IV SA/Wa 1626/11

WyrokWSA w Warszawie2011-12-13

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik, Jakub Linkowski, Agnieszka Łąpieś-Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia może zostać wymierzona, jeśli przedsiębiorca ubiegał się o przedłużenie zezwolenia i dzierżawy terenu?
Ratio decidendi
Kara pieniężna za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów bez wymaganego zezwolenia została zasadnie wymierzona, ponieważ przedsiębiorca prowadził działalność po wygaśnięciu zezwolenia. Kolejność działań wymaga najpierw uzyskania zezwolenia, a dopiero potem prowadzenia działalności, a nie odwrotnie. Wysokość kary jest ściśle określona w ustawie i nie podlega uznaniu organu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wymierzył R. L. karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za prowadzenie działalności w zakresie zbierania i skupu odpadów bez wymaganego zezwolenia, które wygasło z końcem 2009 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący R. L. argumentował, że brak zezwolenia nie wynikał z jego winy, gdyż ubiegał się o przedłużenie dzierżawy terenu i zezwolenia, a przerwanie działalności groziło bankructwem firmy. Podkreślał również, że poprzednie zezwolenie powinno być wydane na dłuższy okres.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] lutego 2011r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska [...] wymierzył R. L. właścicielowi F. administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, za prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów bez wymaganego zezwolenia. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w F., której właścicielem jest R. L., stwierdzono, że działalność polegająca na zbieraniu i skupie odpadów prowadzona była bez zezwolenia. Zezwolenie Starosty [...] z dnia [...] maja 2005r. w zakresie zbierania i transportu odpadów wygasło z dniem 31 grudnia 2009r. i od tego czasu działalność prowadzona była bez zezwolenia. W związku z tym na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach wymierzono karę pieniężną właścicielowi firmy. Od powyższej decyzji odwołał się R. L., który podniósł, że brak zezwolenie nie wynikał z jego winy, ponieważ wcześniej złożył podanie do Burmistrza Miasta K. o przedłużenie umowy dzierżawy terenu, na którym prowadzona była działalność F., lecz z niezrozumiałych powodów dzierżawa nie została przedłużona. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r, znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] lutego 2011 r. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska podał, że zgodnie z przepisem art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Organ centralny stwierdził, że po dniu 31 grudnia 2009r. R. L. prowadził działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów bez wymaganego zezwolenia i w związku z tym wymierzona została stosowna kara pieniężna. Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, R. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy i wzięcie pod uwagę faktu, że do otrzymania decyzji na zbieranie odpadów konieczne jest posiadanie prawa do dysponowania terenem, na którym ma być prowadzona działalność. Skarżący podkreślił, że w odpowiednim czasie wystąpił do Burmistrza Miasta K. o przedłużenie umowy dzierżawy i uważał, że umowa zostanie przedłużona. W czasie oczekiwania na przedłużenie umowy poczynił duże nakłady na działalność polegającą na skupie odpadów i zaprzestanie działalności mogłoby doprowadzić do bankructwa firmy. Ponadto skarżący podniósł, że poprzednie zezwolenie Starosty [...] na zbieranie i transport odpadów powinno zostać wydane na dłuższy okres niż trzy i pół roku. Skarżący podkreślił, że jego działania nie były spowodowane złą wolą tylko chęcią ratowania firmy przed bankructwem. W odpowiedzi na skargę organ centralny powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz, 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekające w sprawie organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tj. Dz.U. z 201 Or. Nr 185 poz. 1243 ze zmianami). Podczas kontroli przeprowadzonej w dniach 26 października 2010r., 16 listopada 201Or. i w dniu 10 stycznia 2011 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzono, że w F., której właścicielem jest R. L., działalność polegająca na zbieraniu i skupie odpadów prowadzona była bez zezwolenia. Zezwolenie Starosty [...] z dnia [...] maja 2005r. w zakresie zbierania i transportu odpadów wygasło z dniem 31 grudnia 2009r. i od tego czasu działalność prowadzona była bez zezwolenia. W związku z tym na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach zasadnie wymierzono karę pieniężną właścicielowi firmy. Okoliczność, że działalność ta prowadzona była bez wymaganego zezwolenia nie jest kwestionowana przez skarżącego. Zgodnie z przepisem art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie prowadzący działalność polegającą na zbieraniu i skupie odpadów po dniu 31 grudnia 2009r. nie posiadał stosownego zezwolenia. Stąd zasadne było wymierzenie kary pieniężnej. W realiach niniejszej sprawy nie ma przy tym znaczenia, że ukarany podmiot nie zanieczyścił środowiska naturalnego oraz, z jakich powodów nie uzyskał zezwolenia. Należy podkreślić, że podmiot, który nosi się z zamiarem prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów, najpierw powinien uzyskać wymaganą przepisami prawa decyzję - zezwolenie na zbieranie odpadów, a dopiero następnie prowadzić działalność. Takiej kolejności działania niewątpliwie należy wymagać od przedsiębiorcy, który profesjonalnie zajmuje się odbiorem, skupem, zbieraniem odpadów. Nie zaś działania odwrotnego, polegającego na rozpoczęciu zbierania odpadów i w trakcie prowadzenia tego rodzaju działalności ubiegania się o uzyskanie przedłużenia dzierżawy i zezwolenia na zbieranie odpadów. Podkreślić także trzeba, że przepis art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach stanowi jednoznacznie, że podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Wysokość kary jest zatem ściśle określona i nie podlega uznaniu organu administracji. Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło