IV SA/Wa 1688/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. N. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: 1. przyznać radcy prawnemu K. N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł. (słownie: sto dwadzieścia złotych) wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 27,60 zł. (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60/100) oraz kwotę 5,50 zł. (słownie: pięć złotych, 50/100) tytułem zwrotu wydatków; 2. odmówić zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1699/15 oddalił skargę E. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]. Pełnomocnik skarżącego radca prawny K. N. w dniu 28 kwietnia 2016 r. złożył do Sądu wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu po wyroku Sądu I instancji. Pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu 25 kwietnia 2016 r. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 17 lutego 2016 r., której odpis przesłał skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2016 r., a więc przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Radca prawny K. N. wniósł również o zwrot kosztów opłat pocztowych uiszczonych w związku z przesłaniem skarżącemu tej opinii oraz przesłaniem Dziekanowi Rady OIRP w [...] informacji o jej sporządzeniu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie orzeczenie Sądu I instancji odrzucające skargę zostało wydane w dniu 17 lutego 2016 r., a więc szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie nowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), które zgodnie z § 23 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Jedynie w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego nowego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, co wynika z treści § 22 tego nowego rozporządzenia. Przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie gdyż, zakończenie postępowania w danej instancji następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji (por. np. uchwała SN z 24 stycznia 2007 r. III CZP 124/06). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, wszczętego po wejściu w życie nowego rozporządzenia do którego nawiązuje § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia, wynosi zgodnie z pkt 1 lit c) 480 zł. Natomiast w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Rozdział IV, czyli § 21, reguluje opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego radcy prawnego, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę, należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według najniższej opłaty maksymalnej, czyli w kwocie 120 zł, o której mowa w przepisie § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia. Referendarz sądowy przyznał również pełnomocnikowi tytułem udokumentowanych wydatków koszty opłaty pocztowej uiszczonej w związku z przesłaniem sporządzonej opinii skarżącemu (5,50 zł. - przesyłka polecona priorytetowa). Koszt przesłania do organu korporacji zawodowej informacji o sporządzeniu opinii nie jest natomiast wydatkiem niezbędnym do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z § 22 w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 4 ust. 2 powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.