IV SA/Wa 1637/09

Dnia 5 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik(spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2010 roku sprawy ze skargi Z. N. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Ministra Zdrowia na rzecz skarżącej Z. N. kwotę 340 (słownie trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. Nr [...] Minister Zdrowia po rozpoznaniu wniosku Z. N. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem w/w organu z dnia [...] lipca 2009r., wydanego na podstawie art. 150 §1, 151§ 2w zw. z art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a, stwierdzającego, że postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul S. w R., zostało wydane z naruszeniem art. 10 k.p.a, jednak odmówiono jego uchylenia albowiem brak działania strony w postępowaniu nie ma żadnego wpływu na wydane rozstrzygnięcie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. orzekł o uchyleniu powyższego postanowienia oraz stwierdził, że postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r. zostało wydane z naruszeniem art. 10 k.p.a oraz art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2006r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U Nr 167, poz. 1399 ze zm.), nie uchylono jednak powyższego postanowienia, albowiem brak działania strony w postępowaniu nie ma żadnego wpływu na wydane rozstrzygniecie zaś odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul. S. w R., położonej w strefie "A" prowadziłaby do naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. W uzasadnieniu organ przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy wskazał, iż postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul S. w R. zostało wszczęte na wniosek na J. S., w dniu 15 czerwca 2004 roku. Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Minister Zdrowia negatywnie zaopiniował projekt decyzji o warunkach zabudowy dla domu jednorodzinnego wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą, położonego w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej . W uzasadnieniu Minister Zdrowia wskazał, iż "lokalizowanie w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej, przeznaczonej dla lecznictwa uzdrowiskowego, budownictwa jednorodzinnego, wielorodzinnego, miejsc parkingowych, garaży wolnostojących i placów postojowych, jest niezgodne ze statutem miejscowości uzdrowiskowej dotyczącej strefy "A" ochrony uzdrowiskowej i w znacznym stopniu pogarsza warunki naturalne środowiska. Ponieważ lokalizacja budownictwa jednorodzinnego jest wprost sprzeczna ze statutem miejscowości uzdrowiskowej". Pismem z dnia [...] listopada 2005 roku znak [...] Minister Zdrowia, dodatkowo stwierdził uprawomocnienie się postanowienia z dnia [...] października 2005 roku znak [...], nadając mu klauzulę ostateczności i wykonalności. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku znak: [...] Burmistrz Miasta R. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji zlokalizowanej na nieruchomościach oznaczonych działkami nr [...] i [...] na wniosek J. S. z dnia 15 czerwca 2004 roku. Organ uzasadnił decyzję m.in. brakiem zgodności wniosku z ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Od decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] stycznia 2006 r. J. S. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy Burmistrz Miasta R. sporządził nowy projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem J. S. z dnia 1 5 czerwca 2004 roku. W dniu 13 grudnia 2007 r. wpłynęło do Ministerstwa Zdrowia pismo z dnia 4 grudnia 2007 r. znak [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na "budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej" położonej przy ul. S. na terenie działek nr [...] i [...] w strefie "A" ochrony uzdrowiskowej R. Minister Zdrowia postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. uzgodnił w/w projekt decyzji o warunkach zabudowy. Z. N. pismem z dnia 21 maja 2008 r. złożyła zażalenie na postanowienie Ministra Zdrowia dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] z żądaniem uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz pozostawienia wniosku Burmistrza Miasta R. z dnia 4 grudnia 2007 roku o uzgodnienie nowego projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem J. S. z dnia 1 5 czerwca 2004 roku bez rozpatrzenia. Minister Zdrowia po analizie przedstawionych w sprawie materiałów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia, z uwagi na to, że w projekcie o warunkach zabudowy przesłanym przez Urząd Miasta R. z dnia 4 grudnia 2007 r. Z. N. nie została uwzględniona jako strona postępowania. Z. N. nie zgodziła się w/w rozstrzygniecie i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa1388/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2008 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, aby organ ustalił, czy pismo Z. N. z dnia 21 maja 2008 r. nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania. Minister Zdrowia pismem z dnia 5 marca 2009 r. zwrócił się do Z. N. o wyjaśnienie powyższej kwestii. W odpowiedzi Z. N. wyjaśniła, że pismem z dnia 21 maja 2008 r. wyraziła żądanie wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008 r. Postanowieniem z dnia z [...] kwietnia 2009 r. Minister Zdrowia wznowił postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji i w konsekwencji dniu [...] lipca 2009 r. Minister Zdrowia wydał zaskarżone w sprawie postanowienie. