IV SA/Wa 1646/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na czynności Gminy P. w przedmiocie likwidacji ogrodu działkowego postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. D. G. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynności Gminy P. zmierzające do likwidacji Rodzinnego Ogrodu Działkowego [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, ze w dniu 5 lipca 2012 r. Gmina P. zawarła porozumienie z Polskim Związkiem Działkowców mające na celu wygaszenie użytkowania terenu na którym położony jest ogród działkowy. Konsekwencją tego porozumienia było powołanie na koszt Gminy rzeczoznawcy, w celu wyceny majątku działkowców. Takie działania skarżąca uważa za bezprawne, bezpodstawne i mające na celu odebranie użytkowanych przez działkowców działek. Sąd przy piśmie z dnia 20 czerwca 2013 r. przesłał organowi skargę celem udzielenia na nią odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Gmina P. wskazała, że wniesiona skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 ). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4). Jak wynika natomiast z akt sprawy skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia bowiem nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie: "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 tej ustawy. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.