedmiotowego terenu datuje się na 2012 r. Zaś w kwestii zastrzeżeń do opinii hydrogeologicznej i hydrologicznej dotyczącej stanu gospodarki wodnej na dz. nr [...] - [...] , organ wyjaśnił, że wskazany w niej polder [...] jest przywołany głównie w celu zobrazowania niewielkiej objętości wykonanego nasypu w stosunku do pojemności retencyjnej tego regionu, także wskazania kierunku przepływu wód powodziowych na działki Skarżącej, który odbywa się głównie z kierunku północnego – zatem nasyp wykonany po stronie wschodniej ma dla zagrożenia powodziowego mniejsze znaczenie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. Ł. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z powodu naruszeń mających istotny wpływ na wynik postępowania oraz skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniesione zostały zarzuty naruszenia przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018 poz. 2096; dalej: "k.p.a.") w zakresie postępowania dowodowego oraz informowania Strony o prowadzeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezes wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018, poz. 2107 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym (art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018, poz.1302 t.j. – zwanej dalej "p.p.s.a.") Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2018.2096 t.j. z pózn.zm, dalej "k.p.a") lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego była decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. orzekającej o umorzenia postępowania o przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...] w związku ze zmianą ukształtowania terenu na północnej części działki o nr ew. [...] z obrębu [...] , gm. [...] , powiat [...] , woj. [...]. Na wstępie należy wskazać, że z dniem 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566, ze zm.), zgodnie z którą utraciła moc ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121, ze zm.) oraz zniesiony został Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. W myśl art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 lutego 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 710), które weszło w życie z dniem 12 kwietnia 2018 r., z mocą od dnia 1 stycznia 2018 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1 - 3d (wśród których nie wymieniono spraw dotyczących nakazów przywrócenia stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód), stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego był w tych sprawach Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Z uwagi na powyższe w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121, ze zm., dalej "Prawo wodne"). W myśl art. 88l ust. 1 pkt 3 Prawo wodnego, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym zmiany ukształtowania terenu oraz składowania materiałów. Od powyższego zakazu, na podstawie art. 88l ust. 2 Prawa wodnego, może zwolnić dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jeżeli nie utrudni to zarządzania ryzykiem powodziowym. W przypadku wykonania ww. robót lub czynności, bez posiadania stosownej decyzji zwalniającej od zakazów obowiązujących na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, organ właściwy do wydania ww. decyzji może nakazać, zgodnie z art. 88o ust. 1 Prawa wodnego, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią, na koszt tego, kto wykonał te roboty lub czynności. Wydanie decyzji w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód jest możliwe jedynie w odniesieniu do robót i czynności zrealizowanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. Stosownie do treści art. 9 ust. 6c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, jako obszary szczególnego zagrożenia powodzią klasyfikowane są m.in. obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat (dalej woda 1%) oraz obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat (dalej woda 10%). Do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią, konieczne jest zaistnienie obu przesłanek warunkujących podjęcie takiego rozstrzygnięcia, tj. wykonanie działań objętych zakazami, o których mowa w art. 88l ust. 1. w granicy obszaru szczególnego zagrożenia powodzią przy braku posiadania stosownej decyzji zwalniającej wydanej na podstawie art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne oraz wykazanie stanu utrudniającego ochronę przed powodzią. Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję umarzającą postępowanie argumentował, że z ustalonego stanu faktycznego wynika, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona druga przesłanka - w toku postępowania administracyjnego nie stwierdzono, aby wykonane roboty spowodowały utrudnienia w ochronie przed powodzią. Skarżąca pod adresem zaskarżonej decyzji sformułowała jedynie ogólnikowe zarzuty, nie precyzując w jaki sposób decyzja ta naruszać miała prawo materialne czy procesowe. Wskazała, że organ I instancji dopuścił się licznych nieprawidłowości wskazanych częściowo przeze nią w odwołaniu, a organ II instancji nie wziął pod uwagę żadnych z jej wskazań. Skarżąca nie precyzuje jednak, jakie są to nieprawidłowości. Samo niezadowolenie jednej ze stron postępowania administracyjnego z treści decyzji nie jest podstawą do jej uchylenia przez sąd administracyjny. Obowiązkiem Skarżącej było sformułowanie konkretnych zarzutów pod adresem zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła także, że organ II instancji nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego, a jedynie oparł się na aktach sprawy przekazanych przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we [...], co do których Skarżąca w odwołaniu wskazała wiele wątpliwości. Zarzut ten jest chybiony. Organ odwoławczy co do zasady winien oprzeć się na materiale zgromadzonym przez organ I instancji, a jedynie w przypadku, gdy jest on wadliwy albo niepełny, winien go uzupełnić zgodnie z art. 136 k.p.a. albo też uchylić decyzję w przypadku spełnienia przesłanek z art. 138 par. 2 k.p.a. Nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w przypadku, gdy materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji jest kompletny, a ocena dowodów uczyniona w sposób prawidłowy, nie jest naruszeniem przepisów proceduralnych. Skarżąca zarzuciła nadto, że Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie nie powiadomił jej o otrzymaniu jej odwołania wraz z aktami sprawy, nie informował o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie, nie odpowiedział na jej monit z dnia 08.07.2018 r., ani też nie informował o przekazaniu jej zażalenia na bezczynność do Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 13.08.2018 r. Żaden z tych zarzutów, nawet w przypadku potwierdzenia ich prawdziwości, nie miałby wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia przez organ II instancji. Kwestia przewlekłości czy bezczynności w prowadzeniu postępowania administracyjnego nie ma żadnego wpływu na trafność ostatecznego rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy organ prowadzi postępowanie w sposób przewlekły albo dopuścił się bezczynności, stronie przysługuje odrębny środek zaskarżenia – skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne - zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Skarżąca zarzuciła również, że organ administracyjny nie poinformował ją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, lecz nie wykazała, że miało to jakikolwiek wpływ na rozstrzygnięcie. Należy przy tym podkreślić, że Skarżąca zapoznała się z całym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie przed podjęciem decyzji przez organ I instancji, gdyż organ II instancji nie przeprowadził żadnego dowodu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.