IV SA/Wa 163/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę W dniu 23.03.2015 r. pani S. A. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W części D pkt I wpisano: "Zamierzam uczyć się w Polsce jestem rejestrowana Szkoła Medyczna, dzieci uczą się w Polsce ". Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 187 pkt 1 lit. a i art. 188 ust. 3 pkt 1, 3 i 4 ustawy o cudzoziemcach odmówił udzielenia cudzoziemce wnioskowanego zezwolenia. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że cudzoziemka nie uzupełniła akt sprawy o żaden dokument żądany przez Wojewodę [...], natomiast załączone dokumenty potwierdzające posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego oraz miejsca zamieszkania na terytorium Polski są nieaktualne. Materiał dowodowy nie został także uzupełniony o zaświadczenie ze szkoły o podjęciu nauki przez cudzoziemkę, jak również dokumenty potwierdzające posiadanie przez stronę wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania, nauki oraz powrotu do kraju pochodzenia. Co prawda, wnioskodawczyni dołączyła do akt sprawy zaświadczenie o wysokości środków finansowych na rachunku pana V. H., jednak nie może ono zostać uznane za dokument, o którym mowa wart. 188 ust 3 pkt ustawy o cudzoziemcach, ponieważ cudzoziemka nie posiada upoważnienia do korzystania ze środków finansowych zgromadzonych na ww. rachunku. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie, pani S. A., złożyła odwołanie. Wskazała w nim, że od września będzie chodziła do szkoły medycznej i okazała zaświadczenia ze szkoły. Podkreśliła, że ma też 2 córeczki które uczęszczają do szkoły w Z. Starsza córka jest zaś absolwentem polskiej uczelni. Do przedmiotowego odwołania dołączono dokumenty mające potwierdzać powyższe informacje. Decyzją z dnia [...].11.2015 r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpoznaniu odwołania, działając na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 187 pkt 1 lit. a w zw. z art. 188 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r., poz. 267 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż odwołująca w dniu składania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie udzielonego w dniu [...].03.2013 r. przez Wojewodę [...] zezwolenia na pobyt czasowy, z terminem ważności do dnia [...].03.2015 r., na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r., Nr 191, poz. 1133. ). W ocenie organu strona udokumentowała, że posiada na terytorium RP miejsce zamieszkania i ubezpieczenie zdrowotne oraz jest uczennicą [...] Szkoły Medycznej [...] w Z., jednak nie udokumentowała posiadanie wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania, nauki oraz podróży do kraju pochodzenia. Powyższe ustalenie uniemożliwiała także okoliczność, iż strona nie przedstawiła także oświadczenia o ilości osób pozostających na jej utrzymaniu. Powyższe stanowiło podstawę do wydania odmownej decyzji. W skardze Skarżąca nie formułując konkretnych zarzutów procesowych wskazała, że jej zdaniem wszystkie złożone przez Nią dokumenty były aktualne. Skarżąca stwierdziła, że w toku postępowania miała ubezpieczenie zdrowotne i ma pełnomocnictwo do konta bankowego. Skarżąca podniosła także, że nie ma obecnie możliwości uzyskania paszportu dla starszej córki, co uniemożliwia jej ewentualny wyjazd. Wniosła wiec o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 100 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 187 pkt 1 lit. a w zw. z alt. 188 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach. Art. 187 pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach stanowi, iż zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności można udzielić cudzoziemcowi, jeżeli zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować naukę. Zgodnie z art. 188 ust. 3 pkt 1, 3 i 4, zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 187 pkt 1 lit. a można udzielić, jeżeli cudzoziemiec: • posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; • posiada wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów nauki, utrzymania powrotu; • ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 maja 2014 r. w sprawie minimalnej wysokości środków finansowych, jakie będzie musiał posiadać cudzoziemiec, który zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować naukę, oraz dokumentów mogących potwierdzić możliwość uzyskania takich środków (Dz. U. z 2014 r., poz. 676), cudzoziemiec, który zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować naukę, musi posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości co najmniej 543 zł na każdy miesiąc pobytu: 1) przez okres 15 miesięcy lub 2) przez cały okres pobytu, jeżeli okres pobytu jest krótszy niż określony w pkt 1 - albo równowartość tej kwoty w walutach obcych. