IV SA/Wa 1625/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wstrzymanie wykonania decyzji deportującej lub decyzji o umieszczeniu w ośrodku deportacyjnym w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia oddalić wniosek. W sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. orzekającą o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skarżący – M. A., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o: "ewentualne wstrzymanie decyzji deportującej lub decyzji o umieszczeniu w ośrodku deportacyjnym". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu a także aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu, przy czym skutki te muszą mieć bezpośredni związek z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, złożył w rozpatrywanej sprawie wniosek o: "ewentualnie wstrzymanie decyzji deportacyjnej lub decyzji o umieszczeniu w ośrodku deportacyjnym". Wniosek ten nie został w ogóle uzasadniony. Rozpatrując omawiany wniosek, należy mieć na uwadze, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, którą rozstrzygnięto o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w kwestiach podniesionych we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (tj. w kwestiach wydalenia, umieszczenia w ośrodku dla cudzoziemców). Z przekazanych do Sądu akt sprawy nie wynika także, aby takie rozstrzygnięcia były wydane w prowadzonym postępowaniu w granicach tej samej sprawy. Zatem w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dotyczył zaskarżonej decyzji, jak również aktów wydanych lub podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, co więcej, ze sposobu jego sformułowania nie sposób nawet stwierdzić, czy decyzje w tym przedmiocie ("deportacji") zostały w ogóle wydane. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że wobec skarżącego została wydana jedynie decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nic natomiast nie wskazuje na to aby decyzje, o których mowa we wniosku istniały. W tej sytuacji wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej złożony w niniejszej sprawie należy uznać za całkowicie bezzasadny. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.