IV SA/Wa 1677/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. F. i J. F. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. F. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. J. F. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną – J. F. Jedynymi źródłami dochodu dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne: J. F. w miesięcznej wysokości 764,44 zł oraz jego żony w miesięcznej wysokości 846,46 zł. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 26 m2. J. F. jest współwłaścicielką nieruchomości leśnych. Łączna powierzchnia posiadanych przez nią udziałów w tych nieruchomościach wynosi 1,76 ha. Ani J. F., ani jego żona nie posiadają innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Państwo F., ponad połowę emerytury przeznaczają na zakup leków. Nie mogą liczyć na pomoc finansową dzieci, które prowadzą odrębne gospodarstwa domowe, a ich sytuacja majątkowa nie pozwala na wparcie materialne rodziców. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Miesięczny dochód uzyskiwany w gospodarstwie domowym prowadzonym przez J. F. i jego żonę wynosi 1.610,90 zł, co daje 805,45 zł na jedną osobę. Biorąc pod uwagę, że ponad połowa tej kwoty przeznaczana jest na zakup niezbędnych leków, a skarżący nie posiada wartościowych przedmiotów ani zasobów pieniężnych i nie może liczyć na wsparcie finansowe rodziny należy uznać, że nie jest on w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i żony. Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały więc spełnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.