IV SA/Wa 163/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1) zwolnić S. A. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla S. A. adwokata. S. A. ("skarżąca") w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z dwiema małoletnimi córkami. Jest uczennicą, nie pracuje, nie posiada majątku. Skarżąca oświadczyła, że w utrzymaniu pomaga jej rodzina - otrzymuje ok. 1500 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącej wzięto pod uwagę, że nie posiada ona żadnego majątku, oszczędności, nie pracuje. Obecnie utrzymuje się jedynie dzięki pomocy rodziny. Skarżąca, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, jest uczennicą [...] w [...]. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji stwierdził, że w toku postępowania administracyjnego skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających posiadanie wystarczających finansowych na pokrycie kosztów utrzymania, nauki oraz podróży do kraju pochodzenia. Z oświadczenia zawartego we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżąca oraz jej dwie córki utrzymują się dzięki pomocy finansowej osób trzecich - w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie. W ocenie referendarza sądowego opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.