IV SA/Wa 1659/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. R. na odmowę przyjęcia zgłoszeń pracy geodezyjnej przez Prezydenta W. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z urzędu skarżącemu W. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi. W. R. wniósł skargę na odmowę przyjęcia zgłoszeń pracy geodezyjnej, skierowanych do podległego Prezydentowi W. Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W., dotyczących wykonania zlecanych przez sądy prac geodezyjnych przeznaczonych do wykonywania opinii sądowych. Odmowie tej zarzucił błędną interpretację art. 11 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne przez wymaganie od biegłego sądowego zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, nie uwzględnienie wcześniejszego prowadzenia działalności gospodarczej oraz naruszenie art. 47 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, który od biegłych sądowych wymaga jedynie posiadania uprawnień zawodowych i nakazuje biegłym sądowym zgłaszanie prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego bez jakichkolwiek innych warunków formalnych. Ponadto zarzucił, że rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających baz danych, a także ogólnych warunków udostępniania tych baz (D.U. nr 78 poz. 837), nie przewiduje dla Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej takich czynności władczych, jak prawo do odmowy przyjęcia zgłoszenia od osób posiadających stosowne uprawnienia zawodowe, w tym od biegłych sądowych. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie względnie o jej oddalenie. Zarzucił, że skarga nie dotyczy "innych czynności" organu administracyjnego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a, więc powinna zostać odrzucona. Co do podstaw ewentualnego oddalenia skargi zarzucił, że literalne brzmienie art. 11 prawa geodezyjnego i kartograficznego wskazuje, że podmiot zgłaszający prace do zasobu powinien prowadzić działalność gospodarczą. W myśl tego przepisu prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. Sąd wyznaczając biegłego powinien mieć na uwadze treść art. 47 prawa geodezyjnego i kartograficznego, w myśl którego jeżeli przy wykonywaniu funkcji mierniczych górniczych, asystentów mierniczych górniczych lub biegłych sądowych jest niezbędne prowadzenie prac geodezyjnych i kartograficznych podlegających obowiązkowi zgłoszenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, osoby wykonujące te prace powinny posiadać uprawnienia zawodowe zgodnie z przepisami ustawy. Przepis art. 11 prawa geodezyjnego i kartograficznego nie uniemożliwia wykonania przez biegłych sądowych nie będących przedsiębiorcami wykonywania zleconych przez sądy opinii w zakresie geodezji i kartografii, ale wykonanie takiej pracy do Ośrodka mogą zgłosić tylko podmioty wymienione w art. 11 w.w. ustawy. Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 pełnomocnik organu uzupełnił argumentację, dotyczącą podstaw odrzucenia skargi poprzez sprecyzowanie, że skarga została wniesiona po terminie, określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a., co powoduje konieczność jej odrzucenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z uwagi na podniesienie zarzutu dotyczącego istnienia podstaw odrzucenia skargi, Sąd w pierwszej kolejności musiał rozpoznać ten zarzut. W konsekwencji Sąd uznał, że istnieją wskazane przez pełnomocnika organu podstawy do odrzucenia skargi, zawarte w treści art. 52 § 3 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie niniejszej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w dniu 9 sierpnia 2011, a więc w 15-tym dniu od otrzymania przez W. R. pisma z Urzędu Miasta W. (zaopatrzonego datą wydania 13.07.2011). W. R. pismo to otrzymał w dniu 21 lipca 2011 i od tej daty należało liczyć 14 dniowy termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu po upływie przewidzianego w ustawie terminu, naruszono przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., a w konsekwencji skarga W. R. musiała zostać odrzucona. O zwrocie wpisu od odrzuconej skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.