IV SA/Wa 165/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Spółka Komandytowa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej H. Spółka Komandytowa kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. H. Spółka Komandytowa, zwana dalej skarżącą, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem Sądu z dnia 27 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 lutego 2011 r. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 7 lutego 2011 r. cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego i zwrot uiszczonego wpisu. Do przedmiotowego pisma załączono pełnomocnictwo z dnia 5 lutego 2011 r. oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Kolejnym z wymagań jest dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a). Należy wskazać, iż pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 7 lutego 2011 r. cofające skargę, stanowi kopię dokumentu. Kopię dokumentu stanowią również załączone do niego pełnomocnictwo oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Dokumenty te nie spełniają tym samym wymagań z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz wymagań określonych w art. 37 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż pełnomocnik skarżącej nie usunął w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, ponieważ nie przedstawił oryginału lub uwierzytelnionego odpisu: pełnomocnictwa oraz dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Nie nadesłano również 4 odpisów skargi. W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie pismo cofające skargę stanowi kopię dokumentu, jednakże Sąd uznał za bezcelowe wzywanie do jego podpisania, ponieważ skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy bowiem podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta przez stronę skarżącą z uwagi na braki formalne skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 osnowy postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.