IV SA/Wa 1668/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu. Wnioskiem z dnia 8 listopada 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) K. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej jego skargi na decyzję Dyrektora Regionalnego Lasów Państwowych z dnia [...] maja 2014 r. (nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 15 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1668/14 odrzucił tę skargę, ponieważ stwierdził, że skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. K. Z. - w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi – złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz pismo, w którym oświadczył, że wpis od skargi uiścił w ustawowym terminie. Podał, że nie ma żadnych środków na pokrycie kosztów postępowania kasacyjnego, a tylko w tym postępowaniu jest możliwe wzruszenie nieprawidłowego postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowego oświadczenia i dokumentów przedstawionych na wezwanie referendarza sądowego przez wnioskodawcę, wynika, że K. Z. utrzymuje się jedynie dzięki pomocy rodziny i znajomych, którzy zapewniają mu środki na wyżywienie i podstawową pomoc w utrzymaniu koniecznym. Skarżący wyjaśnił również, że działalność gospodarcza nie przynosi dochodu, a rachunek bankowy został zajęty przez komornika w związku z egzekucją należności. Stwierdzono, co następuje: Złożony przez K. Z. wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od ustanowionej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zasady ponoszenia przez stronę kosztów tego postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zdaniem referendarza sądowego, skarżący nie ma możliwości pokrycia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. oraz wynagrodzenia adwokackiego). K. Z. utrzymuje się dzięki pomocy osób bliskich. W ten sposób zaspokaja tylko najbardziej podstawowe, niezbędne potrzeby życiowe. Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy, postanowiono jak w sentencji.