IV SA/Wa 1617/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia 1) zwolnić T. K. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla T. K. adwokata. W toku postępowania, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, T. K. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący jest osobą schorowaną (od 2002 r. leczy się w [...], wymaga stałej opieki, nie może odbywać podróży, na początku 2014 r. przeszedł zawał serca, obecnie przebywa w szpitalu na oddziale kardiologicznym). Oświadczył, że ponad 1/3 świadczenia emerytalnego przeznacza na leki, 1/3 na stałe opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, pozostałą część wydaje na wyżywienie, które jest kosztowne, gdyż skarżący wymaga specjalnej diety. Żona również leczy się kardiologicznie. Skarżący wraz z żoną posiadają mieszkanie o pow. 56 m2 i nieruchomość rolną o pow. 0,29 ha. Skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1500 zł, zaś jego żona – 1300 zł. Oceniając złożony przez wnioskodawcę wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wnioskodawca wraz z żoną otrzymują łącznie ok. 2800 zł. Należy zaznaczyć, że poza stałymi wydatkami związanymi z utrzymaniem mieszkania, muszą ponosić znaczne wydatki związane z problemami zdrowotnymi. Skarżący nie posiada także żadnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, oraz indywidualną sytuację skarżącego, który jest osobą schorowaną, wymagającą opieki innej osoby, uznano, że poniesienie przez wnioskodawcę kosztów sądowych, mogłoby narazić go na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ponadto należy uznać, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy nieudzielanie wnioskodawcy prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.