IV SA/Wa 1630/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Michał Sowiński (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Przedmiotem skargi M. G. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., stwierdzające, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Wójt Gminy W. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009r. ustalił warunki zabudowy dla działki ew. nr [...] w miejscowości Z. gmina W. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego jednolokalowego garaż w bryle, zbiornika na nieczystości płynne - szambo szczelne oraz niezbędnej infrastruktury technicznej. Powyższa decyzja została doręczona M. G. w dniu 31 marca 2009r. Od powyższej decyzji M. G. wniosła odwołanie, które zostało przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy W. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przedmiotowa decyzja została prawidłowo doręczona stronie, zaś 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu w dniu 14 kwietnia 2009r. Organ podkreślił, że strona skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu w trybie określonym w ar. 58 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 września 2009 r. M. G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania a w szczególności art. 77 k.p.a. poprzez uchybienia w zbieraniu i ocenie dowodów, art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i wybiórcze oparcie się na niektórych dowodach, co w rezultacie doprowadziło do błędnego ustalenia, że odwołanie, które faktycznie zostało złożone w dniu 14 kwietnia 2009 r. za pośrednictwem Urzędu Pocztowego zostało złożone w dniu 15 kwietnia 2009 r. bezpośrednio w Urzędzie Gminy. Sygn. akt IV SA/Wa 1630/09 Do skargi skarżąca załączyła kserokopię dowodu nadania przesyłki poleconej skierowanej do Wójta Gminy W. nadanej w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 14 kwietnia 2009 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie narusza art. 7, art. 77 oraz art. 107 par. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej k.p.a.). Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku prowadzonego postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wskazana w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej obliguje organ prowadzący postępowanie do zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. W szczególności organ jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez Kodeks postępowania administracyjnego. Uszczegółowieniem ww. zasady prawdy obiektywnej jest art. 77 k.p.a. obligujący organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego przez organ administracji publicznej należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Dopiero tak zebrany materiał dowodowy daje organowi podstawę do jego swobodnej oceny. Ocena ta, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj.: po pierwsze -opierać się należy na materiale dowodowym zebranym przez organ, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa, po drugie - ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego, po trzecie - organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny, po czwarte - rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki (tak też wyrok NSA z dnia 17 maja 1994 r. SA/Lu 1921/93). Jako dowolne natomiast należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści. W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zaskarżonym postanowieniem stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniosło, iż z akt administracyjnych wynika, że odwołanie zostało przez skarżącą złożoną osobiście w organie w dniu 15 kwietnia 2009. - tj. dzień po upływie terminu do jego wniesienia. Jednak do skargi strona skarżąca dołączyła kserokopię dowodu nadania przesyłki poleconej nadanej w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 14 kwietnia 2009 r. adresowanej do Wójta Gminy W. Zgodnie z dyspozycją art. 57 par. 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, co prawda, aby strona w trakcie postępowania administracyjnego podnosiła, że odwołanie wniosła za pośrednictwem poczty, jednak również organ nie wyjaśnił tej kwestii w sposób dostatecznie wnikliwy. W szczególności nie zwrócono się do skarżącej wprost z zapytaniem jaką drogą wniesione zostało odwołanie. Kwestia ta nie została wyczerpująco wyjaśniona. Świadczy o tym przedstawiona stronę skarżącą kserokopia dowodu nadania przesyłki w urzędzie pocztowym w dniu 14 kwietnia 2009 r. Dlatego też, organ rozpatrując sprawę ponownie powinien ustalić, czy ww. kserokopia dowodu nadania pisma w urzędzie pocztowym dotyczy nadania przez skarżącą odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] marca 2009 r. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.