IV SA/Wa 1649/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Piotr Borowiecki, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 roku sprawy ze skargi L. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Marszałek Województwa M. w dniu [...] kwietnia 2007r. wydał postanowienie Nr [...] na mocy którego działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego (serwis samochodowy ze sprzedażą pojazdów) z pomieszczeniami biurowymi wraz z infrastrukturą techniczną na działce ewidencyjnej [...] położonej przy ul. [...] w R. oraz budowie zjazdu z ul. [...] do w/w działki przez teren działki [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wnioskowane zainwestowanie przedmiotowych działek pozostaje w zgodności z zadaniami samorządowymi, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zawartymi w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa M. -Uchwała Sejmiku Województwa M. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. W. W wyniku rozpoznania powyższego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy, wskazując między innymi, iż skarżone postanowienie dotyczyło wyłącznie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy z marszałkiem województwa w zakresie zadań samorządowych tzn., czy planowane zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z rozmieszczeniem inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ uznał, iż planowana inwestycja, nie koliduje z żadną inwestycją celu publicznego i dokonał stosownego uzgodnienia. Jednocześnie wskazał, iż podnoszone przez wnoszącego zażalenie zarzuty dotyczące szkodliwego oddziaływania inwestycji na jego nieruchomości, prowadzenia przez inwestora prac budowlanych bez stosownych decyzji winny być 1 podnoszone w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, jakie jest prowadzone przed Prezydentem Miasta R. zaś w przypadku samowoli budowlanej , właściwym organem jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. W., żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała między innymi, iż na terenie przeznaczonym pod inwestycję od początku kwietnia 2007r. nawieziono ziemię, kamienie, gruz, podnosząc teren o ok. 1,5 m do 2 m, co powoduje zalewanie należących do skarżącego działek. Prace te prowadzone były bez stosownych pozwoleń i uzgodnień. W wyniku przeprowadzonych prac doszło także, do zasypania kanałów odpływowych, jak również degradacji działek skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 ustawy Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, jak również utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż wydane one zostały z naruszeniem prawa materialnego w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia. Podstawę orzekania przez organy w niniejszej sprawie stanowił art. 53 ust. 4 pkt 10 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zgodnie z którymi 2 decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i 48 - w odniesieniu do terenów przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy o której mowa w art. 88 ust. 1 tj. planach miejscowych, które utraciły moc z początkiem lub końcem 2003r. Obowiązkiem organów orzekających w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, czy dla terenu objętego inwestycją obowiązywał plan miejscowy, który utracił moc z dniem 1 stycznia 2003 r. lub 31 grudnia 2003r., a jeżeli tak to zbadanie, czy planowane zamierzenie inwestycyjne nie koliduje z określonym w nim celem publicznym o znaczeniu ponadlokalnym w tym krajowym. Orzekające w sprawie organy uchybiły powyższemu obowiązkowi, co zdaniem Sądu mogło mieć istotny wpływ na treści rozstrzygnięcia jakie zostało wydane w niniejszej sprawie. Z analizy akt sprawy w tym treści projektu decyzji o warunkach zabudowy, wynika bowiem, iż teren działek na których realizowana jest inwestycja w nieobowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta R. uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia [...] kwietnia 1994r. -usytuowany był na obszarze terenu rezerwowanego pod projektowany węzeł komunikacyjny. Dokonując uzgodnienia organy pominęły jednak całkowicie i nie odniosły się w ogóle do w/w zapisów. Uzgodnienia dokonano zaś, jak wynika z treści postanowienia organu I instancji w oparciu o ustalenia wynikające z Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa M.-Uchwała Sejmiku Województwa M. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., co w ocenie Sądu stanowi istotne naruszenie art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.