IV SA/Wa 168/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K., Z. P. i G. P. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] grudnia 1997r., sygn. akt II SA 926/97 postanawia: odmówić sprostowania wyroku Wyrokiem z 8 grudnia 1997r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę G. P. i H. K. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 1997r. w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 9 października 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. K. oraz G. i Z. małż. P. wnieśli o sprostowanie orzeczenia przez "wpisanie w komparycji jako uczestnika: pana sędziego J. K. byłego Prezesa Sądu Powiatowego w O. i pana M. K. Kierownika Sekretariatu b. Sądu Powiatowego w O. [...], A. K. z domu K. (lub jej spadkobierców) [...]." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – (dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. W. Siedlecki, w : B. Dobrzański i inni Komentarz, s. 548, postanowienie SN z 15 kwietnia 1982r., sygn. akt I PZ 7/82, publ. OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyraża się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić zaś do zmiany rozstrzygnięcia. Sygn. akt IV SA/Wa 168/08 Zmiana polegająca na dopisaniu uczestników postępowania nie zalicza się do katalogu w/w przyczyn sprostowania wyroku, a zatem przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie należy jedynie wskazać, iż stronie, która w skutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania przysługuje żądanie wznowienia postępowania (art. 217 pkt 2 P.p.s.a.). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 §1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.