IV SA/Wa 169/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W nadesłanym do Sądu w dniu 17 marca 2014 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w wysokości 698,17 zł brutto miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawca podał, że nie posiada żadnego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący jest osobą przewlekle chorą, co uniemożliwia mu podjęcia pracy. Od 2011 r. przebywa na rencie chorobowej. Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. wskazał, że ponosi duże wydatki na lekarstwa oraz wizyty lekarskie. Wnioskodawca dołączył wyciągi z konta bankowego, potwierdzając, że jedynym jego źródłem utrzymania jest renta wraz z zasiłkiem socjalnym w łącznej wysokości 687,33 zł netto miesięcznie. Udokumentował również wydatki ponoszone na leczenie. Ocena okoliczności wynikających z załączonych przez skarżącego dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym skarżący dysponuje, tj. 687,33 zł netto miesięcznie nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych. Pokrycie przez niego kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżący nie ma ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, a ze względu na stan zdrowia niewątpliwe zmuszony jest ponosić dodatkowe wydatki, należy uznać, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności niskie dochody, brak majątku oraz kłopoty zdrowotne, pozwala na stwierdzenie, że zasadne jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.