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, cudzoziemiec musi posiadać bilet powrotny lub środki finansowe na pokrycie kosztów podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd, w wysokości stanowiącej równowartość biletu, na podstawie którego cudzoziemiec przybył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie mniejsze jednak niż: 1) 200 zł, jeżeli przybył z państwa sąsiadującego z Rzeczpospolitą Polską, 2) 500 zł, jeżeli przybył z państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż określone w pkt 1, 3) 2.500 zł, jeżeli przybył z państwa nie będącego członkiem Unii Europejskiej - albo równowartość tych kwot w walutach obcych. Stosownie zaś do § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia dokumentami, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania przez cudzoziemca środków niezbędnych na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz powrotu w wysokości, o której mowa w § 2 i 3, są: 1) czek podróżny; 2) zaświadczenie o wysokości limitu na karcie kredytowej wydane przez bank, który wystawił kartę kredytową; 3) zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) dokument potwierdzający przyznanie stypendium krajowego lub zagranicznego; 5) zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków. Art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach stanowi, zaś iż udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy odmawia się cudzoziemcowi, gdy nie spełnia on wymogów udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy ze względu na deklarowany cel pobytu lub okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, nie uzasadniają jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, w sytuacji gdy Skarżąca zadeklarowała chęć pobytu w Polsce z uwagi na zamiar podjęcia nauki w [...] Szkole Medycznej [...], która ma trwać 4 semestry i zakończyć się w czerwcu 2017r. (zgodnie z zaświadczeniem z dnia 23.09.2015r. k -23 akt postępowania odwoławczego), to stosownie do art. 188 ust. 3 pkt 1,3 i 4 powinna była wykazać, że spełnia warunki określone w tym przepisie tj. :posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 To świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; posiada wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów nauki, utrzymania - powrotu; ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania. W ocenie Sądu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, że Skarżąca wykazała spełnienie przesłanek określonych wart. 188 ust. 3 pkt 1 i 4 ustawy, jednak nie przedstawiła dokumentów które potwierdzałyby, że posiada wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów nauki, utrzymania i powrotu (przesłanka określona wart. 188 ust, pkt 3). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 rozporządzenia z dnia 19 maja 2014 r. w sprawie minimalnej wysokości środków finansowych, jakie będzie musiał posiadać cudzoziemiec, który zamierza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podjąć lub kontynuować naukę, oraz dokumentów mogących potwierdzić możliwość uzyskania takich środków, Skarżąca powinna wykazać posiadanie określonej kwoty pieniędzy przez okres 15 miesięcy, ponieważ zakończenie nauki przypada na czerwiec 2017r. Przyjmując nawet korzystniejszy dla cudzoziemki okres 12 miesięcy zamiast okresu przewidzianego w rozporządzeniu należało mieć jednak na względzie, że zgodnie z art. 190 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach maksymalna długość zezwolenia na pobyt czasowy z tytułu podjęcia nauki wynosi 1 rok, oraz uwzględniając (zgodnie z oświadczeniem skarżącej złożonym do akt sądowych), że w Polsce przebywają z nią 2 córki, to zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia należało w takim przypadku uwzględnić kwotę 457 zł na Skarżącą i każdą z jej córek miesięcznie, czyli w sumie 1371 zł na każdy miesiąc. Oznacza to, że aby wykazać posiadanie środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania Skarżąca musiałaby udokumentować posiadanie kwoty stanowiącej dwunastokrotność 1371 zł, a więc kwotę 16 452 zł. Do tego zgodnie z § 3 ust. 1 w/w rozporządzenia skarżąca powinna również wykazać posiadanie biletu powrotnego lub środków finansowych na pokrycie kosztów podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, w wysokości