IV SA/Wa 1671/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją nr [...], z dnia [...] czerwca 2014 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpatrzeniu odwołania P. S. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...], którą udzielono pozwolenia wodnoprawnego na: wykonanie urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia, poboru i odprowadzania wód dla potrzeb stawów rybnych zlokalizowanych na dz. nr ew. [...],[...],[...],[...] obr. C., gm. O., umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] Starosta O. udzielił A. i A. T. pozwolenia wodnoprawnego na: wykonanie urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia, poboru i odprowadzania wód dla potrzeb stawów rybnych zlokalizowanych na dz. nr ew. [...],[...],[...],[...] obr. C., gm. O.. Odwołanie od tej decyzji wniósł P. S. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., znak : [...] umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że P. S. nie jest stroną postępowania, gdyż nie należy do podmiotów wymienionych w art. 127 ust. 7 Prawa wodnego. Na decyzję tę P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Jednocześnie P. S. w piśmie z dnia 27 listopada 2013 r. skierowanym do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. zawarł wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...]. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. wszczął z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...], które decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. umorzył w całości. Umarzając postępowanie organ stwierdził, że nie może wydać rozstrzygnięcia merytorycznego ze względu na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] listopada 2013 r., znak : [...]. Skoro decyzja ta została poddana kontroli sądowoadministracyjnej niedopuszczalne jest merytoryczne rozstrzyganie postępowania nadzwyczajnego w tej, zawisłej przed sądem administracyjnym sprawie. Na skutek odwołania P. S. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...] lutego 2014 r., Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej zaskarżoną do sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wskazał, że zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm.), stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest: wnioskodawca, ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, właściciel wody, właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, władający powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Powołując się na orzecznictwo organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 127 ust. 7 Prawa wodnego jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a. i zawęża pojęcie strony. Z uwagi na fakt, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nowym postępowaniem w sprawie, obowiązkiem organu jest na nowo ustalić krąg jego stron, przy czym zarówno w sprawie o udzielenie pozwolenia prowadzonej w trybie zwykłym, jak i w trybach nadzwyczajnych krąg podmiotów uznanych za stronę powinien być identycznie ustalony na podstawie art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne. Równocześnie krąg podmiotów, dysponujących w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego przymiotem strony - ze wszystkimi skutkami w sferze formalnoprawnej - ustalony jest na podstawie danych zawartych w operacie wodnoprawnym, załączonym do wniosku, i stanowiącym jego integralną część. Formę i treść operatu wodnoprawnego ustawodawca określił w przepisie art. 132 ustawy - Prawo wodne, stanowiącym m.in., że operat sporządza się w formie opisowej i graficznej oraz, że część opisowa operatu zawiera wyszczególnienie stanu prawnego nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli. Ponadto z omawianego przepisu art. 132 ust. 3 pkt 1 wynika obowiązek zawarcia w części graficznej operatu wodnoprawnego planu urządzeń wodnych i zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu. W oparciu o materiał dowodowy organ odwoławczy ustalił, że P. S. jest właścicielem działek nr [...] i nr [...] obręb C., które to działki znajdują się powyżej piętrzenia wód C. w km 4+750. Z części opisowej operatu wodnoprawnego złożonego wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia wodnoprawnego przez A. i A. T. wynika, że piętrzenie wód w korycie C. w km 4+750 (ujęcie M.) do rzędnej 156,16m n.p.m., odpowiadającej progowi betonowemu pod drogą C. – W. nie będzie negatywnie oddziaływać na grunty sąsiednie. Zgodnie z wymogiem ustalonym w operacie opisano również piętrzenie wody w cieku C. w km 4+750 do rzędnej 156,16 m n.p.m. (rzędna dna - 155,56m n.p.m.) Z opisu wynika, że odbywa się ono za pomocą szandorów wkładanych w prowadnice budowli co powoduje spiętrzenie wody o 0,6 m do wysokości progu pod drogą asfaltową oraz przekierowaniu wody na ujęcie boczne. Regulacja piętrzenia odbywa się przez odpowiednie sterowanie zamknięciami w celu skierowania wody na stawy lub w celu ewentualnego przepuszczenia fali powodziowej. Z opisu wynika, że zasięg piętrzenia w cieku C. w km 4+750 kończy się na wysokości progu pod drogą asfaltową, natomiast działki P. S. znajdują się powyżej tej drogi i progu, zatem nie zachodzi oddziaływanie piętrzenia na grunty stanowiące jego własność. W części graficznej operatu wodnoprawnego zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód i planowanych do wykonania urządzeń wodnych przedstawiony został na mapie sytuacyjno-wysokościowej wraz z planem urządzeń wodnych oraz z oznaczeniem nieruchomości i ich powierzchnią. Organ odwoławczy nie uznał również P. S. za podmiot uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód i planowych do wykonania urządzeń wodnych, a obszar stawów, których jest właścicielem nie jest obwodem rybackim. Ponadto w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do uznania P. S. za stronę postępowania nieważnościowego w oparciu o przepis art. 127 ust. 7 pkt 5 ustawy - Prawo wodne, gdyż zasięg oddziaływania piętrzenia wody na przepuście usytuowanym w rowie A w km 0+030 za pomocą przepustu z piętrzeniem o świetle 1,0 m do rzędnej maksymalnej 153,05 m n.p.m. nie obejmuje gruntów, pozostających we władaniu skarżącego, co sprawia, że nie jest spełniona przesłanka określona w wyżej powołanym przepisie. Organ zwrócił także uwagę na wyjaśnienie zamieszczone w pkt 6 części opisowej operatu wodnoprawnego, z którego wynika, że "piętrzenie wody w rowie A w km 0+030 do rzędnej 154,28 m n.p.m. powodowało powstanie cofki sięgającej do rejonu dalszych stawów, będących własnością P. S. Z tego powodu wnioskodawca zdecydował się na obniżenie piętrzenia w rowie A w km 0+030 do rzędnej 153,05 m n.p.m., co oznacza, że nie będzie oddziaływania cofki na stawy". Wprowadzona przez wnioskodawców zmiana rzędnej piętrzenia wody w rowie A zmniejszyła zasięg oddziaływania piętrzenia w ten sposób, że cofka nie obejmuje - jak przy poprzedniej rzędnej - stawów P. S. Wobec powyższego Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej stwierdził, że P. S. nie przysługuje status strony w postępowaniu nieważnościowym mającym za przedmiot decyzję Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2014 r. wniósł P. S. