IV SA/Wa 1686/09

Dnia 19 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec(spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2010 roku sprawy ze skargi A. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji I. oddala skargę; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu a także kwotę 17 (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w decyzji Prezydenta W.. z dnia [...] marca 2009 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ew. nr [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy W. w W.. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podniosło, iż w decyzji organu I instancji zaistniała oczywista pomyłka polegająca na tym, że na pierwszej stronie załącznika nr [...] do decyzji w [...] wierszu od góry zamiast cyfry "3" wpisano cyfrę "4". W ocenie Kolegium analiza dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym między innymi wniosku o ustalenie warunków zabudowy i jej załączników nie pozostawia wątpliwości, iż inwestorowi zezwolono, zgodnie z jego wnioskiem, na nadbudowę istniejącego budynku do wysokości maksymalnie III kondygnacji. Wobec tego wpisanie w jednym miejscu załącznika do decyzji cyfry 4, gdy w pozostałych częściach decyzji mowa jest o III kondygnacjach należy, zdaniem Kolegium, uznać za oczywistą pomyłkę. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły A. S. i J. S., podnosząc, iż uzasadnienie postanowienia nie daje podstaw do przyjęcia, iż był to błąd pisarski, czy oczywista pomyłka. Błąd ten bowiem ma charakter celowy, by umożliwić nadbudowę przedmiotowego budynku o IV i dalsze kondygnacje. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach. Zgodnie z art. 113 § 1 Kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przy czym na podstawie art. 126 Kpa przepis ten ma zastosowanie także do postanowień. Wskazać należy, iż nie istnieje legalna definicja pojęcia "błąd pisarski", ale doktryna i orzecznictwo sądowe konsekwentnie przyjmują, że jest to "widoczne, wbrew zamierzeniu władzy, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widocznie niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów itp." (błąd pisarski). Z kolei "inna oczywista omyłka" to co do istoty swojej omyłka stojąca na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, a zatem tylko omyłka polegająca na tym, że w decyzji wyrażono coś, co widocznie jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez władzę, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów, itp. (por, komentarz do art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w G. Łaszczyca, Cz, Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005 r.). Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. ew, nr [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy W. w W.. W pkt 1 decyzji dotyczącym warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu wynikającym z przepisów odrębnych wskazano, iż maksymalna wysokość kalenicy głównej po nadbudowie musi być analogiczna do budynku sąsiedniego - tj. wynosić III kondygnacje. Jednocześnie z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż dotychczasowa wysokość obiektu wynosiła II kondygnacje, a zgodnie z wnioskiem inwestorów ma być nadbudowany o jedną kondygnację, zatem po planowanej nadbudowie będzie miał wysokość III kondygnacji. Nie można podzielić stanowiska skarżących, iż błąd ten ma charakter celowy, by umożliwić nadbudowę o IV i dalsze kondygnacje. Zauważyć należy, iż organ sprostował oczywistą pomyłkę w ten sposób, że zamiast cyfry "4" wpisał cyfrę "3", a nie odwrotnie, zatem de facto "obniżył" planowaną inwestycję w celu uzyskania zgodności ze swą intencją. Nie prowadzi to zatem w żaden sposób do umożliwienia nadbudowy o dalsze kondygnacje. Stwierdzić zatem należy, iż błąd w załączniku nr [...] do tej decyzji ma charakter oczywistej omyłki, która wymagała sprostowania. Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, iż Sąd w niniejszym postępowaniu nie kontroluje decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla przedmiotowej inwestycji, ale jedynie postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki, ponieważ to ono było przedmiotem zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.