IV SA/Wa 1647/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-05

Skład orzekający: Piotr Korzeniowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu strony, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do akt sprawy dokumentu potwierdzającego jego umocowanie do działania w imieniu strony, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia tego braku formalnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak podpisu pod pismem stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych również skutkuje uznaniem, że wezwanie nie zostało skutecznie wykonane.
Stan faktyczny
Pełnomocnik T. L. wniósł skargę w imieniu F. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Pełnomocnik nie dołączył do skargi dokumentu potwierdzającego jego umocowanie. Sąd wezwał go do uzupełnienia tego braku, jednak pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania, a jego odpowiedź na wezwanie nie została podpisana. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego odrzucić skargę. W piśmie z dnia 20 maja 2016 r. T. L. wniósł w imieniu F. K. skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego z wniosku obywatelki [...] F. K. w sprawie wydania zezwolenia na nabycie w drodze dziedziczenia testamentowego po zmarłej V. R., udziału wynoszącego 400/2400 części w prawie własności nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] o pow. 0,0560 ha. Składając skargę T. L. nie dołączył do niej umocowania, z którego wynikałoby upoważnienie do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu F. K.. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 7 września 2016 r. wezwano T. L. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikać będzie jego umocowanie do wniesienia skargi w imieniu F. K. i działania w jej imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie oraz wykazania, że spełnia przesłanki wymienione w art. 35 § 1 ppsa do bycia pełnomocnikiem F. K. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone T. L. w dniu 10 października 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 17 października 2016 r. W odpowiedzi na to wezwanie T. L. w piśmie z dnia 17 października 2016 r. poinformował, że nie jest "żadną z osób wymienionych w art. 53 par. 1 ppsa", jednakże pismo to nie zostało opatrzone podpisem wnoszącego. Wobec tego zarządzeniem z dnia 25 października 2016 r. wezwano T. L. do podpisania tego pisma stanowiącego odpowiedź na zarządzenie z dnia 7 września 2016 r. albo nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza tegoż pisma, w terminie siedmiu dni pod rygorem uznania, że odpowiedź na wymienione zarządzenie nie została udzielona. Pomimo upływu zakreślonego terminu w dniu 7 listopada 2016 r. do dokonania czynności, zarządzenie to pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie T. L. nie uczynił zadość zarządzeniu z dnia 7 września 2016 r. i nie uzupełnił braków formalnych skargi polegających na złożeniu dokumentu, z którego wynikać będzie jego umocowanie do wniesienia skargi w imieniu F. K. i działania w jej imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie oraz wykazania, że spełnia przesłanki wymienione w art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do bycia pełnomocnikiem F. K. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu F. K.. Uczynienia zadość zarządzeniu z dnia 7 września 2016 r. nie może stanowić pismo z dnia 17 października 2016 r., ponieważ, mimo wezwania Sądu, nie zostało ono podpisane przez T. L.. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza bowiem, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Niepodpisanie tego pisma i nieuzupełnienie braków formalnych skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Sąd administracyjny dokonuje bowiem kontroli legalności działania administracji publicznej wyłącznie w wyniku wniesienia skargi przez stronę. Brak podpisu uniemożliwia stwierdzenie, że istotnie wolą osoby wskazanej w tym piśmie jest wniesienie pisma do Sądu. Zatem pismo to, aby mogło wywołać skutek procesowy powinno było być własnoręcznie podpisane przez osobę w nim wskazaną. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy T. L. nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi w imieniu F. K., a więc nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło