IV SA/Wa 1663/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzewa uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji Wójt Gminy P. decyzją nr (...) z dnia (..) maja 2007r. nie zezwolił A. I. na usunięcie drzewa (dębu o obwodzie pnia 190 cm) z terenu nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) położonej w miejscowości C., gmina P.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż wnioskowane do wycięcia drzewo rośnie w sąsiedztwie innych drzew w odległości około 150 cm od ogrodzenia znajdującego się na posesji sąsiadującej, w głębokim parowie (około 7 m głębokości), na terenie zakrzaczonym. Przedmiotowy dąb jest w doskonałej kondycji, korona jest w pełni ulistniona, brak jest ubytków kory powodujących osłabienie pnia. Drzewo w żaden sposób nie uszkadza sąsiadującego ogrodzenia, jak również nie stwarza zagrożenia dla osób przebywających na nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) oraz sąsiedniej oznaczonej numerem (...) , która nie jest własnością wnioskodawczyni. Wysokość dębu nie przekracza odległości, jaka dzieli drzewo od budynków wnioskodawcy i nieruchomości sąsiedniej, a tym samym nie stwarza zagrożenia ich uszkodzenia. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. I.. W odwołaniu podniosła, iż uzasadnienie decyzji nie w pełni pokrywa się z rzeczywistością, gdyż przedmiotowe drzewo, że względu na duże nachylenie (wychylenie od pionu 65 cm), stwarza głównie niebezpieczeństwo dla osób przebywających w pobliżu. Wskazała, iż krzewy rosnące w pobliżu dębu zamierza usunąć w celu zagospodarowania działki. W piśmie z dnia 21 czerwca 2007r. stanowiącym uzupełnienie odwołania wskazała, że korzenie dębu nie rosną w ziemi, tylko są odkryte i dokładnie widać, jak drzewo psuje się od korzeni. Silne wichury mogą spowodować przewrócenie drzewa, którego Odwołująca nie będzie w stanie uprzątnąć. Z tego też względu drzewo stwarza zagrożenie dla osób znajdujących się w jego pobliżu i kwalifikuje się do usunięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia (...) lipca 2007r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 83 i art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody / Dz. U. Nr 92, poz. 880, ze zm. / utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji zasadnie odmówił zezwolenia na usunięcie przedmiotowego drzewa. W uzasadnieniu podniósł, iż w aktach sprawy znajduje się protokół z oględzin przedmiotowego drzewa sporządzony w dniu 8 maja 2007r. przez pracownika gminy. W oględzinach brała udział A. I., która nie wniosła uwag do protokołu i podpisała go. W protokole wskazano, iż drzewo w obwodzie pnia na wysokości 130 cm ma 190 cm, rośnie na dnie parowu o głębokości 9m, w odległości ok. 150 cm od ogrodzenia sąsiedniej nieruchomości. Dąb jest okazały, w doskonałej kondycji, korona w pełni z rozwiniętymi liśćmi, brak miejsc okaleczeń na korze i miejsc powodujących osłabienie pnia. Teren parowu jest miejscem zakrzaczonym, mało użytkowanym przez użytkowników działki wnioskodawczyni i sąsiadującej. Drzewo to rośnie około 40 m od pobliskich budynków. Organ I instancji wydając decyzje oparł się na ustaleniach protokołu. Ustaleń tych A. I. nie podważyła w momencie sporządzania oględzin, przy których była obecna. Nie przedstawiła ponadto żadnych dowodów na to, że ustalenia dokonane przez organ I instancji są nieprawdziwe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2007r. wniosła A. I.. Skarżąca podniosła, iż nie brała udziału w oględzinach, z których został sporządzony protokół. Powołała się ponownie na niebezpieczeństwo przewrócenia się drzewa przy złych warunkach atmosferycznych. Ponadto wskazała na złe stosunki sąsiedzkie z właścicielami nieruchomości sąsiedniej oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), którzy nie wyrażają zgody na usuniecie dębu. Ponadto skarżąca podniosła, że drzewo psuje się od korzeni, korzenie dębu nie rosną w ziemi, tylko wystają na powierzchni ziemi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w odpowiedzi na skargę, wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Podkreśliło, iż oświadczenie A. I. jakoby nie brała udziału w oględzinach drzewa znajdującego się na jej działce w dniu 8 maja 2007r. nie jest zgodne z prawdą. W aktach znajduje się protokół z tych oględzin, podpisany osobiście przez A. I.. Natomiast stosunki A. I. z sąsiadami nie mają znaczenia dla przedmiotowej sprawy, gdyż właściciele sąsiednich posesji