IV SA/Wa 1606/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2007 r. sprawy ze skargi P. K. i G. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących P. K. i G. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Marszałek Województwa M. w dniu [...] kwietnia 2007r. wydał postanowienie Nr [...], na mocy którego działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr ew. [...] i [...] położonych przy ul. [...] w R. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wnioskowane zainwestowanie przedmiotowych działek pozostaje w zgodności z zadaniami samorządowymi, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zawartymi w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa M.-Uchwała Sejmiku Województwa M. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli P. i G. K. W wyniku rozpoznania powyższego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., powołując się na art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa postanowieniem z dnia [...] maja 2007r. Nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy, wskazując między innymi, iż skarżone postanowienie dotyczyło wyłącznie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z marszałkiem województwa w zakresie zadań samorządowych tzn., czy planowane zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z rozmieszczeniem inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ uznał, iż budowa budynku mieszkalnego na działkach należących do inwestora, nie koliduje z żadną inwestycją celu publicznego i dokonał stosownego uzgodnienia. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. i P. K., podnosząc między innymi, iż wyniku realizacji planowanej inwestycji dojdzie do usytuowania budynku w zbyt bliskiej odległości od budynków sąsiednich, co prowadzi do "psucia terenu" oraz konfliktów sąsiedzkich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnieniej aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, jak również utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż wydane one zostały z naruszeniem prawa materialnego w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia. Podstawę orzekania przez organy w niniejszej sprawie stanowi art. 53 ust. 4 pkt 10 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z którymi decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i 48 - w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy o której mowa w art. 88 ust. 1 tj. planach miejscowych, które utraciły moc z początkiem lub końcem 2003r. Obowiązkiem organów orzekających w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, czy dla terenu objętego inwestycją obowiązywał plan miejscowy, który utracił moc z dniem 1 stycznia 2003 r. lub 31 grudnia 2003r., a jeżeli tak to zbadanie czy planowane zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z określonym w nim celem publicznym o znaczeniu ponadlokalnym w tym krajowym. Tymczasem orzekające w sprawie organy uchybiły powyższemu obowiązkowi. Pominęły całkowicie i nie odniosły się w ogóle do ewentualnych zapisów wynikających z w/w planu miejscowego. Uzgodnienia dokonano zaś, jak wynika z treści postanowienia organu I instancji w oparciu o ustalenia wynikające z Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa M.-Uchwała Sejmiku Województwa M. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., co w ocenie Sądu stanowi istotne naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego zapadło w oparciu o art. 200 w/w ustawy.