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Zdrowia wskazał, iż zgodnie z art. 61 ust 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1 399, z późn. zm.), do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 38 ust. 1 wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. J. S. wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożył w dniu 1 5 czerwca 2004 r. Wobec tego Minister Zdrowia powinien rozpoznać jego sprawę stosując przepisy ustawy z dnia 1 7 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. 1966 r., Nr 23, poz. 1 50, z późn. zm). Na podstawie natomiast art. 3 ww. ustawy statut uzdrowiska powinien określać czynności, które ze względu na ich oddziaływanie na warunki naturalne i czynniki środowiskowe mogły być podejmowane na obszarze ochrony uzdrowiskowej wyłącznie w trybie określonym w art. 12 (czynności zastrzeżone w statucie). Przepis art. 12 stanowił zaś, że decyzje w sprawie podjęcia czynności zastrzeżonych w statucie wydaje organ właściwy z mocy innych przepisów po zasięgnięciu opinii naczelnego lekarza uzdrowiska lub naczelny lekarz uzdrowiska, jeżeli podjęcie danej czynności nie wymaga decyzji innych organów. Z treści przepisu art. 12 obowiązującej wówczas ustawy wynika zatem, że ustawa nie zabraniała dokonywania określonych czynności, lecz wymagała opinii naczelnego lekarza uzdrowiska. Z tego względu okoliczność, że zgodnie z § 2 pkt 1 lit. a) statutu R. [...] czynnościami zastrzeżonymi dla obszarów A i B wyodrębnionych w celu kształtowania warunków środowiskowych było lokalizowanie nowych obiektów budowlanych, nie oznacza, że J. S. nie mógł pobudować domu. Wskazania również wymaga, że przepis art. 61 ust. 1 obecnie obowiązującej ustawy stanowi, że przepis art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b odnoszący się do zakazu lokalizacji budownictwa jednorodzinnego w strefie ochronnej "A " nie dotyczy osób, które uzyskały prawo do nieruchomości przed dniem wejścia w życie ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że opinia dotycząca projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji prowadzonej z inicjatywy J. S. powinna być pozytywna. Przyjęcie innego stanowiska byłoby nielogiczne i naruszałoby konstytucyjną zasadę równości wobec prawa. Określone w art. 61 ust. 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych prawo lokalizacji budownictwa jednorodzinnego w strefie ochronnej "A" przysługuje każdej osobie, która stała się właścicielem nieruchomości przed dniem 2 października 2005 r. Ustawa o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym z 1966 roku nie zabraniała dokonywania czynności zastrzeżonych, lecz wymagała przed przystąpienie do ich realizacji opinii określonych ustawowo organów. Ponadto wskazano, że przedmiotem postępowania uzgodnionego toczącego się przed Ministrem Zdrowia jest nowy projekt decyzji ustalający warunki zabudowy zgodnie z wnioskiem J. S. z dnia 15 czerwca 2004 r. Nie można zatem przyjąć, że organ orzekł dwa razy w tej samej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Zdrowia wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. N., domagając się: 1. uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2009r. jako wydanych z naruszeniem art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a, 2. stwierdzenia na podstawie art. 156 § 1 pkt. 3 k.p.a nieważności postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r., jako wydanego z naruszeniem art. 110 w zw. z 126 k.p.a poprzez ponowne uzgodnienie tym postanowieniem sprawy, która została już rozpoznana postanowieniem z dnia [...] października 2005r., jak również naruszenie art. 10 k.p.a poprzez pozbawienie skarżącej czynnego udziału w tej sprawie i art. 12 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1996r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U Nr 23, poz. 150 ze zm.), 3. umorzenia postępowania uzgodnieniowego wszczętego wnioskiem Burmistrza Miasta R. z dnia 4 grudnia 2007r. