IV SA/Wa 1657/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Michał Sowiński, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. H. i S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących M. H. i S. H. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzjami z [...] sierpnia 2009r.: 1) po rozpoznaniu odwołania T. S. i B. S. - utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. z [...] maja 2007r, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynowego na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] we wsi S. (nr decyzji [...]); 2) po rozpoznaniu odwołań, w tym m. in, odwołania M. H. i S. H. - umorzyło postępowanie odwoławcze (nr decyzji [...]). Decyzję nr [...] doręczono stronom, którym powinno się doręczyć decyzję [...]. Z kolei decyzję nr [...] doręczono stronom, którym powinno się doręczyć decyzję nr [...]. M. H. i S. H. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, uzupełnioną pismem procesowym, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] sierpnia 2009r. nr [...], którą im doręczono. W skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, jak również innych decyzji, które pozostają z nią w związku w trybie art. 135 P.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 138 § 1 przez zastosowanie do sytuacji stwierdzającej po stronie skarżących brak legitymacji do złożenia odwołania w rozumieniu art. 28 K.p.a.; art. 8 K.p.a. uznając, iż sposób przeprowadzenia przez organ drugiej instancji postępowania godzi w zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz art. 107 § 1 K.p.a. wobec niespełniania przez uzasadnienie warunków w wymienionych w tej normie. Skarżący ponieśli, iż w realiach sprawy zachodzi sprzeczność pomiędzy uzasadnieniem decyzji a rodzajem przyjętego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżących nie można tolerować naruszenia prawa jakiego dopuścił się organ odwoławczy wskazując w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia podstawy do umorzenia postępowania z przyczyn formalnych, czyli sprzecznie Sygn. akt IV SA/Wa 1657/09 z rozstrzygnięciem sugerującym merytoryczne rozpatrzenie odwołania. To rażące naruszenie przepisów postępowania winno skutkować uchyleniem wadliwej decyzji, tym bardziej, że oceny merytorycznej decyzji organu pierwszej instancji organ odwoławczy nie dokonał, chyba że w części, która do uzasadnienia organu drugiej instancji nie została załączona, wszak uzasadnienie to na jego drugiej stronie urywa się bez kontynuacji na trzeciej stronie. Podkreślono, że art, 138 § 1 pkt 1 K.p.a. stanowi podstawę wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję tylko w sytuacji, gdy wydawaną decyzję poprzedza merytoryczna analiza wniesionego odwołania. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji powołując się na względy formalne, wydał decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w odpowiedzi na skargę -wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Natomiast na rozprawie pełnomocnik organu zmienił powyższy wniosek i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] sierpnia 2009r, o umorzeniu postępowania odwoławczego, stwierdzając iż organ błędnie zmienił strony obu wymienionych decyzji i w takim błędnym zestawieniu doręczył wszystkim stronom postępowania, w tym wnoszącym odwołanie. Z kolei pełnomocnik skarżących oświadczył, iż jego mocodawcy nie otrzymali decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego oraz przedłożył doręczony przez organ egzemplarz decyzji nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz, U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz, U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i Sygn. akt IV SA/Wa 1657/09 wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2009r., nr [...], jak również decyzja Kolegium z [...] sierpnia 2009r, nr [...], naruszają przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Stosownie do art. 107 § 1 K.p.a. decyzja powinna zawierać m. in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie i uzasadnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż uzasadnienie stanowi integralną część decyzji administracyjnej, a jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego jej część dyspozytywną (wyrok z 6.01.1994r., sygn, akt SA/Wa 806/93, publ. Prok. i Pr. 1995, nr 2, poz, 57), Orzecznictwo dopuszcza możliwość wzruszenia przez sąd administracyjny decyzji administracyjnej z powodu wadliwości stwierdzeń zawartych w uzasadnieniu, mimo że osnowa decyzji jest zgodna z prawem (wyrok NSA z 5.02,1990r., sygn. akt IV SA 832/89, publ. ONSA 1990, nr 2-3, poz. 31). Uzasadnienie decyzji administracyjnej pełni istotną rolę w realizacji zasady obowiązku informowania stron (art. 9 K.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 K.p.a.). Decyzje, które wydało Kolegium w postępowaniu odwoławczym zawierają wszystkie trzy - wymienione wyżej - obligatoryjne elementy decyzji administracyjnej. Powołane w nich podstawy prawne odpowiadają treści rozstrzygnięć, natomiast stwierdza się wadliwość uzasadnień polegającą na niespójności z rozstrzygnięciami. Uzasadnienia w obu decyzjach zawierają ustalenia i wyjaśnienia, które są sprzeczne z treścią rozstrzygnięć. I tak uzasadnienie zaskarżonej decyzji najpierw odnosi się do rozstrzygnięcia, czyli utrzymania w mocy decyzji o warunkach zabudowy i ta jego część kończy się urwanym wątkiem. Zaś w dalszej części uzasadnienia organ czyni rozważania na temat interesu prawnego, ustala jego brak po stronie kilku osób, które wniosły odwołanie od decyzji organu pierwszej Sygn. akt l¥ SA/Wa 1657/09 instancji, a w konsekwencji stwierdza, że w zaistniałej sytuacji należało umorzyć postępowanie odwoławcze. W tym momencie trafnym jest twierdzenie skarżących, iż w decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji o warunkach zabudowy niejako orzeknięto o interesie prawnym skarżących. Z kolei w uzasadnieniu decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze zainicjowane środkami zaskarżenia podmiotów, których organ odwoławczy nie uznał za strony postępowania, najpierw wypowiedziano się w kwestii interesu prawnego ww stron. Wypowiedź ta, jak w przypadku uzasadnienia zaskarżonej decyzji, urywa się niedokończonym wątkiem, a zaraz potem zaczyna się od połowy innego wątku, w którym organ dowodzi zgodności z prawem decyzji o warunkach zabudowy, czyli prowadzi wywód właściwy dla rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy decyzję ocenianą w postępowaniu odwoławczym. Nadto decyzja utrzymująca w mocy decyzję z [...] maja 2007r. zostaje doręczona stronom, które powinny otrzymać decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze, a decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze stronom, które powinny otrzymać decyzję utrzymującą w mocy decyzję o warunkach zabudowy. W świetle powyższego należało uznać, iż obie kontrolowane decyzje, wprowadzone do obrotu prawnego w przedstawionym kształcie i w przedstawiony sposób, zostały wydane z naruszeniem art. 8, art. 11, art. 9, art. 10? § 1 i § 3, art. 138 § 1 pkt 1 i 3 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy, mając na względzie poczynione rozważania Sądu, wyda decyzje zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. - uchylił zaskarżoną decyzję, jak i decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, pomimo że nie była ona przedmiotem zaskarżenia; skorzystał w tym względzie z uprawnień jakie daje mu art. 135 P.p.s.a,, jako że uchylenie decyzji nr [...] było niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. O kosztach postanowiono na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.