nie byli stronami w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż w ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organ wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja ma charakter uznaniowy i w związku z tym powinna być poparta przeprowadzeniem postępowania administracyjnego z uwzględnieniem i odniesieniem się do wszystkich zarzutów podnoszonych w jego toku przez stronę. Całokształt zebranego materiału dowodowego powinien decydować, czy rzeczywiście zachodzą podstawy do odmowy wydania spornego zezwolenia, a wszystkie konkluzje i wywody organy powinny znaleźć się w uzasadnieniu. Rolą uzasadnienia decyzji jest bowiem by strona na podstawie jego lektury mogła stwierdzić, jakie są w opinii organu okoliczności faktyczne jej sprawy i jakich ustaleń dokonał organ. Wskazać także należy, iż naczelną zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną w katalogu zasad ogólnych w art. 15 kpa, jest zasada dwuinstancyjności postępowania. Dwuinstancyjność postępowania należy rozumieć jako dwukrotne rozstrzygnięcie sprawy - a więc w postępowaniu II instancji jako ponowną analizę argumentów strony przedstawionych zarówno w postępowaniu w I instancji, jak i argumentów podniesionych już po jego zakończeniu. Dwuinstancyjność postępowania wymusza na organie odwoławczym odniesienie się w uzasadnieniu wydanej decyzji zarówno do tych twierdzeń strony, które omówiono już raz w ocenianym rozstrzygnięciu I instancji, jak i do tych zarzutów, które były podniesione przez stronę po raz pierwszy dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Obowiązkiem organu odwoławczego było ustosunkowanie się w uzasadnieniu swej decyzji do wszystkich żądań, wniosków i zarzutów strony, zwłaszcza zawartych w odwołaniu i w toku postępowania odwoławczego. Organ I instancji przeprowadził zasadniczy dowód w przedmiotowej sprawie, jakim są oględziny w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie dębu rosnącego na terenie działki nr ewid. (...) w C.. Oględziny dębu i terenu działki, na którym rośnie, zostały przeprowadzone w dniu 8 maja 2007r. przez pracownika organu w obecności wnioskodawczyni, co potwierdza treść protokołu, podpisanego przez w/w osoby. Decyzja organu I instancji i zaskarżona decyzja organu II instancji zostały wydane w oparciu o treść protokołu z oględzin. Nie można zarzucić organom obu instancji słuszności oceny treści tego protokołu i zasadności wyciągniętych na jego podstawie wniosków. Jednakże w toku postępowania odwoławczego skarżąca podniosła nowe zarzuty, że wnioskowany do usunięcia dąb rośnie w głębokim parowie na wzgórzu piasku, jego korzenie nie są w ziemi tylko na wierzchu i dokładnie widać jak dąb psuje się od korzeni. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z naruszeniem art.107 § 3 kpa, nie odniósł się do tych zarzutów podniesionych przez skarżącą. W ocenie Sądu, z treści protokołu oględzin nie wynika ażeby przedmiotem badania w toku oględzin był stan korzeni przedmiotowego dębu, a w każdym razie okoliczność ta nie wynika wprost z treści protokołu. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w sprawie, stąd zarzut ten podniesiony przez skarżącą musi zostać zweryfikowany w toku postępowania dowodowego i w oparciu o uzyskany materiał dowodowy odpowiednio zanalizowany przez organy orzekające w sprawie. Dopiero w pełni zgromadzony materiał dowodowy może być podstawą ostatecznych rozstrzygnięć podejmowanych w sprawie. Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania - art. 7 i 77 kpa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy i z tych względów decyzje te należało wyeliminować z obrotu prawnego. To czy w przedmiotowej sprawie zaistnieją przesłanki do odmowy udzielenia skarżącej zezwolenia na usunięcie dębu rosnącego na terenie jej działki, okaże się dopiero po zgromadzeniu całego materiału dowodowego zgodnie z powyższymi wskazówkami i w oparciu o ten materiał dowodowy dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, który będzie podstawą wniosków i rozstrzygnięcia sprawy. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej, że nie brała udziału w oględzinach, należy uznać, iż zarzut ten jest niezasadny, gdyż przeczy temu treść protokołu i podpis skarżącej złożony pod protokołem. Natomiast podniesiona okoliczność jej złych stosunków z sąsiadami, właścicielami działki oznaczonej numerem ewidencyjnym (...), nie ma znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.