IV SA/Wa 1615/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - zwolnić M. G. od kosztów sądowych. W dniu 10 września 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżąca w złożonym formularzu wniosku i wyjaśnieniach zawartych w piśmie procesowym z dnia 11 października 2010 r. podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem. Z dołączonych do przedmiotowego wniosku dokumentów wynika, iż rodzina skarżącej utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 514, 36 zł netto miesięcznie oraz świadczenia rentowego w wysokości 730, 55 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni oraz jej mąż oprócz domu o pow. 100 m2 nie posiadają żadnego innego majątku ani zgromadzonych oszczędności. Średnie wydatki rodziny skarżącej w skali miesiąca obejmują: ogrzewanie domu (w sezonie zimowym) - 200 zł, gaz – 50 zł, prąd – 50 zł, środki czystości – 50 zł, wydatki na zakup żywności – 600 zł, środki higieny osobistej – 100 z, wydatki na lekarstwa – 350 zł. Z nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, iż na dzień 7 października 2010 r. saldo na rachunku bankowym skarżącej było ujemne i wynosiło -2772, 28 zł. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis sądowy i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) Jak wynika z powyższego przyznanie prawa pomocy podyktowane oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywane jest z uwzględnieniem jej sytuacji majątkowej oraz dochodów i wydatków osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Należy stwierdzić, iż sytuacja materialna skarżącej uwidoczniona we wniosku oraz dokumentach źródłowych nadesłanych przy piśmie z dnia 11 października 2010 r. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zwolnienie M. G. od kosztów sądowych podyktowane jest przede wszystkim jej trudną sytuacją finansową i materialną. Według oświadczenia skarżącej nie posiada ona żadnych wartościowych przedmiotów majątkowych ani zasobów pieniężnych, które mogłyby stanowić źródło ich pokrycia. Wręcz przeciwnie, z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca dla pokrycia kosztów utrzymania koniecznego korzysta z kredytu odnawialnego. Stan zadłużenia na rachunku bankowym wnioskodawczyni na dzień 7 października 2010 r. wynosił 2772, 28 zł. Jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest uzyskiwana przez nią renta w wysokości 730, 55 zł oraz emerytura jej męża w wysokości 514, 36 zł. Aktualny dochód na członka rodziny wynosi zatem 622,45 zł miesięcznie. Uzyskiwane dochody, jak wynika ze złożonego oświadczenia - przeznaczane są w całości na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącej pozwala na stwierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.