IV SA/Wa 1681/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.),, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Anna Mruk, po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. J. i S. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : wymeldowania z miejsca pobytu stałego Sąd p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. H. z Biura Adwokackiego s.c. [...], ul. [...] w W. kwotę 240 ( dwieście czterdzieści ) złotych oraz kwotę 52,80 ( pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT – tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia 13 lipca 2006r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005r. uchylającą decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] marca 2005r. o wymeldowaniu skarżących A. J. i S. J. z pobytu stałego w budynku przy ulicy [...], we W., gmina Z. i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wniosku podał, że skarżący uznają zaskarżoną decyzję Wojewody [...] za korzystną dla siebie i zgodną z obowiązującymi przepisami prawa. W trakcie rozprawy, w dniu 18 lipca 2006r., pełnomocnik skarżących oświadczył, że podtrzymuje stanowisko w sprawie cofnięcia skargi i umorzenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanowiono na mocy art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).