IV SA/Wa 1619/08

PostanowienieWSA w Warszawie2008-12-09

Skład orzekający: Joanna Dziedzic

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego dla siebie utrzymania. Jej dochody, mimo że nie są zerowe, są niewystarczające do pokrycia kosztów sądowych przy jednoczesnym zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych, stałego leczenia i kosztów opieki osób trzecich.
Stan faktyczny
Skarżąca I. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jej jedynym dochodem jest renta rodzinna w wysokości 1787,23 zł brutto miesięcznie. Posiada mieszkanie i działkę, z których nie osiąga dochodów. Jest osobą samotną, schorowaną, ze znacznym stopniem niepełnosprawności, wymagającą opieki osób trzecich. Z analizy jej sytuacji materialnej i zdrowotnej wynika, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego utrzymania.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych - Na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2008 r. skarżąca I. P. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym w dniu 28 listopada 2008 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem strony skarżącej jest renta rodzinna w wysokości 1787,23 zł brutto miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 47 m2 oraz działki o powierzchni 918 m2, z której nie osiąga żadnych dochodów. Poza tym nie posiada żądnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą samotną, schorowaną, wymagającą opieki osób trzecich. W stosunku do skarżącej w dniu 4 sierpnia 2006 r. orzeczono na trwałe znaczny stopień niepełnosprawności. Stan zdrowia skarżącej uzasadnia konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób. Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadesłała wyciąg z konta bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, z którego wynika, że skarżąca nie posiada żadnych dostępnych środków na koncie. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (a takim zakresem objęty jest wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymanie koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wzięto pod uwagę opisaną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. Uiszczenie bowiem tych kosztów, mając na uwadze uzyskiwane przez skarżącą dochody, wobec ponoszonych kosztów utrzymania oraz stałego leczenia, mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć na uwadze, iż skarżąca w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji zmuszona jest do stałego korzystania z pomocy innych osób. Miesięczne dochody w wysokości 1637,53 zł ( kwota netto) służą do pokrycia nie tylko kosztów bieżącego utrzymania ale również kosztów stałego leczenia oraz pomocy osób trzecich. Skarżąca nie ma zatem realnych możliwości pokrycia pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło