IV SA/Wa 1618/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odebrania uprawnień zawodowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 7 września 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) M. B. wniósł skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odebrania uprawnień zawodowych z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek podniesiono, że decyzja z dnia [...] lipca 2011 r. skutkuje odebraniem skarżącemu możliwości pracy zarobkowej, która stanowi jego główne źródło utrzymania. Wskazano również, że przerwa w wykonywaniu pracy spowoduje utratę klientów. W chwili obecnej skarżący musiał zrezygnować z wielu zleconych prac, których wykonanie możliwe jest jedynie przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. Podniesiono również, że wykonanie przedmiotowej decyzji wyrządziłoby skarżącemu szkodę zagrażającą jego egzystencji i dalszemu funkcjonowaniu w zawodzie i będzie się wiązało dla niego z nieodwracalnymi stratami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności, jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek o przyznanie takiej ochrony składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przed sądem aktu lub czynności. Objęcie skarżącego tzw. ochroną tymczasową nie jest działaniem podejmowanym przez sąd z urzędu. Nie jest również działaniem obligatoryjnym podejmowanym przez sąd po złożeniu wniosku w tym przedmiocie. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, przy czym uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Jednocześnie jak podnosi się w orzecznictwie Sąd nie bada z urzędu faktu czy przesłanki te rzeczywiście mogą zaistnieć, a uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2005 r. , I OZ 62/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r., I OZ 190/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005 r. OZ 1506/05). W niniejszej sprawie skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że decyzja ta skutkuje odebraniem mu możliwości pracy zarobkowej, która stanowi jego główne źródło utrzymania oraz spowoduje utratę klientów, co będzie się wiązało dla niego z nieodwracalnymi stratami i wyrządzi szkodę zagrażającą jego egzystencji i dalszemu funkcjonowaniu w życiu zawodowym. W ocenie Sądu analiza powyższego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że strona nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przedstawione przez skarżącego twierdzenia są zbyt ogólnikowe a na ich poparcie nie przytoczono przekonujących argumentów. Wskazana we wniosku sytuacja zawodowa i majątkowa, w jakiej znalazł się skarżący, nie jest wystarczająca do przyznania mu ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący, wbrew wymogom ustawy, nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z zaniechania wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie zawieszenia wykonywania uprawnień zawodowych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.