IV SA/Wa 1609/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. B. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Generalny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] września 2011 r. - zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2011 r., którą odmówiono określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie gruntu leśnego o pow. 2,83 ha na użytek rolny na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości D. powiat [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...].05.2011 do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wpłynął wniosek R. J. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla przedsięwzięcia, polegającego na zmianie gruntu leśnego o pow. 2,83 ha na użytek rolny na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości D. powiat [...]. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] czerwca 2011 r. odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Na uzasadnienie podał, że działka nr ewid. [...] położona w miejscowości D. powiat [...], w obowiązującym Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości D. znajduje się w obrębie terenów lasów, oznaczonych na rysunku planu symbolem L. Zgodnie z zapisami planu miejscowego, na terenach oznaczonych symbolem L obowiązuje m.in. nakaz ochrony istniejących lasów, a w rozdziale III pkt 6 planu w miejscowości D. wprowadzono obowiązek ochrony istniejących lasów wyrażającą się zakazem uszczuplania ich powierzchni. Zgodnie art.80 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej jako OOŚ) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Lokalizacja przedsięwzięcia, polegającego na zmianie lasu na użytek rolny na działce [...] jest niezgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana przeznaczenia lasu na użytek rolny - zdaniem organu- może nastąpić z chwilą zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajduje się działka wnioskodawcy. Podtrzymując stanowisko, zawarte w decyzji organu I instancji, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...].09.2011 wskazał, iż zmiana gruntu leśnego na użytek rolny wiązałaby się z uszczupleniem powierzchni istniejących lasów, i stałaby w sprzeczności z nakazem ich ochrony. Ponadto lasem jest grunt o zwartej powierzchni, lub nawet okresowo jej pozbawiony, przeznaczony do produkcji leśnej, Fakt, że przedmiotowa działka pokryta jest pojedynczymi drzewami nie oznacza, iż nie jest ona już lasem w rozumieniu przepisów ustawy. Ponadto organ II instancji zaznaczył błąd co do ustalenia stron postępowania i pominięcie J. J. - właścicielki działki, której dotyczy wniosek. Dlatego organ II instancji poinformował ją o toczącym się postępowaniu, o możliwości zapoznania się przez nią z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do jego treści. Tym samym organ wypełnił obowiązki wobec stron postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. J. zakwestionował fakt zaliczenia jego działki do terenu lasu w sytuacji, gdy jego zdaniem na działce występują tylko pojedyncze drzewa - "samosiejki". Urzędnicy powinni jego zdaniem dokonać wizji na gruncie, skoro z załączonego przez skarżącego opisu taksacyjnego wynika, że na działce nie występuje las. Ponadto skarżący zakwestionował ustalenia organów co do traktowania J. J. jako strony postępowania w sytuacji, podczas gdy tylko skarżący powinien być traktowany jak strona postępowania. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Szczegółowo odniósł się do argumentów, zawartych w skardze i uznał je za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Zgodnie art.80 ustawy OOŚ decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Działka nr ewid. [...] położona w miejscowości D. powiat [...], w obowiązującym Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości D. znajduje się w obrębie terenów lasów, oznaczonych na rysunku planu symbolem L Zgodnie z zapisami planu miejscowego, na terenach oznaczonych symbolem L obowiązuje m.in. nakaz ochrony istniejących lasów, a w rozdziale III pkt 6 Planu w miejscowości D. wprowadzono obowiązek ochrony istniejących lasów wyrażający się zakazem uszczuplania ich powierzchni (vide- wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości D. - w aktach administracyjnych sprawy). Stosownie do treści art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz.U. 2011, nr 12, poz.59, dalej jako ustawa o lasach) lasem w rozumieniu ustawy jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony. Zgodnie z ustawą o lasach każdy ma obowiązek dbać o las (por. art.13 ust.1 ustawy o lasach). Przejściowe nawet pozbawienie lasu drzew nie stanowi przesłanki do zmiany przeznaczenia terenu na użytek rolny, ale zobowiązuje właściciela do uzupełnienia naruszonej struktury lasu i jego zalesienia. W myśl art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, zmiana lasu na użytek rolny jest dopuszczalna w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów. Należy zatem stwierdzić, że z nie jest dopuszczalna realizacja przedsięwzięcia, polegającego na zmianie gruntu leśnego na użytek rolny ze względu na zapisy Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miejscowości D. Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać, że nie znajdują one oparcia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając bezzasadność zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. \