IV SA/Wa 1646/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W piśmie z 20 sierpnia 2020 r. Wojewoda [...] oświadczył, że cofa skargę na uchwałę z [...] lutego 2020 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miejscowości [...] w gminie [...], w związku z podjętą przez Radę Gminy [...] uchwałą z [...] lipca 2020 r. nr [...], którą uchylono zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 60 dopuszczają możliwość cofnięcia skargi przez skarżącego. Cofnięcie skargi jest natomiast wiążące dla Sądu, chyba że uzna on cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W odpowiedzi na skargę podano, że Rada Gminy [...] uchwałą z [...] lipca 2020 r. uchyliła zaskarżoną uchwałę, która nie została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], a więc która nie weszła w życie. Sąd doszedł do przekonania, że nastąpiło skuteczne oraz dopuszczalne cofnięcie skargi. Ponadto, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia wobec wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały Rady Gminy [...], przeciwko której skierowana była skarga. Co ważne, zaskarżona uchwała, która nie została właściwie opublikowana stosowanie do zapisów art. 29 ust. 1 u.p.z.p, nie mogła wywołać jakichkolwiek skutków prawnych. Formalny i obligatoryjny wymóg jej wejścia w życie nie został bowiem spełniony. W stanie sprawy wyczerpane zostały więc przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.