IV SA/Wa 1639/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi N. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: zwolnić N. K. od kosztów sądowych Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy N. K. (dalej "skarżąca") złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF oświadczyła, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z małoletnim synem. Otrzymują świadczenia – pomoc socjalną przyznawaną osobom znajdującym się w procedurze uchodźczej w wysokości po 600 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącą sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku, mieszka z małoletnim dzieckiem, ich jedyne źródło utrzymania stanowią świadczenia socjalne w łącznej wysokości 1200 zł. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego, w szczególności mając na uwadze fakt, że koszty sądowe w niniejszej sprawie wynoszą co najmniej 300 zł. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.