IV SA/Wa 1694/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać radcy prawnemu M. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2010 r. ustanowiono dla M. S. radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego M. C. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1694/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na powołaną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jednocześnie Sąd przyznał radcy prawnemu M. C. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnik M. S. sporządziła i wniosła w jego imieniu skargę kasacyjną od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1043/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. S. od wskazanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, wyznaczona radca prawny reprezentowała skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na rozprawie oświadczyła m.in., że podtrzymuje wszelkie wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. W uzasadnieniu wyroku z dnia 4 października 2012 r. Sąd drugiej instancji, odnosząc się do wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, stwierdził, że wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnymi. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnik powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadziła on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.