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy, podkreślając, iż prawomocnym postanowieniem z dnia [...] października 2005r. Minister Zdrowia negatywnie zaopiniował ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul. S. w R. Zdaniem skarżącej ocena tegoż postanowienia nie została dokonana w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N., uchylającej decyzję z dnia [...] stycznia 2006 roku Burmistrza Miasta R. odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla w/w inwestycji . Tym samym postanowienie to było wiążące dla organów wydających decyzję o warunkach zabudowy. Pomimo tego Burmistrz Miasta R. pismem z dnia 4 grudnia 2007r. ponownie zwrócił się do Ministra Zdrowia z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008r. Minister Zdrowia wydał powtórnie rozstrzygnięcie uzgodnieniowe. Postanowieniem z dnia [...] września 2008r. odmówił zaś rozpatrzenia po raz trzeci wniosku Burmistrza R. o uzgodnienie niniejszej inwestycji. Burmistrz R. polemizując z odmową wskazał, że we wniosku z dnia 4 grudnia 2007r. przeoczył , że do postępowania o ustalenie warunków zabudowy jakie toczy się z wniosku J. S. powinny znaleźć zastosowanie przepisy starej ustawy uzdrowiskowej, oraz Statutu U. przyjętego uchwałą Rady Miasta R. nr [...] z dnia [...] 1995r., które nie pozwalały na lokalizację obiektów budowlanych w strefie A. W ocenie skarżącej mając na uwadze stan faktyczny sprawy Minister Zdrowia po wszczęciu z jej wniosku postępowania wznowieniowego, wobec stwierdzenia okoliczności opisanej w art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a powinien był uchylić postanowienie z dnia [...] stycznia 2008r i wydać nowe. Nie czyniąc tego naruszył art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a. Podkreśliła, iż postanowienie to wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, wobec ponownego rozpoznania sprawy zakończonej już ostatecznym rozstrzygnięciem Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2005r., w którym w ocenie skarżącej odmawiając uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy organ dokonał właściwej oceny stanu prawnego sprawy. Skarżąca wskazała, iż skoro w sprawie zastosowanie miał art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2006r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U Nr 167, poz. 1399 ze zm), wskazujący iż niniejszą sprawę należy rozstrzygać w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1996r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym, to argumentacja organu, podniesiona w zaskarżonym postanowieniu, jakoby z uwagi na brzmienie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2006r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, zgodnie z którym zakazy dotyczące budowania w trefie ochronnej A nie odnosiły się do osób które stały się właścicielami nieruchomości przed 2 października 2005r. miała zastosowanie w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie skarżącej lokalizacja obiektów mieszkalnych w sprawie A jest niezgodna ze statutem uzdrowiska, a nawet w przypadku zgodności ze statutem wymagała zgody naczelnego lekarza uzdrowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż każda decyzja administracyjna/ postanowienie wydane w sprawie z zakresu administracji publicznej przez uprawniony do tego organ administracji, działający w granicach prawa, korzysta z domniemania prawidłowości. Jeżeli orzeczenie takie jest jednocześnie ostateczne, korzysta ponadto z ochrony wynikającej z art. 16 k.p.a, co oznacza, że jego wzruszenie może nastąpić jedynie w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Ustawodawca, ustanawiając zasadę trwałości decyzji ostatecznych (postanowień), nie wykluczył zarazem możliwości pojawienia się w obrocie prawnym rozstrzygnięć wadliwych, a więc niespełniających tych warunków. W zależności od stopnia tej wadliwości stosuje się więc odpowiednie nadzwyczajne środki prawne usuwające te wady czy wręcz eliminujące obarczone nimi rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Możliwości takie stwarza zarówno instytucja wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145-153 k.p.a.), jak również stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 k.p.a). Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w trybie postępowania wznowieniowego. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. W pierwszej fazie właściwy organ bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a.. