IV SA/Wa 1667/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. I. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W dniu 7 grudnia 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony na urzędowym formularzu PPF, wniosek E. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. W rubryce 6 nadesłanego formularza, dotyczącej stanu rodzinnego, skarżąca wśród osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wymieniła małoletniego syna. Jedynymi dochodami rodziny wnioskodawczyni są dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 1280 zł miesięcznie oraz alimenty syna w wysokości 400 zł miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżąca poza mieszkaniem o pow. 63 m2. nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż stan techniczny budynku, w którym obecnie zamieszkuje razem ze swoją rodziną jest zły, budynek jest stary, nie ma w nim ogrzewania ani bieżącej wody. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz piśmie procesowym z dnia 22 października 2009 r. uznano, że spełnia ona przesłankę, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie. Wnioskodawczyni uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci świadczenia alimentacyjnego oraz wynagrodzenia za pracę, jednak na utrzymaniu skarżącej pozostaje małoletni syn. Uzyskiwane przez skarżącą dochody w łącznej wysokości 1680 zł brutto służą więc do utrzymania dwuosobowej rodziny. Zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca miesięcznie dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych swojej rodziny z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby i wielkością przeciętnych potrzeb polskiego gospodarstwa domowego prowadzi zatem do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżąca nie jest w stanie, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla swojej rodziny, ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawczyni, w szczególności niskie dochody oraz brak majątku, który mogłaby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.