IV SA/Wa 1686/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2008r. sprawy ze skargi H. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej H. J. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z (...) sierpnia 2008r. stwierdził uchybienie przez H. J. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody (...) z (...) maja 2008r. orzekające o zwrocie podania H. J. i P. P. z 6 maja 2008r., w którym wnieśli o przyznanie odszkodowania za rzeczywistą szkodę poniesioną wskutek wydania orzeczenia przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z naruszeniem prawa z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu aktu organ odwoławczy podał, iż z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone H. J. 19 maja 2008r. Termin do wniesienia zażalenia należało więc liczyć od 20 maja 2008r., zaś jego upływ nastąpił z dniem 26 maja 2008r. Natomiast strona wniosła zażalenie po terminie określonym w art. 141 § 2 K.p.a., bo 27 maja 2008r. H. J.w skardze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) sierpnia 2008r. i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca stwierdził, iż nie zgadza się ze stanem faktycznym ustalonym przez organ odwoławczy. Przyznała, iż postanowienie organu pierwszej instancji odebrała 19 maja 2008r., a termin do wniesienia zażalenia upływał 26 maja 2008r. Natomiast zaprzeczyła twierdzeniom organu jakoby zażalenie wniosła 27 maja 2008r., albowiem ów środek zaskarżenia wraz z bratem P. P. nadali listem poleconym nr (...) w placówce Poczty Polskiej w W. 23 maja 2008r. Na potwierdzenie tego faktu załączyła do skargi kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki listowej poleconej nr (...). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - na podstawie art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę. Uznał, iż postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) sierpnia 2008r. zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 7 i 77 § 1 K.p.a., mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 66 § 3 K.p.a. jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zażalenie -zgodnie z normą art. 141 § 2 K.p.a. - wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie [...]. Zatem warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę tego środka zaskarżenia jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie od kwestionowanego przez stronę postanowienia zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu do stwierdzenia - na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. - wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Jak wynika z przedstawionego stanu sprawy postanowienie organu pierwszej instancji została doręczone skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie i terminie wniesienia zażalenia 19 maja 2008r., co znajduje odzwierciedlenie w załączonym do akt administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W tej sytuacji bieg ustawowego terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się od dnia następnego po dacie doręczenia postanowienia, tj. od 20 maja 2008r., a upłynął 26 maja 2008r. Organ odwoławczy w kontrolowanym postanowieniu stwierdził, iż skarżąca wniosła zażalenie 27 maja 2008r., czyli po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia. Powyższemu ustaleniu zaprzeczyła skarżąca, podnosząc iż zażalenie wniosła wraz z bratem P. P. 23 maja 2008r. Na dowód stawianych twierdzeń załączyła do skargi kserokopię potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym w W. przesyłki listowej poleconej nr (...). Wobec prezentowanego stanowiska skarżącej, Sąd - zarządzeniem z 28 listopada 2008r. - wezwał Wojewodę (...) oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do nadesłania koperty, w której nadesłano sporne zażalenie. W odpowiedzi organ pierwszej instancji poinformował, iż przy piśmie z 30 maja 2008r. przesłał Ministrowi wszystkie dokumenty będące w jego posiadaniu, zaś organ odwoławczy oświadczył, iż wszystkie dokumenty w przedmiotowej sprawie zostały przesłane do Sądu. Z kolei na zażaleniu H. J. i P. P. z 23 maja 2008r., znajdującym się w aktach sprawy, widnieje prezentata o treści: Zakład Obsługi (...) Urzędu Wojewódzkiego w K. Oddział N., wpływ 27 maja 2008r., Kancelaria Urzędu, L.dz. 108 829. Z prezentaty tej jednak nie wynika, czy zażalenie zostało złożone przez skarżącą w budynku Urzędu czy wniesione za pośrednictwem urzędu pocztowego. Wobec braku udowodnienia w zaskarżonym postanowieniu przez organ odwoławczy, iż zażalenie zostało wniesione 27 maja 2008r. i załączenia przez skarżącą do skargi kserokopii potwierdzenia nadania listem poleconym - według jej twierdzeń - zażalenia, Sąd uznał, że kwestia terminowości wniesienia przez stronę środka zaskarżenia na postanowienie Wojewody (...) z (...) maja 2008r. wymaga ponownego wyjaśnienia, jako okoliczności miarodajnej dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast przedstawione działanie organu świadczy bez wątpienia o niewyczerującym zebraniu całego materiału dowodowego, w konsekwencji o braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czyli zgodnie z wymogami art. 7 i art. 77 K.p.a. Organ odwoławczy - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy - mając na względzie powyższe wywody wyda rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem zgodne z przepisami prawa. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem powołanych wyżej przepisów prawa procesowego i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. orzec jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku oparto na zasadzie art. 152 P.p.s.a. (punkt 2). O kosztach postępowania sądowego postanowiono w punkcie 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wynagrodzenie za zastępstwo procesowe skarżącej zasądzono w kwocie 240 zł, czyli w wielkości stawki minimalnej stanowiącej podstawę zasądzenia opłaty określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 c cytowanego rozporządzenia, nie zaś jak żądał pełnomocnik w kwocie 480 zł, będącej dwukrotnością stawki minimalnej. Zasądzając takiej wielkości opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego podjęte w niniejszej sprawie, zamiast w wysokości żądanej, Sąd miał na uwadze nakład pracy pełnomocnika i charakter sprawy. Mianowicie uznał, iż na obecnym etapie postępowania sprawa nie miała charakteru złożonego, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie miało charakter stricte procesowy. Natomiast tytułem zwrotu kwoty poniesionej na wydatek w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa zasadzono kwotę 17 zł. Nie zasądzono z kolei żądanych wydatków związanych z dojazdem pełnomocnika na rozprawę, jako że takiej możliwości nie przewiduje art. 205 § 2 P.p.s.a.