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 10, 77 § 1, 78 § 1, 80, 107 § 3, 136, 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, iż nie ma przymiotu strony w przedmiotowej sprawie. Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego A. i A. T. spowodowało odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego skarżącemu. Powołał się na argumenty mające w jego ocenie świadczyć o nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. Wskazał również, że A. i A. T. piętrzą na rowie "A" do rzędnej 154,28 m n.p.m., a nie do rzędnej 153,05 m n.p.m. na podstawie innej decyzji dotyczącej tego samego przedmiotu (piętrzenia wód na rowie "A"). Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odwołanie. Uczestnicy postępowania administracyjnego A. i A. T. w piśmie z dnia 20 października 2014 r. wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wszczęte z urzędu postępowanie nieważnościowe dotyczyło decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...], którą udzielono A. i A. T. pozwolenia wodnoprawnego na: wykonanie urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia, poboru i odprowadzania wód dla potrzeb stawów rybnych zlokalizowanych na dz. nr ew. [...],[...],[...],[...] obr. C., gm. O. Decyzja ta została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Z 2012 r., poz. 145 ze zm.). Interes prawny w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego powinien wynikać z przepisów ustawy Prawo wodne. Taką normą, z której podmiot może wywodzić określone prawa lub obowiązki jest art. 127 ust. 7 ww. ustawy. Zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest: 1) wnioskodawca ubiegający się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego; 2) właściciel wody; 3) właściciel urządzeń kanalizacyjnych, do których wprowadzane będą ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego; 4) właściciel istniejącego urządzenia wodnego znajdującego się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; 5) władający powierzchnią ziemi położoną w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych; 6) uprawniony do rybactwa w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Jednocześnie należy zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym w zaskarżonej decyzji, że art. 127 ust. 7 Prawa wodnego zawęża formułę strony i jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a. Obowiązujący porządek prawny nie przewiduje innej normy prawa materialnego, z którego skarżący w przedmiotowej sprawie mógłby wywodzić swoją legitymację do uczestniczenia w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący nie był uznany za stronę w postępowaniu zwykłym dotyczącym wydania decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. Nie oznacza to, że nie może być stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Warunkiem jednak jest wykazanie, że posiada swój indywidualny interes prawny mający uzasadnienie w normie art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne. Stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest zatem nie tylko strona postepowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności. Obowiązkiem zatem organu odwoławczego było ustalenie, czy P. S. jest podmiotem uprawnionym do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Biorąc pod uwagę treść art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne, organ odwoławczy zasadnie odniósł swoją ocenę co do możliwości przyznania skarżącemu statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. do przesłanek uwzględnionych w punktach: 4, 5 i 6 tego przepisu. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że krąg podmiotów, dysponujących w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego przymiotem strony ustalony jest na podstawie danych zawartych w operacie wodnoprawnym, załączonym do wniosku i stanowiącym jego integralną część. W ocenie Sądu, organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo przeanalizował stan faktyczny sprawy z ustaleniami wynikającymi z operatu wodnoprawnego, co pozwoliło zasadnie mu uznać, że brak jest podstaw faktycznych do uznania skarżącego za podmiot posiadający legitymację strony w przedmiotowym postępowaniu nieważnościowym w oparciu o normę art. 127 ust. 7 pkt 4, 5 i 6 ustawy Prawo wodne. Stanowisko to zostało szczegółowo uzasadnione w zaskarżonej decyzji i Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania tego stanowiska. Natomiast skarżący, w toku postępowania administracyjnego, nie podważył skutecznie prawdziwości i zasadności ustaleń zawartych w pkt 6 części A operatu wodnoprawnego i wynikających z niego wniosków. Z kolei zarzut skarżącego, że udzielenie pozwolenia wodnoprawnego A. i A. T. spowodowało odmowę wydania pozwolenia wodnoprawnego jemu jest gołosłowny. Skarżący nie wskazał takiej decyzji, a uczestnicy postępowania A. i A. T. informację tę ocenili jako nieprawdziwą. Natomiast powołane w skardze argumenty mające w ocenie skarżącego świadczyć o nieważności decyzji Starosty O. z dnia [...] lipca 2013 r. nie były przedmiotem analizy w zaskarżonej decyzji z uwagi na jej przedmiot, tj. ocenę czy odwołanie od decyzji organu I instancji zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. wniosła strona. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.