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Stosownie do treści art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania przez właściwy organ co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Oznacza to, że przedmiotem postępowania prowadzonego po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zakończone wydaniem decyzji ostatecznej było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a k.p.a. oraz przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. W niniejszej sprawie stosowne postanowienie organ wydał w dniu [...] kwietnia 2009r. a następnie przystąpił do merytorycznego rozpoznania sprawy. Na mocy zaskarżonego postanowienia Minister Zdrowia orzekł o uchyleniu postanowienia własnego z dnia z dnia [...] lipca 2009r., wydanego na podstawie art. 150 §1, 151§ 2w zw. z art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a, stwierdzającego, że postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul S. w R., zostało wydane z naruszeniem art. 10 k.p.a, jednak odmówiono jego uchylenia albowiem brak działania strony w postępowaniu nie ma żadnego wpływu na wydane rozstrzygnięcie i stwierdził, że postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r., którego dotyczyło postępowanie wznowieniowe zostało wydane z naruszeniem art. 10 k.p.a oraz art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2006r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U Nr 167, poz. 1399 ze zm), nie uchylił jednak powyższego postanowienia, albowiem brak działania strony w postępowaniu nie ma żadnego wpływu na wydane rozstrzygnięcie zaś odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul. S. w R., położonej w strefie "A" prowadziłaby do naruszenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. Wskazać należy, iż wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą w sytuacji uznania przez organ, iż w sprawie zachodzi któraś z przesłanek wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 k.p.a, organ nie ma obowiązku obligatoryjnego uchylenia kwestionowanego w postępowaniu wznowieniowym orzeczenia i wydania nowego rozstrzygnięcia. W sytuacji bowiem uznania, przez organ, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, że co prawda istnieje przyczyna do wznowienia postępowania, ale w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w swej istocie rozstrzygnięciu dotychczasowemu, w myśl art. 146 § 2 k.p.a., mimo istnienia podstaw wznowienia przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Powyższy przepis stosuje się również zgodnie z art. 126 k.p.a do postanowień. W takim też przypadku, zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a., organ administracyjny ogranicza się do stwierdzenia, że wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa oraz do wskazania okoliczności, z których powodu nie uchylił decyzji, tak jak to miało miejsce w zaskarżonym postanowieniu. Stosownie do art. 146 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcie przewidziane w tym przepisie jest dopuszczalne wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innego rozstrzygnięcia niż dotychczasowe. Znaczenie ma wyrażenie "wyłącznie" użyte w przepisie. Oceniając zaskarżone w sprawie postanowienie Sąd uznał, iż słusznie orzekający w sprawie organ przyjął, iż w sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 61 ust 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399, z późn. zm), zgodnie z którym do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 38 ust. 1 wszczętych, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 38 ust. 1 na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej wydziela się trzy rodzaje stref ochronnych, oznaczone literami "A", "B" i "C". Strefę "A" obejmującą obszar, na którym są zlokalizowane lub planowane zakłady i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego, a także inne obiekty służące lecznictwu uzdrowiskowemu lub obsłudze pacjenta lub turysty, w szczególności: pensjonaty, restauracje lub kawiarnie, dla której procentowy udział terenów zielonych wynosi nie mniej niż 75 %. W strefie ochronnej "A" zabrania się zaś między innymi lokalizacji budownictwa wielorodzinnego i jednorodzinnego, z wyjątkiem modernizacji obiektów istniejących, bez możliwości zwiększenia powierzchni ich zabudowy ( art. 38 ust. 1 pkt. 1 lit b w/w ustawy). Jak wynika z akt sprawy J. S. wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami infrastruktury technicznej na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul S. w R., złożył w dniu 15 czerwca 2004 r., a więc przed wejściem w życie w/w ustawy. Wobec tego Minister Zdrowia powinien rozpoznać jego sprawę stosując przepisy ustawy z dnia 1 7 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. 