IV SA/Wa 1642/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z o. o. z siedzibą w I. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] z o. o. z siedzibą w I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności opłaty podwyższonej za składowanie odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r. [...] z o. o. z siedzibą w I. (dalej jako: "skarżący") wniosło o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] o odmowie odroczenia do dnia 31 grudnia 2014 r. terminu płatności zaległości w kwocie 496 403,00 zł opłaty podwyższonej za okres I półrocza 2010 r., II półrocza 2010 r., I półrocza 2011 r., jaką ponosiłby skarżący za składowanie odpadów bez wymaganej decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów w m. J., Gm. I. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonych decyzji doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw w postaci poważnego zachwiania stabilnością finansową skarżącego. Za wstrzymaniem przemawia również, zdaniem skarżącego, wysokość naliczonych opłat podwyższonych oraz fakt wszczęcia postępowania egzekucyjnego z tego tytułu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu określonej opłaty, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy opłata ta została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. W przedmiotowej sprawie skarżący poza powołaniem się na przepis ustawy i stwierdzeniem, że wykonanie decyzji "doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw w postaci poważnego zachwiania stabilnością finansową skarżącego" oraz zwróceniem uwagi na wysokość opłaty i fakt wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie wskazał żadnych merytorycznych argumentów, których istnienie pozwalałoby na uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Należy wskazać, że Sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Przede wszystkim bierze pod uwagę wpływ, jaki dana kwota ma na sytuację finansową strony. W rozpatrywanej sprawie skarżący w ogóle nie wykazał jaka jest jego sytuacja finansowa a więc nie sposób ustalić czy obciążenie skarżącego przedmiotową kwotą spowoduje kwalifikowaną tj. znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie WSA poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona w późniejszym czasie poprzez przywrócenie do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego argumenty przywołane przez skarżącego mają charakter ogólnikowy i nie zostały poparte żadnymi dowodami (np. dokumentami dot. sytuacji finansowej przedsiębiorstwa) co prowadzi do wniosku, że skarżący nawet nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub że istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie skarżący w ogóle nie podał jak wykonanie decyzji o odmowie odroczenia określonej opłaty wpłynie na jego kondycję finansową – poza ogólnikowym stwierdzeniem o "poważnym zachwianiu stabilności finansowej". W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.