IV SA/Wa 1613/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2007 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić G.J. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. W dniu 21 września 2007 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, skarżąca G.J. złożyła na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) czerwca 2007 r. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem strony skarżącej jest zasiłek uzyskiwany z pomocy społecznej w wysokości 444 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca nie posiada żądnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca wskazała, że jest na utrzymaniu opieki społecznej i nie stać ją na opłacenie kosztów sądowych ani zatrudnienie adwokata w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Sąd wziął pod uwagę opisaną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż – zdaniem Sądu – skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. O braku możliwości pokrycia przez skarżącą jakichkolwiek kosztów postępowania świadczy fakt, iż jedynym jej dochodem jest zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 444 zł. Kryterium przyznania takiego zasiłku stanowi dochód na jednego członka rodziny pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącej uzasadnia przyznanie G.J. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.