IV SA/Wa 1651/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. P. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci bezpowrotnego zniszczenia naturalnego ekosystemu w pobliżu cieku wodnego (wycięcie drzew, zdarcie trawy i roślinności) oraz zniszczenie samego cieku wodnego, a zaistniała szkoda nie będzie mogła być zrekompensowana z uwagi na jej niepieniężną, a więc niewymierną wartość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy mieć na względzie, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie nadaje się do wykonania. Ma ona bowiem charakter przygotowawczy i sama nie stanowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów; a dokumenty te należy dołączyć do projektu budowlanego (art. 33 ust. 2 pkt 1). Do pozwoleń, tych zalicza się również pozwolenie wodnoprawne. Pozwolenie wodnoprawne stanowi zatem zgodę na realizację urządzeń wodnych wyłącznie w kontekście ich roli w gospodarowaniu wodami. Rozpoczęcie robót budowlanych będzie możliwe dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę, a do złożenia wniosku o uzyskanie tego pozwolenia wymagane jest ostateczne i wykonalne pozwolenie wodnoprawne. Wobec tego dopiero rozpoczęcie robót budowlanych może ewentualnie wywołać skutki, jakie skarżący podnieśli we wniosku. Natomiast zaskarżona decyzja takich skutków nie wywołuje, w związku z tym nie zachodzi potrzeba udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.