IV SA/Wa 1627/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec,, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Michał Majcher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dopłat bezpośrednich do plantacji wierzby oddala skargę IV SA/Wa 1627/06 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwany dalej "Prezesem Agencji", utrzymał w mocy decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanego dalej "Dyrektorem Oddziału", odmawiającą przyznania dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes Agencji wskazał, co następuje. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Dyrektor Oddziału odmówił przyznania dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne K. S., podając w uzasadnieniu, że wnioskodawca nie złożył w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. umowy kontraktacji zawartej z pomiotem wykonującym działalność gospodarczą w zakresie przetwarzania wierzby lub róży bezkolcowej na cele energetyczne. Strona odwołała się od decyzji Dyrektora Oddziału do Prezesa Agencji. Rozpatrzywszy odwołanie, Prezes Agencji zauważył, co następuje. Zgodnie z §1 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje (Dz.U. Nr 159, poz.1338 z późn.zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", producent rolny zobowiązany był dołączyć do wniosku kopię umowy kontraktacji zawartej z podmiotem przetwarzającym wierzbę (Salix sp.) lub różę bezkolcową (Rosa multiphlora var.) na cele energetyczne. Z treści §1 ust.3, w związku z §8 rozporządzenia wynika, że do wniosków składanych w 2005 r. producent rolny zobowiązany był przekazać kopię umowy kontraktacji Dyrektorowi Oddziału nie później niż do dnia 31 grudnia 2005 r. Wnioskodawca nie zawarł umowy kontraktacji i nie przekazał do dnia 31 grudnia 2005 r. kopii umowy Dyrektorowi Oddziału, mimo oświadczenia wnioskodawcy, że znane mu są zasady przyznawania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne. Słusznie zatem uznał Dyrektor Oddziału, iż wnioskodawca nie spełnił warunków określonych w rozporządzeniu, umożliwiających przyznanie dopłaty z tytułu prowadzenia plantacji wierzby. Producent rolny, który do dnia 31 grudnia 2005 r. nie przedstawił kopii umowy kontraktacji nie może zostać objęty pomocą finansową za rok 2005. W ocenie Prezesa Agencji nie zasługuje na uwzględnienie argument odwołania, iż wnioskodawca prowadzi szkółkę reprodukcyjną sadzonek wierzby, a tym samym produkcję rolną, która powinna zostać objęta dopłatami. Rozporządzenie nie przewiduje bowiem możliwości objęcia dopłatą producentów rolnych prowadzących szkółkę reprodukcyjną sadzonek wierzby, która nie jest przeznaczona na cele energetyczne. W świetle rozporządzenia warunkiem otrzymania dopłat było bowiem prowadzenie plantacji wierzby lub róży bezkolcowej. Odnosząc się do zarzutu nierównego traktowania produkcji szkółkarskiej w stosunku do innych upraw rolnych objętych dopłatami do obsadzonego gruntu Prezes Agencji wskazał, iż zgodnie z art.6 k.p.a. organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa. Wydając decyzję, organ administracji stosuje przepisy w sposób ścisły, nie dokonując oceny, czy w świetle obowiązujących przepisów produkcja szkółkarska słusznie nie została objęta dopłatami. K. S. wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji, uzupełnioną późniejszymi pismami procesowymi. W skardze podnosi się, iż wyłączenie z dopłat produkcji szkółkarskiej narusza konstytucyjną zasadę równości podmiotów wobec prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Prezesa Agencji z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 p.p.s.a.). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja, jak też utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie są obarczone uchybieniami prawa procesowego, czy też materialnego, mogącymi mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialną podstawę przyznawania dopłat z tytułu prowadzenia upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne stanowią przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz.264 zpóźn.zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz przepisy wykonawcze. Zgodnie z art.3g ust.l ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ odwoławczy Agencja udziela producentom rolnym, w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne, zwanych dalej "dopłatami". Warunkiem uzyskania dopłat jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wykorzystywanych na cele energetyczne wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.), o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego (art.3g ust.2 ustawy). Wysokość dopłat w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez producenta rolnego powierzchni plantacji wierzby (Salix sp.) albo róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne i stawek dopłat do 1 ha powierzchni takiej plantacji (art.3g ust.3 ustawy). Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, stawki dopłat do 1 ha powierzchni plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne, uwzględniając ogólną powierzchnię upraw tych roślin oraz założenia do ustawy budżetowej na dany rok (art.3g ust.4 ustawy). Zgodnie z art.3h ust.l ustawy dopłaty na wniosek producenta rolnego przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy dyrektor oddziału regionalnego Agencji. Zgodnie z art.3i ust. 10 pkt 3 ustawy minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki i tryb udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne oraz procentowy wskaźnik kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje, mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji pomocy finansowej. W dniu 17 sierpnia 2005 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) łub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne oraz procentowego wskaźnika kontroli producentów rolnych prowadzących te plantacje (Dz.UNr 159, poz.1338). Rozporządzenie to zostało znowelizowane rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 42, poz.285). W ocenie Sądu zasadnie uznały organy orzekające w niniejszej sprawie, iż zachodzi zasadnicza przeszkoda do przyznania dopłat skarżącemu. Skarżący nie spełnia bowiem warunku prowadzenia plantacji wierzby lub róży bezkolcowej. Nie ma wystarczających przesłanek prawnych do uznania, iż przez prowadzenie takiej plantacji rozumieć należy także prowadzenie plantacji sadzonek roślin wykorzystywanych na cele energetyczne. Przywołane wcześniej akty prawne operują pojęciami: "prowadzenie uprawy roślin wykorzystywanych na cele energetyczne" oraz "prowadzenie plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multipphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne". Wprawdzie w ustawie i w rozporządzeniu brak stosownych definicji legalnych przywołanych wyżej pojęć, niemniej uznać należy, mając na uwadze chociażby literalne brzmienie przepisów, iż dopłatami objęte są wyłącznie uprawy roślin bezpośrednio nadających się do wykorzystania na cele energetyczne (tj. takich, które bezpośrednio po zbiorze można przetwarzać na cele energetyczne). Prawidłowość takiej wykładni przepisów jednoznacznie potwierdzają postanowienia rozporządzenia wykonawczego obowiązującego w dacie orzekania przez organ II instancji. W §1 ust.l pkt 2 rozporządzenia stwierdza się, iż dopłata przysługuje producentowi rolnemu, który zawarł z podmiotem przetwarzającym wierzbę lub różę bezkolcową na cele energetyczne umowę kontraktacji lub przetwarza wierzbę lub różę bezkolcową na cele energetyczne. Z powyższego wynika, iż dopłatami objęty jest surowiec, który bezpośrednio służy do produkcji energii (przetworzenia na cele energetyczne), a zatem dojrzała roślina, nie zaś sadzonka, która takim surowcem jeszcze nie jest (jest bowiem dopiero materiałem do wyprodukowania rośliny dojrzałej). W ocenie Sądu ustalenie przez ustawodawcę takiego zakresu przedmiotowego dopłat nie nosi znamion niekonstytucyjności (w szczególności poprzez niejednakowe traktowanie producentów roślin wykorzystywanych na cele energetyczne oraz producentów sadzonek takich roślin). W ocenie Sądu z norm konstytucyjnych nie sposób wyprowadzić wniosku, iż ustawodawca ma obowiązek udzielać dopłat do produkcji wszelkich roślin uprawnych, czy też do wszystkich faz produkcji takich roślin. Przyjąć należy, iż ustawodawcy przysługuje prawo decydowania (opartego na merytorycznej analizie), które z upraw wymagają wsparcia w postaci dopłat, a które nie. Dodatkowo należy zauważyć, iż skarżący nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w §8 rozporządzenia (nieprzedłożenie do dnia 31 grudnia 2005 r. kopii umowy kontraktacji). W tej sytuacji uznać należy, iż skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.