1966 r., Nr 23, poz. 150, z późn. zm). Na podstawie natomiast art. 3 tej ustawy statut uzdrowiska powinien określać czynności, które ze względu na ich oddziaływanie na warunki naturalne i czynniki środowiskowe mogły być podejmowane na obszarze ochrony uzdrowiskowej wyłącznie w trybie określonym w art. 12 (czynności zastrzeżone w statucie). Przepis art. 12 stanowił zaś, że decyzje w sprawie podjęcia czynności zastrzeżonych w statucie wydaje organ właściwy z mocy innych przepisów po zasięgnięciu opinii naczelnego lekarza uzdrowiska lub naczelny lekarz uzdrowiska, jeżeli podjęcie danej czynności nie wymaga decyzji innych organów. Zgodzić się zatem należy, z organem iż co do zasady ustawa nie zabraniała dokonywania określonych czynności na terenie uzdrowiska, odsyłała w tym względzie do statutu uzdrowiska oraz wskazywała, że wydanie decyzji w sprawie podjęcia czynności zastrzeżonych w statucie (art. 3 ust. 2 pkt 3) wydaje organ właściwy z mocy innych przepisów po zasięgnięciu opinii naczelnego lekarza uzdrowiska. Oznacza to, iż opinia taka winna być wydana w sprawie dotyczącej realizacji planowanej inwestycji. Nie ma jednak obowiązku, aby o jej wydanie występował Minister Zdrowia jako organ właściwy do uzgodnienia planowanego zamierzenia, przed wydaniem tegoż uzgodnienia. Istotną zatem kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było więc ustalenie, przez orzekający w sprawie organ, jakie zakazy i możliwości odstępstwa od nich przewidywał statut U. Minister Zdrowia w zaskarżonym postanowieniu odniósł się do tej kwestii, jednak jak wynika z akt sprawy oceny tej dokonał w oparciu o nieaktualny statut tj. Uchwałę Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Nr [...] z dnia [...] 1973r. w sprawie ustanowienia statutu dla uzdrowiska R. Tymczasem jak wynika ze skargi, został on zastąpiony Statutem U. przyjętym uchwałą Rady Miasta R. nr [...] z dnia [...] 1995r.. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż powyższe uchybienie organu mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy i jako takie stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać również należy, że słusznie podnosi strona skarżąca, iż na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie może mieć wpływu brzmienie art. art. 61 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Zgodnie z którym przepis art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b odnoszący się do zakazu lokalizacji budownictwa jednorodzinnego w strefie ochronnej "A" nie dotyczy osób, które uzyskały prawo do nieruchomości przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Przepis ten ma bowiem zastosowanie do postępowań jakie toczą się w oparciu o przepisy obecnie obowiązującej ustawy, a nie jak to ma miejsce w niniejszej sprawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym Odnosząc się zaś do podniesionego przez skarżącą zarzutu rażącego naruszenia prawa przez kontrolowane w postępowaniu wznowieniowym postanowienie, z uwagi na okoliczność, iż zostało ona wydane pomimo tego, iż sprawa była już rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2004r., należy wskazać, iż w rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego oświadczyła, iż domagała się wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Ministra Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008r. A zatem podstawę do orzekania przez organ stanowił przepis art. 145 § 1 k.p.a. Skoro więc w rozpoznawanej sprawie organ orzekał w trybie wznowieniowym, wbrew zarzutom podniesionym przez stronę skarżącą nie mógł w tym postępowaniu uwzględnić również podstaw nieważnościowych określonych w art. 156 §1 k.p.a. Jak wskazano bowiem na wstępie postępowanie nieważnościowe i wznowieniowe są to dwa odrębne i niezależnie postępowania, a ich łącznie jest niedopuszczalne. Inne są bowiem podstawy wszczęcia i prowadzenia postępowania wznowieniowego, a inne nieważnościowego. Na marginesie należy, jednak podnieść, iż wbrew zarzutom skarżącej, zgodnie z art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) obowiązkiem organu uzgodnieniowego jest uzgodnienie przedłożonego mu przez organ prowadzący postępowanie o ustalenie warunków zabudowy projektu decyzji. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy w toku głównego postępowania dojdzie do zmiany stanu faktycznego sprawy poprzez np. zmianę brzmienia przedmiotowego projektu decyzji, zasadnym wydaje się aby w sytuacji wystąpienia nowych okoliczności organ uzgodnieniowy dokonał ponownego rozpoznania sprawy (w nowym stanie faktycznym). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż przedmiotem uzgodnień jakie zapadły w ramach postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2004r. i [...] sierpnia 2008r. były inne co do brzmienia projekty decyzji (projekt z 2004r. Nr [...] dotyczył odmowy ustalenia warunków zabudowy, a projekt z 2007r. Nr [...] dotyczył ustalenia warunków zabudowy). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Zdrowia dokona merytorycznej oceny dopuszczalności planowanej inwestycji z przepisami właściwego statutu U.