IV SA/Wa 1619/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: asesor WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 2 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta E. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę, - zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Prezydenta Miasta E. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonego wpisu sądowego. Przedmiotem skargi Prezydenta Miasta E. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w E.. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 17 pkt 7d w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, ze zm.). Zgodnie z powołanym art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 oraz art. 17 pkt 7, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego; uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Według art. 106 §5 kpa, zajęcie stanowiska przez organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Stosownie do art. 127 §3 w zw. z art. 144 i art. 5 §2 pkt 4 kpa, wobec postanowienia wydanego przez kierownika centralnego urzędu administracji rządowej jako organ działający w pierwszej instancji, stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu centralnego można natomiast wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w tym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. z dnia [...] czerwca 2006 r. wydane zostało, jako akt organu działającego w pierwszej instancji. Dotyczy ono bowiem sprawy uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w E., do jakiej Rada Miasta E. przystąpiła uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. W rozpatrywanej sprawie nie ma natomiast znaczenia okoliczność uprzedniego wydania przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. postanowienia z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...], ponieważ postanowienie to wydane zostało w odrębnej sprawie dot. uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zwanego "[...]", do którego Rada Miasta E. przystąpiła uchwałą Nr [...] z dnia [...] września 2002 r., która została następnie uchylona uchwałą Rady Miasta E. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. Ponadto, zaskarżone postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. wydane zostało w związku z nowym wnioskiem Prezydenta Miasta E. z dnia [...] maja 2006 r., złożonym w nowej procedurze planistycznej, wszczętej uchwałą Rady Miasta E. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. Przed złożeniem skargi na postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r., Prezydent Miasta E. nie wyczerpał zatem środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Błędne przy tym pouczenie o środkach zaskarżenia zawarte w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2006 r., nie może stosownie do art. 112 kpa szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, dlatego Prezydent Miasta E. może wystąpić do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. W związku z niewyczerpanie przez skarżącego środków dopuszczających złożenie skargi do sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 52 §1 i §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało uznać za niedopuszczalną, dlatego orzeczono, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.