IV SA/Wa 1677/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - skargę oddala - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z (...) listopada 2005r. przekazał według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. wniosek I. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy S. z (...) października 1980r. o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego za świadczenie emerytalne. Postanowienie to doręczono I. S. 16 listopada 2005r. Na powyższe postanowienie I. S. złożyła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 24 listopada 2005r. zażalenie. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - po rozpatrzeniu środka zaskarżenia - postanowieniem z (...) grudnia 2005r. utrzymał w mocy postanowienie własne z (...) listopada 2005r. I. S. wniosła na powyższy akt skargę, podnosząc iż organem właściwym do rozpoznania jej wniosku jest wojewoda. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 czerwca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 493/06, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Wskazując, iż wniesienie środka zaskarżenia przez I. S. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zatem organ winien stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a nie merytorycznie go rozpoznać. Powyższego obowiązku organ dopełni po wyroku, czyli przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - rozpoznając sprawę po ww wyroku i zgodnie z wytyczną w nim sformułowaną - postanowieniem z (...) czerwca 2007r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (nazwanego przez stronę "zażaleniem"). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż działał na podstawie art. 134 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. W zaskarżonym postanowieniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) listopada 2005r. strony zostały pouczone o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. Postanowienie to doręczono I. S. w dniu 16 listopada 2005 r., o czym świadczy podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Od następnego dnia po wskazanej dacie doręczenia, tj. od 17 listopada 2005r. zaczął biec termin do wniesienia środka zaskarżenia, a jego upływ nastąpił z dniem 23 listopada 2005 r. Natomiast I. S. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła w Biurze Podawczym Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 24 listopada 2005r., co bezspornie wynika z prezentaty o treści "Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Biuro Podawcze 200-11-24 Przyjęto" umieszczonej na ww piśmie. W zaistniałej sytuacji postanowiono stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. I. S. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) czerwca 2007r. podała, iż ów organ postanowieniem z (...) listopada 2005r. przekazał sprawę z jej wniosku według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S., następnie stanowisko to podtrzymał w postanowieniu z (...) grudnia 2005r., pomimo złożenia "odwołania" z opóźnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2006r. stwierdził nieważność postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) grudnia 2005r. Organ rozpoznając sprawę po ww wyroku zaskarżonym postanowieniem z (...) czerwca 2007r. odmówił rozpatrzenia sprawy, uzasadniając opóźnieniem w złożeniu "odwołania od decyzji" z (...) listopada 2005r., co mógł ująć w postanowieniu z (...) grudnia 2005r. Oznacza to, iż nie zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Dlatego - zdaniem skarżącej - zaskarżone postanowienie z (...) czerwca 2007r. jest bezpodstawne, dlatego wnosi o zastosowanie się przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do ww wyroku Sądu Administracyjnego. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - w odpowiedzi na skargę - wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał skargę za niezasadną, z racji zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) czerwca 2007r. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 czerwca 2006r. (sygn. akt IV SA/Wa 493/06) stwierdził nieważność zaskarżonego skargą przez I. S. postanowienia z (...) grudnia 2005r. utrzymującego w mocy postanowienie własne z (...) listopada 2005r. o przekazaniu wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji według właściwości. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż środek zaskarżenia od postanowienia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Oznacza to, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia środka zaskarżenia - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność środka, czego następstwem jest jego ostateczność. Dalej Sąd wskazał, iż postanowienie organu z (...) listopada 2005r. zostało doręczone skarżącej wraz z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia środka zaskarżenia w dniu (...) listopada 2005r., co znajduje odzwierciedlenie w załączonym do akt administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Otrzymanie postanowienia potwierdziła własnoręcznym podpisem skarżąca - I. S.. W tej sytuacji bieg ustawowego terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się od dnia następnego po dacie doręczenia postanowienia, tj. od 17 listopada 2005r., a upłynął 23 listopada 2005r. Natomiast skarżąca złożyła zażalenie na Biurze Podawczym Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 24 listopada 2005r., co z kolei bezspornie wynika z prezentaty o treści "Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Biuro Podawcze 2005-11-24 Przyjęto" umieszczonej na zażaleniu, jak i pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 24 maja 2006r., złożonego w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. Przytoczone okoliczności dowiodły niewątpliwie - zadaniem Sądu - o wniesieniu środka zaskarżenia z jednodniowym opóźnieniem, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Przedstawiony stan sprawy już w dniu wydawania zaskarżonego postanowienia z (...) grudnia 2005r. wskazywał na potrzebę wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a nierozpoznania go - jak to uczynił organ - merytorycznie. Zatem obowiązku tego organ winien dopełnić przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznając sprawę po przytoczonym wyroku, zastosował się w pełni do wytycznej Sądu w nim sformułowanej i postanowieniem z (...) czerwca 2007r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, przytaczając na uzasadnienie rozstrzygnięcia okoliczności wyżej przedstawione przez Sąd. Zatem zarzut skarżącej jakoby organ nie zastosował się do wyroku z (...) czerwca 2006r. jest nietrafny. Oczywiście słusznie podnosi skarżąca, iż rozstrzygnięcie takiej treści winno znaleźć się już w postanowieniu z (...) grudnia 2005r., niemniej jednak się nie znalazło i dlatego Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 czerwca 2006r. stwierdził nieważność wymienionego aktu jako wydanego niezgodnie z prawem, z racji niestwierdzenia nim uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.