stanowiącej równowartość biletu, czyli w przypadku skarżącej jako osoby nie pochodzącej z państwa będącego członkiem UE, jest to kwota 2.500 zł. Łączna suma jakiej posiadanie skarżąca zobligowana była wykazać przekracza zatem znacznie, co wskazał organ, kwotę której posiadanie zadeklarowała ona w ramach rachunku bankowego pana V. H. Należy również podkreślić, że w odniesieniu do skarżącej organ nie mógł również zastosować wyjątku określonego w § 2 ust. 3 rozporządzenia zgodnie z którym jeżeli cudzoziemiec nie posiada środków finansowych w wysokości, o której mowa w ust. 1 albo ust. 2, na cały okres jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to uznaje się, że obowiązek posiadania takich środków finansowych jest spełniony, jeżeli cudzoziemiec dysponuje miesięcznie środkami finansowymi co najmniej w wysokości, o której mowa: 1) w ust. 1 - przeznaczonymi dla niego samego, 2) w ust. 2 - przeznaczonymi dla niego samego i każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu; - przez cały okres ich planowanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, W toku postępowania Skarżąca nie wykazała bowiem, że w/w wyjątek przewidziany w § 2 ust. 3 rozporządzenia zachodzi w jej przypadku. Zgodnie bowiem z § 4 w/w rozporządzenia dokumentami, które mogą potwierdzać możliwość uzyskania przez cudzoziemca środków finansowych na pokrycie kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podróży powrotnej do państwa pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd w wysokości, o której mowa w § 2 i § 3, są: czek podróżny, zaświadczenie o wysokości limitu na karcie kredytowej wydane przez bank, który wystawił kartę kredytową, zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolite" Polskiej, dokument potwierdzający przyznanie stypendium krajowego lub zagranicznego, zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnego z w/w dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie o dołączenie dokumentów potwierdzających spełnienie w/w przesłanki dołączyła do akt sprawy pismo z dnia [...].07.2015 r., z którego wynika jedynie, iż pozostaje na utrzymaniu wujka, z którego konta może korzystać oraz historię rachunku bankowego pana V. H. z dnia [...].07.2015 r., zgodnie z którym saldo końcowe wynosiło [...] zł. Dokument ten nie mógł być jednak uznany za wystarczający dowód spełnienia przez przesłanki określonej w art. 188 ust. 3 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Tym samym, wbrew zarzutom skargi mając na uwadze w/w przepisy prawa, organ odwoławczy zasadnie uznał, że wobec niespełnienia przez stronę warunku posiadania wynikającej z tych przepisów minimalnej wysokości środków finansowych na pokrycie kosztów nauki, utrzymania i powrotu (przesłanka określona wart. 188 ust, pkt 3), zobligowany był utrzymać w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o odmowie udzielenia skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. Sąd nie dopatrzył się również w postępowaniu organów naruszenia przepisów postępowania, tj. naruszenia treści art. 7 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a. i 15 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a. Wyjaśnić należy, że zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. i zawarty w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego nie oznacza nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla skarżącej. Słusznie więc organy oparły się na materiałach dowodowych dostarczonych przez skarżącą. Z tych względów, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych przez skarżącą zarzutów, Sąd uznał, że nie dają one podstaw do postawienia organom orzekającym w niniejszej sprawie zarzutu naruszenia prawa i podważenia legalności zapadłych w sprawie decyzji, bowiem w rozpoznawanej sprawie, organy wydając zaskarżone decyzje, podjęły niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w sposób wyczerpujący zebrały i dokonały prawidłowej oceny całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a ustalone okoliczności faktyczne sprawy znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych sprawy. Na marginesie należy również w wskazać, że w odpowiedzi na skargę organ, mając na uwadze dbałość o interes strony dodatkowo wyjaśnił skarżącej jakie skutki prawne rodzi dla niej zaskarżona decyzja, jak również pouczył ją o możliwość ubiegania się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 187 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. W konsekwencji, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.