IV SA/Wa 1683/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika M. Z. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w S. z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł. Uzasadniając swój wniosek Skarżąca wskazała, że ewentualne wyegzekwowanie nałożonych kar pieniężnych (Skarżącej wymierzono w 9 postępowaniach 9 kar po 20.000 zł każda - łącznie 180.000 zł) spowodowałoby powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji. Skarżąca uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 20.000 zł (co łącznie w dziewięciu sprawach jakie wpłynęły do Sądu stanowi kwotę 180.000 zł) może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc okoliczności o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wskazać należy, iż trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając na względzie oświadczenie Skarżącej oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej (biorąc pod uwagę całokształt sytuacji finansowej Skarżącej, a więc nałożenie kar łącznie w dziewięciu sprawach na kwotę 180.000 zł), Sąd uznał, że uiszczenie należności przed rozpoznaniem sprawy może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki. Bowiem zapłata wskazanej kwoty w sposób znaczący wpłynęłaby na sytuację majątkową Skarżącej. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.